Bu depresyondan oldum olası neden çıkamadım?

Ne bileyim son 9 bilgisayar a-sosyallik var diye yaşadım ama bu aralar sıkıntıya düşüyorum kaldıramıyorum artık sanki bunun böyle olmasını.. korktum oldum olası çalışmakdan , ilişki yaşamakdan , hobi aktive yapmakdan gerek maddiyatım gerek aklımda yemedi zaten.. çok büyük hem özgüvensizlik hemde güven endişe problemim var.. En son 5 sene önce denedim 0 dan hayat istemeştim ama olmadı olumsuzluklar yine beni buraya itti.. Karşıma çıkan daha ilk engellerde pes ediyorum o kadar zorlu ki güç akıl para istiyor bende de bunlar olmayınca çuvallamamak içden bile değil.. olmasından düzelmekden bile korkuyorum rahatlığım zarar versede bu düzenim gidecek ve bir sürü yollarda yorulacağım diye..

Kanka öyle zor ki o kadar zor ki ilk elden pes ediyorum diyen sen değilsin beynin düşüncelerin manipüle eden kafandaki ses aslında bir yerden başlamak seni oldupun yerden 2 kat daha yüksek yere getirecektir emin ol sadece zorluk sende de yok herkesin başında var ama herkes devam ediyo senin ayrıcalığın ne? Eğer bu düşünceden çıkmazsan zaten 25 yıl daha böyle devam edecek senin elinde

Benim ayrıcalığım sen kusurlusun sen çocuksun senin aklın yetmez sen başaramazsın sen aciz eziksin paran yok , gücün yok aklın inancın yok diyor içimdeki ses ve denemekden bile vazgeçiyor.. diyelim çıktım hemen herşey olacak mı imkansız gördüğüm şeyler beni de bulacak mı neden şimdi sanamıyorum zaten bu üzüntüden değil 25 sene bir kaç seneye aldığım kilolardan kalp krizinden giderim.

Senden 3 yaş büyüğüm ama benden daha akıllısın benim çalışmam kız arkadaşımın olması aktive yapmam araba kullanmam ne bileyim kendimi özel hissetmem çok tuhaf bir şey olacağı yok olacağı varsada hep bir geri adım korkma endişe

Bu ayrıcalık değil seni pes etmeye götüren çabalamaktan vazgeçtiren bu ayrıcalık değil kaçmak. Kaçmak ise bir erkeğe gelmez. Erkek zor da olsa amelelik yapar ekmeğini taştan çıkarır der babam. Zorluktan kaçmaz hayatı için mücadele eder der. Şimdi bile başlasan elbet ki çıkarın olur önce part time iş bulursun sosyalleşmeye başlarsın aldığın maaş cebine girer özgüven kazanırsın paranı istediğin gibi harcar kimseye hesap vermezsin bir ortama girdiğinde paranla aldığın kılık kıyafet bakım saçın kızların dikkatini çeker çalışırken sosyalleşirsin konuşma becerin artar gündemi takip eder kitap okursun kültürlenir kızla sohbet edecek şeyler bulursun bak bir başladın her şey ıslak mendil gibi peş peşe geldi sadece içindeki sesi susturup bir adım atıp bu hayatı istemiyorum demekten geçiyo sabah bir abim vardı tanıdığımı gördüm bimde çalışıyodu ilk çocuğu olmuş nasıl sevinçli yiğenleri kuzenleri hep bir arada eşi baş ucunda çocuğu kucağında hayatın güzelliğidir bunlar sende kaçırma

Benim hatayım hiç bir zaman olmadı ki , Nasıl desem içim hayatın gerekliklerini boşveriyor sıkıntıya uğraşa gelemiyor.. Ama olmadığı içinde gördüğün gibi şikayetçiyim. obezim şişmanım fiziksel kusurlarım var dişlerim çürük sağ gözüm yüzde 20 görüyor 1 kulağım işitme engelli saçlarım hiç kuaför yüzü görmedi boyum kısa vücut çatlaklarım var obez gibi midem doymuyor eğitimim durumum yok dış görünüşümü yenilemeden insan içine çıkmak istemem.. engelli kimliğim ve maaşı var tüm yetkim mahkeme kararlıyla abimin üzerine geçti bana bu hale kim iş verir bırak karakterime bile yediremiyorum işi sabah git akşam gel. midem zaten her dakika doyması için ağzıma bir şey koyuyorum.. ben yabancıyım sosyalleşmeye ortam , eğlence nedir bilmem

