Daha önce devlet hastanesinde psikiyatriye giden varsa detaylarıyla yazabilir mi?

Doktorla seeks :d

@Arızalı50 ne diyon be

15dk bari de mi dinlemiyorlar hani diğer bölümler mesela kbb gittim bir kere 1dk olmadan çıkardı beni :D bu da böyle olmasın

Valla dinlemiyorlar cok sacma bana antidepresan yazmisti cok kucukken gitmiştim. Küçücük çocuğa bile antidepresan yazıp gonderiyorsa yetiskini dusunemiyorum

oha deli bu doktorlar yani insan terapiye yönlendirir en azından

Otuzbir :D

bana da öyle oldu, kaygının sebebine inmek için terapi gerek dedi ama öğrenciyim ve bunu karşılayacak bütçem yok belki ileride başvururum, ilaç verdi

Kaygın ne terapi de aldım ben sağlıkli hayat merkezi varsa ilcenizde ordan ücretsiz terapi desteği alabikursin ben aldım ve cok işe yaradı.

evet öyle bir yer var ama internette bazı kişiler oralar pek yardım etmiyor diyor da belki oraya gidip bir danışabilirim, kaygımın belli bir sebebi yok, içimde hep bir huzursuzluk var ama şöyle ki aşırı derecede kaygılı bağlanan biriyim ve bu beni yoruyor, en büyük kaygım bu bağlanma biçimi diyebilirim, o dediğin yere nasıl başvuruyoruz?

Gayette yardımci oluyorlar ön yargini anliyorum ayni sebepten ben de hastanedeki psikoglar dinlemiyorlar diyorlardı o yüzden devlete soğuk bakmıştım. Ama klinik psikolog fiyatlari seans başi 2500 den başlıyor. Kendim birebir sordum. Daha pahalılar da var 400 bin bile olan. Benim psikologum işini iyi yapiyordu. 45 dk her senas ve 7 seans yaptık ben kendim donlandirdim. Aile hekimi yönlendirdi çünkü oraya mhrs randevu vermiyor. Aile hekimine diyeceksin ki hocam ben psikologla görüşmek istiyorum ben o şekilde diyetisyene de gittim aile hekimime dedim. Sağlıklı hayat merkezi ve sağlık ocağı ayni yerde farkli yapılar birde toplum ruh sağlıgi merkezi var ayni yerde bizde. Onlar da ücretsiz. Oralara fazla danışan gelmedigi için rahatlikla dinliyorlar. Hastane gibi yogun değildir.

Birebir kapıyi calisip ben de danışan olmak ustiyorum derseniz sana da onlar randevu yazıyorlar. Ya da aile hekimi üzerinden yararlaniyorsun bu hizmetten çünku dedigim gibi mhrs randevu vermiyor. Sana diyecegim şey bedava hizmetten faydalan psikoligun iyi dinlemedigini anlarsan seansi sonlandirmak istiyorum dersin bırakirsin. Ama ücretler cok pahali özelde

Farkındalikli bir danışandın iç görün var muhtemelen bastirdigin biseyler var bu huzursuzluğa neden olan.

Kaygıli bağlanman kimlere karşı romantik ilişki mi yoksa aile arkadş ilişkilerin mi

Daha önce terk edildin mi bir ebeynin tarafindan? Kaygili baglanma stili çocukluktan gelen bisey daha sonraki iliskileri de etkiliyor

4000 ***

merhaba siteye yeni giriş yaptım. haklısınız özel gerçekten çok maliyetli. küçük bir şehirde yaşıyorum ve imkanlar da dolayısıyla kısıtlı. buradaki sağlıklı yaşam merkezinde psikolog var mıdır bilmiyorum bile. kaygılı bağlanma durumu herkese karşı oldu artık. ben bunun sebebini uzun süre okuyup araştırarak kendimce bir teşhis koydum, ben çocukken ve bu yaşıma dek (hala zaman zaman devam ediyor) annem ve babam şiddetli kavgalar ederdi. her seferinde de "defol git, sabah gözüm görmesin seni, köyüne bırakıcam" tarzı söylemler olurdu. elbette çocukken bunlar bana travma olmuştur. hatta bir defasında 4 veya 5 yaşındayım, bulduğum bir kağıda yazmıştım "annemle babam kavga etti annem sabah evden gidecek" gibi bir şey. bunu da kapının dışına astım annem gidecek olursa görsün diye, hangi amaçla tam hatırlamıyorum belki annemi geri döndürmek amacıyla ama annem sabah o kağıdı bulmuş almış bana bir daha böyle yazmamamı söyledi, o an bilincime yansımıyor belki ama şu an düşününce ne kadar korkunç ve travmatik bir olay, neyse ben bu durumun aileden başladığını düşünüyorum ve şu an sevgilime kaygılı bağlanmış durumdayım. hep merak ediyorum nerede kimle ne yapıyor neden yazmıyor neden 20dk oldu cevap vermedi neden açmadı gibi. ufak bir sessizlikte ayrılık korkusu oluyor (gerçi zamanında ayrıldı da bu sebeplerden kaç kez belki ondan da kaynaklı), tartışma yaşansa hemen benden ayrılacakmış gibi geliyor. yani öyküm biraz uzun kusura bakmayın yapay zekaya yazmaya alışmışım buraya da uzun uzun yazmışım hakkınızı helal edin :D

