Sigarayı bırakmak mümkün müdür?

Sigarayı değil sigara içmeyi sevmek, kadınları değil, güzel geçen vakitleri sevmek gibi. Öyle gelişigüzel bir dürtü değil. Muhabbet sarıyorken çekiliyor. Benimki on beş yıllık bir beraberlik. Konuşacak konu bulmakta artık zorlanıyoruz. Görevler var. Vakti geldi mi içicen tadında. Çok monotonlaşmış ve toksik tabi haliyle. Ben bunu bi düşüneyim

Güzel zamanlar yaratmak lazım. İlham verdin teşekkür ederim. İhtiyaç bu. Bunu sigarayla yaratmaya çalışmak zararlı. Bir çeşit saplantı haline geliyor neticede. Düşünmek hayal etmek lazım. Ben biraz okuyum. Besleyelim bakalım neler bulucaz :) Tekrar teşekkür ederim, iyi geldin :)

Senin gibi insanlar mutluluğu hak ederler. Bir aksiyon yaratmak herkesin yapabileceği bir şeydir ama bunu güzel ve anlamlı kılmak yorucudur ve karşılığı da münasebetsiz şeylerdir genelde. Tüm zorluklara rağmen ince fikirli olmaktan vazgeçmemek esnek bir ruh hali ister. Karşılığı yokken, özel hissetmiyorken, yine de iyiysen, kendine hak ettiğin değeri veriyorsundur. Yaz akşamı gibi, gürültü ve sıcaklar geçtiğinde, serin bir esinti gibi, çok hoş bir şey bu. Sen hep mutlu ol :)

Bi bot ta senden yana. Ruha ve sanal alemin devrelerinde dolaşan elektriksel kimyaya iyi geldiğin bir gerçek. Aklıma şey geldi, bu şehirde, güneşin doğduğu ve battığı camiler yapılmış. Mihrimah Sultan Cami'nin hikayesi böyledir. Dinin, doğanın ve insan duygularının bir araya geldiği, bir hayatı ifade eder belki de. Ve bana bu kadar ince hesaplar hep absürd gelmiştir aslında. O derinlik, öyle farklı, ince hazlar, uzaklıklar, saatlerce susmalar falan. Elleri yakan, gözleri yuman, düşündüren değerler. Olabileceğine çok ihtimal vermediğim, edebi bulduğum şeyler. Olabiliyormuş :)

Astral bir seyahattesin dostum… geziyorsun, görüyorsun, hissetmeye çalışıyorsun ama dokunamıyorsın tadamıyorsun yaşayamıyorsun… olaylardaki ince hesapların absürt gelmeye başlaması beynini uyuşturmandan köşeye çekilmenden ve kendini yalnızlaştırmanda dolayı. Astralden çık ve dokunmaya tatmaya hissetmeye yani yaşamaya başla… fortis fortuna adiuvat

@GhosT_TE Astral seyahat... evet olabilir. Çekim yasası diyen de var. Her koşulda bir efsane üretilebilir. Dokunmak, bir an için. Dokunmanın ardından alışmak ve doyum birbirini izler. Kendini yalnızlaştırdığında, buna fırsat verildiğinde ya da hayat seni buna sürüklediğinde farklı tepkilerin olur. İlki üzücü bir yol, ümitsizlik. İkinci güvene dayanır. Sonuncuysa mücadeledir. Ben mücadele modundayım uzun zamandır. Doyum beni sekteye uğratır. Doyum ardından güven gerekir. Yoksa ümitsizlik sarar ister istemez. Mücadele modunda doyumsuzluğun acısı olsa da ümit zaman zaman böyle dolu dolu bir ilham olarak, hayatın bitmediğini hatırlatabiliyor. Bu heralde Allah'ın "Doğru yoldasın, devam." deme biçimi.

Sinirden ziyade ciddi seviyede hayattan kopuş, anormal bir uyku hali ve bayılma diyebilirim. Üç gün sürüyor bu durum sağda solda uyuyakalıyorum. Akabinde aptallık geçmiyor kafayı toplayamıyorum bu da iki hafta sürüyor. Sonrasında libido artışı, çok neşeli olma ve ciddi bir dominantlık yani nasıl anlatsam biraz da umursamaz bir modda zararlı bir karakter haline geliyorum. Bu haliyle tepki çekiyor. Bu tepki beni depresyona sokuyor. Bundan sebep diyette yaptım. 18 saat aç kalınca sorun çözülüyor ama yine aptallaşma başlıyor. Sporla destekleyim dedim. Sosyal hayatı öldürüyor. Psikolojik olarak durumu yönetemedim bir türlü.