Çalışmayı kendime yediremiyorum bir sürü fiziksel kusurum para istiyor bakım istiyor. kitap okumayı sevmem bir gözüm yaşı yüzde 20 görüyor sağ kulağım işitme engelli beni bu şekilde hangi kız ne yapsın zaten kız olmasında ilişki olmasında bile korktum abimde bir bakıma böyledir 44 yaşında hala evde bakar korkar bende öyleyim. söylemesi çok kolayda yapmaya gelince hemen herşey olacak hali yok bende o denemelerde yorulmak istemiyorum sonuçta tek başımayım ve güçlük çekiyorum.. En son 5 sene önce dinlememiştim o sesi bir adım atmıştım ilk iş spor salonuna gidip fazla kilolardan kurtulmaktı ama yok 2 ay kadar gittim aklıma bundan sonrası için ne yapacağıma dair fikir gelmedi özüme evime döndüm. hayatın güzellikleri mi ilişki , evlilik çocuk ben oldum olası bunlardan kaçıyorum aklıma geldikçe deli oluyorum kendime yediremiyorum hiç bir zaman tatamayacağım çünkü korkuyorum ben ille de tek takılmayı kabul ettirmişim kendime baksana 16 yaşından beri bu 25 yaşıma kadar geçen 9 senelik süreçte hiç ilşkim olmadı. düzelmek bile istemedim.. korkuyorum değişmekden farklı biri olmakdan , sorumluluk almakdan

Kanka sen engellisin belki ama kusurlu değilsin kulağın duymuyosa tedavi yöntemi var gözün görmüyorsa gözlük var lensler var obezsen 1 temmuz yasak kalktı spor salonu var miden doymuyosa kendini durdur yaşayacak olan bir hayatın var. Diyete tabi tut kendini durdur bu zaman kadar yemişsin bu saatten sonra yemiyom de kurtul yağlardan giyimine kuşamına özen göster dişlerin çürükse diş fırçala bakım seti al dişleri beyazlat doktora git tedavi ol bak bir çok şeyden kurtuldun. Şimdi söylemesi kolay uygulaması diyecen ama bunlardan kurtulmak sabır ister sabrın varsa sabrın iki katına çıkae merak etme karakalem öğrenirsin hobi edinirsin dışarda sevdiğin gördüğün bir kızı çizer götürür eline verirsin sohbet açılır müzik öğrenirsin çalarsın kendine bir şeyler katarsın dil öğrenirsin yabancılarla konuşur kafa dağıtırsın hayat senin yaşa ya yaşa
Bi umuttur yaşamak

Fiziksel kusurlarım var aklım bilincim zekam yerinde çok şükür doğuştan bir gözüm şaşı yüzde 20 görüyor renkler var yazılar yok sağ tarafda karanlık ama önemli değil inana sol göz yetiyor bana , Yine sol kulağım işitme engelli çok ileri dereci Sensorinöral işitme kaybı var ama bu da önemli değil sağ kulak yetiyor bana herşeyi görürüyor duyuyorum ama bazen işte birini duyabilmek için sol tarafına geçmem gerekiyor ama normalde duyuyorum. obezim spor yapamıyorum spor salonları ne bileyim hala güvenemiyorum kuzenim orda yakalanmıştı.. ve diyet yapasım yok boyuna her öğlen akşam çorba , salata , yoğurt yiyesim yok içim almıyor her gün et yemek varken diyorum kola bağımlısıyım içmeden 1 gün yapamadım kötü hissediyorum. bu ortamda yemem diye bir şey yok bütün gün evdesin ne bekliyorsun elbette hiç dikkat etmeden herşeyi fazla fazla yiyip içeceksin.. diyetisyene gittim liste verdi 3 gün uydum ama sonra olmadı işte tutamıyorum kendimi bu ortamda kısıtlayamıyorum bütün yemek içecekler hemen elimin altında hazır bir şekilde çünkü hiç bir yere de çıkmıyorum midem çok aç ve çorba , salata gibi diyet şeyleri yerken mutlu hissedemiyorum. 1 saat yürüyüş yapayım dedim ayak parmaklarım su topladı acıyor basılmıyor ayak bileklerim acıyor her gün 1 saat o kadar yol bir tepeden bir tepeye aç susuz dağlarda kendimi yorasım gelmedi galiba hiç bir zaman zayıf olacağımı göremeyeceğim.