Küçükken bize bakım verenle kurduğumuz ilişkimiz bizim temel iliskimizdir. Buna bağlanma kurami deniyor bu arada konunun uzmanına düştün ben psikoloji mezunuyum. Genellikle bize bakım veren sannemizdir yetistirme yurdunda büyumedigimizi varsayarsak. Bağlanma stili ikiye ayriliyor güvenli ve guvensiz bağlanma olarak. Srn güvensiz bağlanma sekilerinden biri olan kaygıli bağlanma geliştirmişsin annenle ama buna sebep olan babanla ilişkisi olmuş. Normalde bağlanma stili 1 yaş civarinda gözlenir ve etkileri ilerdeki ilişkilerimizi etkililer. Fakat ben de tam da 1 yaşindaki bebeğin beyninin gelirmis olmasindan kaynakli bunu ilerde hatirlamasini ilginç bulurdum. Fakat demekki 1 yaş civari olmuyormus demekki 4-5 yaşindan bahsediyorsun. Annenin sürekli gidecekmiş gibi olmasi. Sürekli senden her an terkedilme korkusu yaratmis. Bu da kaygiya sebebiyet vermis. Kaygi dedeigimiz sey ortada gercek bir tehlike olmadigi halde varmiş gibi algilamamizdir. Sevgilinle aranda problem olmasa bile gidecekmiş gibi saniyorsun muhtemelen. Bunu şöyle çözebilirsin. Annen baban su an evli mi? Annen evden gitmedi degil mi? Kaygi dedigimz sey gerçekte olmayacaak olaylari ya da olmasi düşük olaylari travmatik nedenlerden daha çok gerçekleşecek gibi hissetmemiz. Yani aslında beyninin bir ilizyonu. Gerçek olmayacagini bilmen gerekiyor. Çünku ortada aslinda grrfek bir tehlike yok.

Anne**

Gelişmemiş **

yaa çok sevindim bir psikoloji mezunu ile sohbet ettiğim için <3 ben de psikolojiyi çok istiyordum ama sonra başka sebeplerden dolayı yazmadım, hala ilgiliyimdir araştırmalar yapar ve kitaplar okurum bu alanla ilgili. yani evet annemle babam bir arada ve aynı evde yaşıyoruz ben 22,5 yaşındayım ama o ilişkinin düzeleceğine asla inancım yok. geçen gün yani bundan 4-5 gün kadar önce çok sıkıldım içim bunalıyordu, sabah okula gidecekken annem odama geldi "neden böyle yapıyorsun, ne istiyorsun ne yapalım?" gibi üzerime geldi. zaten o aralar çok kötüydüm ve patladım "hiçbir şey yapmayın, doktora gideceğim ilaç alacağım" dedim. annem panikler gibi oldu "saçmalama gidersen fişlenirsin önüne engel çıkar bak" gibi şeyler söyledi daha da öfkelendim ve lavaboya gittim. oradan çıkınca odama geldim sinirden kapıyı çarptım bu sefer babam geldi, herhalde annem ona söylemiş. o da beni engellemeye çalıştı "bu yaşta ne ilacı kızım, tamam her şeyin suçlusu benim artık her şey güzel olacak" gibi şeyler söyledi ama asla inanmıyorum ve çok da öfkeliydim zaten. evet annem ve babam bambaşka dünyaların insanı, babam içki içer dine pek inanmaz ama annem tam bir muhafazakardır. bu sebeple çok kavga ederler. yani bu kadar farklı olan insanların bir aradayken ilişkilerinin iyiye gideceğine inancımı tamamen yitirdim. doktora gitme meselesine gelecek olursam bu ortamda henüz öğrenci olduğum için bulunmak durumunda kaldığımdan artık teselliyi zihnime iyi gelecek ilaçta bulurum diye düşündüm çünkü bu başka bir boyuta sıçradı artık her an içimde büyük bir kaygı, hep bir tetikte olma durumu, hep bir endişe ve huzursuzluk var. bugünü düşündüm, sevgilimle neşeli güzel bir gün geçirdik keyfimiz yerindeydi ama akşama doğru yemeğe gittik orada içimi yine o kaygı sarmaya başladı. eve gitme saatim yaklaştığından mıdır bilmem yoksa biraz sessizlik olmuştu (ama çok normal çünkü yoğun bir gün geçirdik ve yorucu olaylar da yaşadık) ben hemen yine endişeye kapıldım "şimdi sessizlik var ayrılık mı olacak" diye.

