OKB VE ANKSİYETE HİKAYEM?

Herkese selam, size yıllardır nasıl OKB ve Anksiyete ile baş ettiğimi anlatacağım. Daha doğrusu nasıl lanet bir şey olduğunu her ne kadar istesek bile kurtulamadığımız bir illet olduğundan bahsedeceğim. Ama kurtulamayacak bir şey değil yani benim için şimdi öyle ama eskiden kurtulacağıma bir türlü inanmazdım sürekli ağlardım. Biriyle kavga ettiğimde ya da laf dalaşına girdiğimde bütün her şey aklımda tekrarlanırdı ve ben o kişiyi dövmeden saçını başını yolmadan rahat edemezdim. Halada öyle fakat bazı şeyler hala aklımda dolanıyor sürekli başım dönüyor, yemek yemek istemiyorum, herşeye lanet ediyorum, ölüp kurtulmak falan istiyorum. Ve daha fazlasıda var o kişileri gördüğünüzde illa dövmek istiyorsunuz sizi sinir ediyor ben zaten aşırı sinirliyim. Fakat kimsenin bir şey yanına kar kaldığını düşünmüyorum merak eden varsa yorumlarda anlatırım. Gelelim asıl meselemize OKB denilen şey gerçekten insanı yiyip bitiriyor ve artı olarak bende anksiyete var hayatımı kabusa çevirdi resmen ama ben birkaç gündür iyiyim çünkü kafama ne takılsa sevdiklerimle konuşup öğüt alıyorum (Sadece aile üyeleri.) bazen kafamda atıp tutup hayat bu tecrübe ede ede öğrenirsin diyorum. Ha cevap verecek olanlara söyleyeyim Psikiyatris ve Psikoloğa bizzat gittim. Psikolog konuştu falan ama hiç bir işe yaramadı Psikiyatriste gittim ve tanı koyuldu OKB senin hastalığın adı dedi bana. Tedavisii var dedi ve ilaç yazdı ama ilaçlar canım gibi yapıyor öyle çok iyi falan olmuyorsun ilk dört beş gün falan takıntıların artıyor saçma sapan şeyler kafanda kurup onlara inanıyorsun ve bu seni daha berbat yapıyor sonra zamanla alışıyorsun ve seni canım gibi yapıyor. Düşünemiyorsun seni bitki gibi falan yapıyor. Mesela benim takıntım o canımı sıkan kişiyi dövmeden geçmiyor bunun adı ne bilmiyorum ama sanki herkes her şey benimle ilgiliymiş gibi çok saçma geliyor. Dışarıya hiç çıkmak istemediğim zamanlar oldu diyorum ya kabustu resmen hala var ve birilerinin fikrine ihtiyacım var nasıl atlatabilirim ilaçsız ve doktorsuz?