Boyum kısa uzamaz ki kısa boylu olmak istemem vücut çatlaklarım var her yerimde dövme gibi beyaz çatlaklar geçmez bunlar diyorlar. dişlerim çürük çekilmesi yerine başkalarının takılması gerek ama para ister zahmet ister hiç fırçalamadım ki. saçlarım hiç kuaför yüzü görmedi doğduğumdan beri kepekli , kırmızı yaralı ve tel tel iğrenç hiç tarz yapmadım. kıyafetlerimde yok ancak evde giyeyim diye annem salı pazarından alır o da evde giymek için.. cicili bicili zengin özel biri gibi çeşit çeşit tişörtlerim yok. İşte ben bu düzelme şeyine kadar geçen sürede yorulmak engel görmek ve yine sabır beklemek ve savaşdan yenilgi almak istemiyorum. hiç bir şeye yeteneğim yok hobi mobi bilmem sesim bile çocuk gibi elimde bir şey yapmaya çizmeye etmeye varmıyor. benim karakalem yeteneğim yok sevdiğim biri de yok. türkçeden başka dil anlamam.. kaldı ki yabancılarla ana dilimmiş gibi bir de ingilizce öyle mi kusura bakma ama ben senin kadar pozitif değilim gerçekleri ben bilirim. düzelmek istiyorum ama tüm bu söylediklerin hepsi olacak değil ya garantisi yok

Kendinle pazarlık et eğer bir hafta kendimi tutarsam haftanın bir günü her şeyi yiyip içmek serbest diye ya da eğee kendimi tutarsam kendimi bununla ödüllendiririm de kendinle mücadele et hemen olacak şeyler değil bunlar keneinle çok kavga edeceksin ama sonunda başarınca başarına bakınca o gözlerindeki mutlukuk çok farklı kendin bilirsin her şey sende başlar. Eğer kola içmezsen abur cubur yemezsen her gün et yemezen cebinde paranda olur mesela ona göre davranırsın😉

Yukarda yazdıklarımı okudun mu

Valla kanka okusam bile her şeye tenis topu gibi karşılıyon her dediğime karşılık bir bahanen var bu düşünceler sana bir şeyler yaptırmaz önce o düşüncelerden bahanelerden kurtul sonra gerçeklerle yüzleş o bahaneler sana bir şeyler yaptırmaz

En son 5 sene önce midemi kontrol altına almıştım hiç feast food şeyler yemiyor kola bile içmiyordum her gün spor salonuna gidiyordum askerliğimi iptal ettirmiştik bende 0 dan herşeye başlamak hatta ünlü bile olmak istemiştim o derece gaz , istek vardı her gün giderdim spor salonuna ordaki yetkili adam fazla bile çalışıyorsun derdi ama işte bir gün zor geldi bundan sonrası aklıma bir şey gelmedi hedefim olmadı yapılcaklar listesi gelmedi kişiliği ortaya koyupda kendimi yönlendiremedim ne oldu evime özüme döndüm. ben o dediğin iddaayı tutmasına denemesine denerim de bu ortamda çok zor ve kardeşim sürekli bilgisayar başındasın evden çıkmıyorsun her dakika odandasın neden bu kısıtlama herşeyi ye iç işte karşısında bilgisayarın canın ne isterse böyle oluyor işte. Sen çok iyisin hemde fazla iyisin be kardeşim gözündeki ışıltı felan ben bu rahatlığı görünce hemen sukoyveriyorum kendimi özelimi düşünmüyorum. her karşıma çıkan engelde bir geri adım.. Her gün abur cubur yemezsem , kola içmez et yemezsem param cebimde kalırmış tamam eyvallah karakterim belki bunu kaldırır ama midem ne olacak mideme söz geçirebiliyor muyum.. mide küçültme ameliyatı şart diyorlar ama ben olmam korkarım bıçak altına yatmam bu mideyle başa çıkılmıyor ne kadar diyet yaparsan yap zorla kendini mideni bi an önce doyurmak için herşeyi yaparsın mübahtır dersin öyle bir savaşa giriyorum mideyle.

