Stresle kanka mısınız?

Aşk hakkında sohbet edildiğinde, aşksızlık krizinden stresle neredeyse arkadaş oldum. Stresim öyle tavan yapıyor ki, tek başıma yolda yürürken aşırı dalgın yürüyorum, ayağımı burkarak gidiyorum, özellikle arabayla bir yere giderken, bomboş yollarda hız sınırını minimum 1,5 kat aşarak gidiyorum. Havaalanı yolunda 130-150 basıyorum. Çok yakında başka bir yere gidersem, her an "dünyanın en hızlı Clio Symbol'cüsü" olmaya adayım! İzmir yolunda 220 basan Clio Symbol görürseniz şaşırmayın! Aşksızlık krizi beni aşırı hız bağımlısı yaptı. Aşksızlık krizini kafama takmadığım zaman stres sıfır.

Bu coğrafyada, bu ülkede ve toplumda maalesef ondan sıyrılmak için ya deli olmalı insan ya da zengin ve sağlıklı.
İkisi de olamayanlar için ise ne yazık ki, etkili bir formül yok.
Kafaya takmaya çağın, düşünmeyeceğim, canımı sıkmayacağım dediğimiz her şeyi öyle veya böyle yaşıyoruz.

Kanka olabilmemiz mümkün değil çünkü bana son derece zararlı. Stres yapmamak için rahat, umursamaz ve dalgacı bir tavıra bürünüyorum. İş ortamında tepki yiyorum ama olsun stresin beni yiyip bitirmesinden iyidir.