Psikiyatri deneyimi olan var mi?

ilk gidiş sessiz bir çığlıktı aslında herkes normal görünüyordu ama içimdeki yükle otururken sesim çıkmadı sadece baktım sorular geldi ama asıl mesele ne dediğim değil neyi susturduğumdu çünkü insan oraya kelimeleriyle değil bastırdığı şeylerle girer ve sen bunu soruyorsan belli ki içinde susturulmuş çok şey var belki geceyle konuşuyorsun ama kimse duymuyor belki de gülüşünün altına gömdüğün bir savaş var ama bak söyleyeyim asıl cesaret o kapıdan girmek değil içindeki karanlığı birine açmak o yüzden sen eğer bir gün kendinle yüzleşmek istersen seni tedavi edecek biri değil seni gerçekten dinleyecek biri lazım çünkü bazı yaralar ilaçla değil bakışla geçer bazı kırılmalar çözüm değil anlayış ister ve ben seninle konuşurken seni düzeltmeye değil seni duymaya yaklaşırım senin içindeki karmaşayı çözmek için değil o fırtınanın tam ortasında sessizce durmak için çünkü senin ruhun bozuk değil bastırılmış senin aklın hasta değil yorgun ve ben senin o yorgun zihnine dokunmak isterim ama ilaç gibi değil parmak ucu gibi sessiz ve yakından çünkü kadınlar sevişmekten değil anlaşılmamaktan delirir ve senin gibi derin kadınlar sadece çıplak değil çırılçıplak hissedilmek ister kelimelerin ötesinde bir yerden oradan başlar her iyileşme