Küçüklüğümden beri okb var bende önceleri çok korkardım sadece ben yaşıyorum bu şeyleri diye düşünürdüm aklıma gelen takıntıları Googleye yazınca bunun bir hastalık olduğunu öğrendim ve bazılarının da aynılarını yaşadığını görünce birazda olsa rahatladım.
Bende önce dinsel takıntılar başladı bir kızın internette kuranı yırttığını ve maymun olduğunu görmüştüm o an başladı her şey ya bende o kız gibi kuranı yırtarsam ve maymun olursam diye düşündüm aylardır bu korkuyla yaşadım.
Kuran görmek beni çok korkutuyodu geceleri uyuyamıyodum sürekli gözümün önünde kuranın yırtılış anları geliyodu ölmek istiyodum hem ölmüyodum hemde yaşayamıyodum çok çaresizdim içimden Allah'a istemizce küfürler hatta daha daha kötü şeyler düşünmeye başladım.
Artık dayanamıyodum cok ağlıyodum Allahım beni affet diye çok dua ediyodum sonra zamanla alıştım artık umursamamaya başladım ama daha sonra başka bir takıntı başladı dil yutma korkusu
Bu biraz saçma gelebilir size ama ben gerçekten bunun olabileceğine inanıyodum Allahım mahvolmuştum tam 2.5 yıl ya dilimi yutarsam diye korkudan öldüm hatta fenalaştığım anlar bile olmuştu önceleri hemem geçer dedim ama geçmedi tam 2.5 yıl bu korkuyla yaşadım bitmiştim artık.
Daha sonra devlet psikiyatristine götürdüler beni ben o kadar özele götürün diye kıvransam da özele götürmediler neyse kabul ettim ama hiç bir zaman memnun değildim her gittiğimde doktorlar değişiyodu yani her gittiğimde baştan anlatıyodum durumumu hiç bi gelişme olmuyordu.
En son gittiğim doktor biraz sertti bişey anlatmadım dedim her gelişimde tekrar tekrar anlatıcammı dedim doktorda o zaman niye geldin dedi bidahada gitmedim oraya zaten anca ilaç verip yolluyolardı hiç bi isede yaramıyodu hatta bir tane ilaç yüzünden intihar bile edebilirdim o derece kötü yaptı beni.
Yüzümü saklıyodum o zamanlar şapka ve maske takıyodum sanırım sosyal fobimde vardı titriyo ve konuşamıyodum neyse sonra özele başladım sonra tekrar devlete sonra yine özele yine özele derken zaman geçti o sıralar dilimi yutma korkusu hala devam ediyodu ama biraz da olsa geçmişti alışmıştım
Biraz daha zaman geçtikten sonra psikoloğa gitmeye karar verdim hep psikiyatriye gittim bi kere de psikoloğu deniyim dedim artık maske takmaktan nefesim kesiliyodu yeter dedim ya öl ya da maskeyi at dedim maskeyi ve şapkayı atmıştım tüm cesaretimi toplayıp.
Bu seferde birşeyleri zorla yapma isteği başlamıştı kompulsif deniliyo galiba (bu yüzden musluğu kırmıştım) işte sürekli sayı saymak ayağını iyice yere bastırmak (acıdığı halde) dolapları falan sert kapatmak (kırılacağını bildiğim halde) tuhaf tuhaf harekler yapmak daha birçok şey.
Artık yaşamaya zorlanıyorum gerçekten çok yoruldum bunların hepsi nasıl geçicek bilmiyorum tedaviye devam ediyorum belki bana bi tavsiyede bulunursunuz ya da içimi dökmek istemiş de olabilirim çok uzun oldu ama yaşadıklarımı anlatmak istedim okuyanlara çok teşekkür ediyorum.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Cinsel Yaşam
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Kadın Emeği
Özel Günler & Hijyen
Dünya Kupası
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
1Cevap
Senin dediğin durumları ben 5 senedir yaşıyorum. Ama artık ehemmiyet vermemeye başladım. Çünkü çok yoruldum çok ağladım çok üzüldüm bıktım. Seni en iyi ben anlarım takmamaya çalışıyorum aşağıdaki arkadaşın dediği gibi onemsemedikce geçiyor. İçinden o yap dediği şeyi yapmicaksin hiç yapmayacaksin biliyorum tamamen geçmiyor ama eskisine göre çok daha iyi olduğumu söyleyebilirim. Psikolojik bir rahatsızlık bu. Yaşamayana saçma ve gülünç gelir ama yaşayan insanı hüngür hüngür ağlatıyor biliyorum sakın ehemmiyet verme , okb olduğunun farkında bilincinde ol ve zorlayıcı düşünceleri yineleme inat et biraz.
Bazen yapıyorum bunu dediğin gibi önemsemiyorum bilincinde oluyorum sonra aklımdan gidiyo bunlar tekrar yaparken buluyorum kendimi
Yapma işte yaparsan geçmez yapmican.
elimden geleni yapacağım
Durumun farkındasın ve bu bence seni 5-0 öne geçirir. Böyle anlarda yine durumun bilincine var ve içinden ''şu an bir atak geçiriyorum, düşünmek istemediğim fikirler üst seviyeye çıktı. Bunu yapmamın herhangi bir anlamı yok'' diyerek hareket et. Mesela dolabı hızlı mı kapatman gerekiyor bunun bilincinde ol ve yavaş kapat. Zamanla alışırsın içinden bu fikirler geçse bile artık anlamsız gelmeye başlar. Sadece sakin ol ve içinden bu cümleleri geçir.
mesela bi gün yapmadım bı kaç dakika sonra tekrar yapıyorum tamamen geçmiyo çok zorluyorum yapmıcam bu kez diyorum ama istemsizce yine oluyo rahatsızlık oluyorum yapmayınca sanki böyle acı çektiren bir hastalığın varmış gibi ilaç icmen gerekiyo geçmesi için bu da böyle bisey ama elimden geleni yapıcam kurtulmak için
Sürekli bu düşünce ile kendini zorlayarak yapmamalısın bence, bir noktadan sonra kırılacaktır. Ama psikolojik anlamda destek almaya da devam et bence. Umarım iyi bir psikolog veya psikiyatr bulabilirsin. <3
Teşekkür ederim en son psikoloğum kafandaki düşünceleri silicem demişti nasıl olacaksa artık inşallah geçer hepsi
Kuranı yırtan kız aslında bi bal mumu heykeli. Kimse kuranı yırttıktan sonra bir şeye dönüşmedi
Keşke o zamanlarda bunu öğrenseymişim korkum biraz daha hafiflerdi