atarım inş

hadi bakalımm umarım güzel bir görüşme olur içine sinen

yaa inşallah bilmiyorum bakalım sen de mi düşünüyorsun gitmeyi

benim pek içime sinmiyor, çok fazla olumsuz görüş var devlet psikologlarına dair ama yine de gideceğin hastaneyi geçtim, karşılaşacağın tek bir doktor bile fikrini değiştirmeye yetebilir o yüzden çok karamsar düşünmemek gerekiyor.

merhaba bugün gittim. doktorun pek bir faydası oldu diyemem. bana terapi önerdi ama bunun poliklinik şartlarında zor olduğunu çünkü uzun soluklu bir süreç olduğundan bahsetti. ilaç isteyip istemediğimi sordu, ilaç alırsam bu kaygıların azalacağını söyledi. ben de ilaç istedim çünkü artık bu sıkıntıyı istemiyorum. meslekler konusunda da sordum ama öncesinde zaten o bana açıklama yaptı, asker-polis gibi silah kullanmayı gerektiren meslekler dışında problem çıkmayacağını söyledi, yalnızca böyle askeriye veya polis tarzı mesleklerde sıkıntı oluşturma ihtimalinden söz etti. ilacın etkisinin de 2-3 hafta sonra göstereceğini söyledi. başlarda huzursuzluk verebilir ama zamanla geçecek dedi. bu şekildeydi, öğrenciyim ve terapi için henüz param yok, mesleğim olunca bu sorunlarım devam ederse mutlaka gideceğim. doktor konusunda pek karamsar değilim yine sorularıma cevap verdi ama evet ilaç yazıp gönderiyorlar, terapi uzun burada olmuyor diye geçiştiriyorlar.

yani terapi için bir ödeme yapman mı gerekiyor? polikinikye olmuyor dediklerinden soruyorum da. bence ilaç desteği yine uzun uzun konuşarak verilmeli ya bu şekilde yapılmasını doğru bulmuyorum, intihara meyilli birisi yüksek doz ilaç istediğinde kendisine bazı sorunlar yaratıp doktora anlatırsa ne olacak? bu sebeple gözlem, neye göre neyi vereceğini kararlaştırmak için bir süre zaman geçmesi, terapi şart gibi geliyor. çok yazık olmuş devlette bu şekilde hizmet alabilmek. terapi insanın hayatını çok değiştiren bir süreç kesinlikle gitmelisin, biraz parana kıyman gerekecek, ama iyice araştır her doktorum diyene gitme yoksa verdiğine değmez. güncelleme attığın için de çok teşekkür ederim ayrıca.

bence doktorun kast ettiği şey özelde bir terapiste görünmem yönündeydi, küçük bir şehirde yaşıyorum ve ilçemde 1 tane devlet hastanesi var, onun da böyle ücretsiz terapi verdiğini zannetmiyorum, özele gitmemi önerdi gibi diyebilirim yani terapiler genelde öyle oluyor benim şehrimde. belki de benim kaygı problemimi sıradan zannetmiştir çünkü bana o tarz şeyler dedi yani şu cümlesinden anladım "biz böyle özellikle sınav senesinde olanlara bu ilacı veriyoruz" gibi bir cümle kurdu. aslında doktora son senem olduğunu ve kaygım yüzünden sınava çalışmakta odak zorluğu çektiğimi söylemiştim o sebeple bunu dedi. elbette ben de önce terapi taraftarıyım hatta gerekliyse terapi+ilaç uygulanmalı ama dediğim gibi öğrenciyim ve terapiste verecek bütçem henüz yok ve sınav senemdeyim o yüzden bu kaygıyı bir an önce halletmek ve sınava odaklanmak için doktora gittim yani ilaç da olsa yeter ki işe yarasın kafasında bir nebze. devletten zaten çok bir şey beklemiyordum, sadece sorunumu hızlı halletmesi için gittim desem yeridir. ileride mesleğim ve param olunca bir terapi alacağım, paramı vermek gerçekten mesele değil yeter ki iyi olayım. ama şu an ailemden beni gönderin diyemem o yüzden biraz daha beklemem gerek.

Umarım her şey gönlünce olur