İntihar fikirleri?

Teşekkürler. Sanırım burdan yazsam da sorun olmaz.
Oldum olası okulda hep dışlanan cocuktum. Bunda kilolu ve inek olarak tabir edilebilecek bir ogrenci olmamin muhtemelen payi vardir. Lisede de ayni sekilde her turlu zorbalik ve dislanmayi yasadim. Tabi ailem de o döneme kadar baskici bir sekilde dini ve akademik konularda beni zorluyorlardı. Dayak yedigim dovuldugum cok olmustu olmadik sebeplerden. Yine zor bir dönemden geçiyordum. Her şey üst üste binince 2 defa intihar girisiminde bulundum. İlkinde bilegimi kesmeye calistim (beceremedim). Baya kanamisti fakat dikis atmalik falan da degildi. Jileti felan gizledim tabi ailem gormesin diye. Sonrasinda farkettiler tabi. Sonrasinda psikologa gittim. Antidepresan uyku ilaci felan kullanmaya basladim. Sonrasinda yine herseyin ust uste geldigi bir gece 2 paket (1 paket 20lik) uyku hapi ictim fakat yine hicbir sey olmadi. Yan etkiler disinda. Tabi bu donemde yine bilek kesme isleri felan devam. Birkac arkadasim fark etti. Hatirliyorum sira arkadasim olsende kurtulsak demisti.:) Durduk yere nefret topluyordum. Kimseyle bir skntim yoktu. Kibar, dürüst, temiz biriydim öğretmenlerimin deyişi ile. Sadece iyi biri olmaya calisiyordum. Ama sanki herkesin benle bir skntisi var gibiydi. Hocalar da coğu şeye göz yumuyordu. Anksyeteden cogu seyi icime atiyordum. Bazen cildirip okulu katletmeyi dusunuyordum.

Sadece bir arkasim vardi dogru duzgun ortaokuldan kalan. Bu arada felsefe ve kitaplara ilgi duyuyordum baya. O arkadasimla beraber tenefuslerde disarda felsefe felan konusuyorduk baya. Cok iyi bir insan kendisi. Bununla beraber spora basladim , hafiften vucut felan yapmaya basladim. Tabi bununla beraber beni ezikleyen insanlarin bana bakis acisi da degisti. Daha az dislaniyordum. Kizlarda baya ilgilenmeye baslamisti. Fakat ben yoluma yine o arkadasimla devam ettim. Zamaninda bana onca seyi yapan simdi ise sirf dis goruntum biraz degisti diye gosterdikleri ilgidense eski dostumun gercek ilgisini tercih ettim. O yıl her ne kadar depresif olsam bile yinede lisenin en iyi gecen yili idi benim icin. Uni sinavinda siralamam istedigim gibi olmasada (fena olmayan bir siralama) tercih yaptim. şu an üniversitede ilk yılım. Yine yalnızım. Aslında insanlarla iletisim kuruyorum fakat yine de yalniz hissediyorum. Hatta o arkadasim da benimle ayni unide. Fakat pek bulusamiyoruz. Hayat hic fena degil aslinda. Yinede intihar fikri hep aklımda, insanlarin gercek yuzlerini gordugumden beri. Dunyada yasanan onca iki yuzluluk , zalimlik vb. gormeye dayanamiyorum. Insanlar sahte hissettiriyor.

Ben dini inanci olmayan biriyim. Ve hayat amacimi belirlemedeki zorluklarda bu intihar fikrine itiyor.

Olmem ile olmemem arasinda herhangi bir fark gormuyorum. Fakat yine de yasamaya devam ediyorum.(Bu eskiden yaptiklarim biraz ergence gelebilir fakat bunu bir benzerine yetiskinlerin de katlanamayacagini dusunuyorum) Yazmak iyi hissettirdi. Teşekkurler. Sen de icini dokmek istiyorsan yazabilirsin.

Evet 14 ünde gidecem yine