Zaten bir tutturmuşsunuz bahane de bahane anasını satayım hiç bir şey bilmiyorsunuz tabi 9 sene hiç gezmeden obez olan kendini bir odaya kapatan siz değilsiniz piskolojiyi anlamıyorsunuz.. kanka bahane üretme bir seferde herşeyi kesip at tatlılığa sığınma bu hayat acı versede sana bağımlısı olmuş rahatlıkdan kopmak istemiyosun tembelliği seçiyorsun hemen bahanelerin arkasına sığınıyorsun gibisinden laf yapmayı bilirsiniz ancak.. size göre bahane değil mi bütün bu dediklerim güya ben çıkmak istemiyorum rahatlık tembellik içime işlemiş tek bu değil mi sizin bildiğiniz hemende de oluveriyordu öteki başka bir hayat. 9 sene hiç gezme bir odada obez ol ondan sonra görüşelim istersen piskolojiyi eşitleyelim... Hayat en sinirlendiğim en kızdığım şey hayatımı anlatırken kendimi ifade ederken savunduklarıma bahane demeniz beni deli ediyor güya rahatlıkdan bırakamıyorum herşeye bir bahane inadım var değil mi acayip uyuz oluyorum bu bahane lafına.. hadi hemen bahaneleri SİKTİR EDELİM SIĞINMAYALIM ARKASINA GERÇEKLER DE BİR TOKAT GİBİ ÇARPSIN YÜZÜMÜZE OLDU MU.

Ben bahane etmiyorum güzel kardeşim gerçekleri söylüyorum kendimi biliyorum ve aldığım sonuçları olanakları söylüyorum sana

Ulan saçmalama sadece sen mi yaşıyosun bu zor hayatı bende kiloluydum obezdim tembeldim kendimi kötü görüyodum kızlarla konuşmuyodum ağzım laf yapmıyodu içime kapanık asosyaldim ama ben başardım sabrettim azmettim 5 sene geçti değiştim 5 sene az zaman değil söylerken kolay söyleniyo ama zor bir süreçti o yüzden ben yaptıysam sende yaparsın o yğzden bahane dedim bahane derken engel gördüğün şeyler ama engel değil sen öyle görüyosun evet bahane arkasına saklanıyon tenis topu gibi her şeye bir cevabın var bi kere de hatandan bahset düzeltcem de çare ara yerinde sayıp ben böyleyim ben şöyleyim dersen bir şey düzelmez sen kendine yardım etmezsen kimse yardım etmez ona göre her şey sende başlar

AMA SENİN Midende geniş değildi tabi değil mi yemek yemeden yapamıyordu 9 sene hiç gezmeden odanda kaldın değil mi aynen böyle oldu Vücudun kötüydü dışarı çıkmaya müsait değildi , seninde benim lafımın altında kalmayacak kendini savunacak bahanelerin varmış desene.. 9 sene sürdü mü bu eve kapanma psikolojisi özgüvensizlik engelli kimliğin ve maaşı da alıyor muydun bari.. benzer olsada aynı şeyler sayılmaz benim ki daha zorlu 9 senedir gezmediyorum diyorum sana anlasana hala da devam ediyor.. sen yaparsın knk çünkü senin aklın var senin alışkanlıkların bağımlılıkların hiç kopmak istemeyeceğin ortamların olmadı hep oturup kıçının üstünde ömür tüketecek değildin ya aklını da kullandın aldın yürüdün şimdi herşeye sahipsin değil mi mutlusun , sen yapmışsan bende hemen yaparım değil mi tüm bu rahatlığıda bırakmayı göze alıp değil mi çorap söküğü gibi gelir tüm olumsuzlukları olumluya çevirmek değil mi aklımız paramızda var.. Gerçekden engeller ne zamandan beri bahane oldu...

