Az kalsın intihar ediyodum?

limona alerjim var yoğurtta yok galiba su içicem ama.
kendini bilmez bu aptal kızın dertlerinimi dinliceksin

benim sorunum yaşıtlarım gibi sevgili veya ergenlik problemleri gibi değil.
ben lise son öğrencisiyim son senemde okula başlamadan önce kendime aileme çesitli sözler verdim bir zamana kadar tuttumda ama şimdi tutamıyorum eski hatalarımı tekrarlıyorum kendimi geçtim annem. çok uğraşıyo benim için ama ben ona verdiğim sözleri tutmaktan bile acizim okula gitmiyorum devamsızlıktan kalırsam şaşırmam ama gidesim gelmiyo özellikle 2 hafta önce çok yakın bir arkadaşımla büyük bir kavga ettik ondan sonra hepten okuldan insanlardan soğudum sözlerimi tutmadığımdan işe yaramayan boş bir insan olduğumdan kendimden nefret ettim belki ben yokolursam ailem benden kurtulur en azından artık kendime inancım kalmadı yaşama sevgim kalmadı herşeyi okadar boş görüyorumki olsam ne olcak olmasam ne olcak hiçbişeyden zevk alamıyorum sürekli yatim uyim bu aralar yaptığım tek şey annem böyle görünce beni hepten üzülüyo okul okul diye üstüme geliyo ama son senem dayansan 6 ay bitiricem ama gidesim yok

hiçbişe yapasım yok sanki bütün yaşam enerjimi içimden söküp almışlar gibi o kadar duygusuz bir hale geldimki tek hissettiğim anneme karşı duyduğum vicdan azabı

zaten neden yaşıyoruzki hiçbi görevim gücüm yok hiçbirişe yaramıyorum boşuna yük oluyorum herkese

zaten hiçbizaman öyle yaşamaktan zevk alan biri olmadımki ben hep keşke olmasaydım düşüncesinde oldum fazlalık gibi hissediyorum kendimi bu dünyaya

46 kiloyum şu anda pek kilo problemim yok :) boş olmayan insan bişeler yapar çabalar ben kendimde o gücü bulamıyorum çabalayamıyorum dershaneye gitmeyi seviyorum okula gitmeyi sevmiyorum böyle giderse kalıcam zaten çocukluktan beri devamsızlık problemlerim olmuştur ama bu sene son senem olduğu halde bu hatayı yaptım ben bir kaydımı dondurup seneye bidaha başlarım diyorum okula o zamanda pişman olurum diye korkuyorum.
Hatalarım çok çeşitli aslında bidaha asla insanlara güvenmicem dedim güvendim ve yine insanlara güvenmenin ne kadar yanlış bişe olduğunu gördüm aynı hataya 2 defa düştüm biri çocukluk arkadaşım gerçekten beni çok kötü yaraladı bitaneside hayatımı kurtardı dediğim arkadaşım gerçek yüzünü gösterdi diyelim o yüzden insanlardan soğudum ailemle sürekli tartışma kavga içindeyim 1 gün iyi olsak diğer günler kötüyüm babamla aram kötü diyemem ama babamı sevmiyorum çünkü babalık görevlerini yerine getirmiyo o çalışmadığından o benim için bişeler yapmadığından

annem üstleniyo bütün herşeyimi benim yüzümden çok sıkıntılar çekiyo herşeyin sorumlusu benim yani annemin bu kadar yıpranmasının sorumlusu benim

üniversiteyi kazanmayı gerçekten istiyorumbaşlarda o konuda çok azimliydim bile diyebilirim sonra ne oldu bilmiyorum bu hale geldim

Annem herşeyin en iyisini hakediyor ama ben başarabilirmiyim bilmiyorum kendime olan güvenim yokoldu başlarda böyle değildim hatta çok iyi başlamıştım bu sene bile diyebilirim. Bölümüm eşitağırlık ama ben edebiyat istediğimden sözelden giricem sınava tabi bitirebilirsem bu yıl okulu. Hayır hiçbirsorun olmaz konuşmanın. Sende kendine iyi bak benimle konuştuğun derdimi gerçekten diblediğin için teşekkür ederim

bir anlık zayıf düşme diyelim zaten pişman oldum biraz durdu ağzımda sonra korktum ne yapıyorum ben dedim attım ağzımdan ama tükürmedim veya ağzımı çalkalamadım şimdide bişe olcak diye korkuyorum