Doktora gitmem gerekiyor ama gidecek param yok ne yapabilirim?

Gittim zaten de ilgilenmiyorlar ki. Adama derdimi anlatıyorum niye aynı şeyleri anlatıyorsun diyor. 5 dakika dinliyor gönderiyor. Test falan da yapmıyor. Benim sorunlarım 5 dakikada çözülecek cinsten değil. Ayrıca inan cebimde yol parası bile yok şu an.

Önemli sorunlarım var. Buradan normal bir insana anlattığım zaman sonuç pek de hoş olmuyor. Sürekli yargılanıyorum.

İlla anlatmamı istiyorsan anlatayım abla. Ben 2 yıl kadar tedavi gördüm. Ailem defalarca karşı oldu gitmeme. Ama ben kendi rızamla 21 yaşımda gittim. Öncesinde çok tanım olmadığı için beni askere bile aldılar rdm olarak yaptım. Velhasıl kelam bu zamana kadar farklı psikiyatristler tarafından depresyon, anksiyete, okb (ileri derece), dürtü kontrol bozukluğu piromani (yangın çıkarma hastalığı) tanıları aldım. Bipolar tanısı da aldım ama son gittiğim doktorlar bana alakan yok dediler ayrıca tanı almadığım iki önemli sorunum daha var zaten doktorların üzerinde durdukları asıl mesele onlar. Benim geçmişte canlılara zarar verme davranışlarım oldu ve zevk aldım bundan. İçgörüm yüksek olduğu için bunun farkındayım. Zaten kendi rızamla da gidiyorum. Diğer sorunumu anlatamam. Velhasıl kelam büyük ihtimal bana cani ya da bir yere kapatılmam gerektiğini söyleyeceksin ama yine de şansımı denedim.

Açıkçası bilmiyorum, zaten annem babam ayrılmışlar ben doğmadan önce. Babam beni hiçbir zaman istemedi sadece birkaç kez konuştu. Bana dayım babalık yaptı ama o da vefat etti birkaç yıl önce. Şu an annem anneannem ve küçük kardeşimle yaşıyorum. (Annem ikinci kez evlenip boşandı.) Ailemle sürekli kavga ediyorum. Onlara göre 15 yaşından sonra değişmişim. Hastalıklarımı hep görmezden geldiler zaten. Bu zamana kadar akran zorbalığının alasını da yaşadım dışlandım da. Zaten burası küçük ve muhafazakar ilçe hatta TÜİK'in son verilerine göre sosyoekonomik olarak en geri kalmış ilçelerin arasında. Herkes beni kötü, işe yaramaz birisi olarak gördü. İşe girdim aile zoruyla 6 buçuk ay çalıştım adam maaş diye 10-15 bin verdi. Arkadaşım da yok zaten, hepsinin niyeti kullanmaktı beni. En son da hepsi ile kavga ettim 1 aydır konuşmuyorum. Şu an günüm telefonla geçiyor.

Ailem son birkaç yıldır sürekli ölmemi ya da gitmemi istiyorlar zaten.

Bilmiyorum abla, belki genetiktir belki de senin dediğin gibidir. Kimsenin umurunda değilim ama zaten pek de umursamıyorum. Sadece geleceğe bakıyorum. Zaten içimde son bir parça içgörü kaldım git gide kendimi dürtülerime kaptırıyorum. Açık konuşmak gerekirse böyle devam ederse bir gün geri dönülemez bir yola gireceğim.

Denerim abla. Ama hayat adil ve iyi davranmıyor.

Sağol abla.

Ben hesabımı siliyorum abla, malum sınava hazırlanacağım. Her şey için çok teşekkür ederim. İyi ki varsın. Kendine iyi bak.