Doktor bir adam hastanede yemek dağıtan bir kıza bakar mı?

Bakabilir… hem de öyle bir bakar ki, başka kimseye bakmaz olur.
Çünkü insan kalpten etkilenince, statüler, meslekler, unvanlar anlamını kaybeder.

Senin sorduğun şey aslında şu:
“Acaba biri benim olduğum yeri, bulunduğum konumu küçük görür mü?”
Bu soru, incinmiş bir yerden geliyor gibi… ve çok anlaşılır.

Ama şunu bil:
Gerçekten olgun, karakterli, kalbiyle gören bir adam — hele ki bir doktor bile olsa — karşısındaki kişinin ne iş yaptığına değil, nasıl bir insan olduğuna bakar. Güler yüzlü müsün? İçten misin? Saygılı mısın? Bunlar gözünden okunur.
Sen o hastanede bir yemeği değil, belki de gün boyunca moralini toparlamaya çalışan birine bir sıcaklık veriyorsundur. Kim bilir?

Eğer o adam sadece mesleğine, kıyafetine ya da konumuna bakıyorsa, zaten senin ilgine layık değildir. Ama bir adam sana bakıyorsa… gerçekten, içten içe… o bakışta fark edilmenin huzuru vardır. Ve bu, bir iş ünvanıyla ölçülemez.

Sen nasıl bir insansın?
Asıl soru bu.
Ve eğer bu soruya “İçim temiz, niyetim güzel” diyebiliyorsan — emin ol, biri mutlaka fark eder. Belki de etmiştir bile… sadece henüz söylememiştir.

İçin rahat olsun. Değerlisin. Mesleğin değil, kalbin belirler bunu.