alışkanlıklarıma 9 sene zarar versede bir ortam kurmuşum bir anda karar verip herşey gidecek diye düzelmeyi denemiyorum bile ve bu sana bahane olarak geliyor değil mi bravo sana.. senin de benim konularımı ört bast edecek kadar şimşek hızın var çenen ağzın var kardeşim ben bir şey diyor muyum. ne yapsam kendi bildiğini savunursun tabiki. Aramadım mı çare en son 5 sene önce denedim karakterim içim bu kadarına yetti 2 ay kadar zayıflar gibi ol spor salonuna git sonra evine dön bu al sana çare hemende oluyordu ya ötesini kuramıyorum diyorum sana aklıma hedef uğraş gelmiyor anlasana sen bir tutturmuşun tenis topu bir tutturmuşsun bahane.. Çare üretsemde bu kafayla yardım desteksiz hele bu ortamdaysan çare çara olmakdan çıkıyor bilmem farkında mısın her denemeye kalkıştığında tokatları bir bir yiyorsun midenle de bir savaşa giriyorsun kolay mı bunlar.. Anlatamıyorum galiba sanki düzelmek herşey benim elimde ÖZGÜVENSİZİM KENDİMİ VARLIĞIMI ORTAYA KOYAMIYORUM DEV AYNASINDA GÖRMÜYORUM Kİ BÜTÜN İŞ SENDE DİYORSUN KENDİMİ YENEMİYORUM

Sadece anlattığım kadarıyla biliyosun neler çektiğimi bilemezsin bende senin. Ama her insanın derdi kendine ağırdır herkesin imtihanı kendinedir. Bende az kalmadık evin içinde arkadaşım bile yoktu derdimi anlatacağım biri yoktu sanaldaki kişilerle konuşarak geçirdim hep o sanal arkadaşlıkları reelmiş gibi yaşadım ben mücadele ettim kaçmadım sadece. Çözüm aradım hep şu an mı.. şu an da da mutlu değilim ama mutlu olmak için çabalıyorum çünkü kendim için başkası değil benim için

Mücadele ettin Benim gibi kaçmadım hiç korkmadın değişmekden değil mi alışkanlıkların yoktu.. bende güçlü yılmadan korkmadan isterdim mücadele etmek ama malesef tek başıma bir yere kadar.. İşte en en önemlisi benim bir şahsiyetim özelim yok kendim için bile olsa bir şey yapma arzusu gelmiyor denesek bile geri oturuyoruz yerimize şimdi diyeceksin yine bahane üretme olmadıkça zorla dene dene dene diyeceksin ama bizim sabrımız gücümüzde bir yere kadar.

Ee bizim sabrımız mevlana sabeımı ne olursan ol gel zihniyeti mi değişmek için 5 sene harcadım diyorum sana boru mu evde kaldığın yılların yarısından fazlası..
benimde kimseden desteğim yoktu kendim yaptım derken sen inanmazsın ama ben başardım kanka sende yaparsın eğer istersen

Neyi başardın çok merak ediyorum.. Şu uzamayacak olan boyuma , geçmeyecek vücut çatlaklara ve hiç ilişki yaşamayacağım kıza da bir çözüm bulsak istesende bir yere kadar değil mi tıkanırsın yolun sonunda tek başınayız bu hayatta aklın almıyorsa sosyalleşmeyi ne yapacaksın illa mı olmak zorunda..

İlla olmak zorunda çünkü insan sosyal bir varlıktır çok yalnız kaldım sonra çevrem biraz oldu ordan biliyorum

ben sosyal varlık mıyım peki 9 yıldır eve kapanma insanlardan kaçma arkadaş çevre olmaması , oyalanacak bir işim olmaması , kendimi sevmem değer vermem , hepsini seneler versende düzeltemezsin gibi geliyor bana boyu bir sihirle 2 metre olur mu olmaz.. lise bile okumayan geçemeyen bu aklım nasıl olurda üniversite bile zorlar. engelli kimliğim ve maaaşım var bu damgada nasıl kurtulurum

Kanka boyum vardı 7 sene kimseyle konuşmadım arkadaşım olmadı herkesten kaçtım. Sanal arkadaşlıklar ettim 18 yaşındaydım daha sanalika oynadım düşün bebe oyunu ile sanal bile olsa bir kaç kişiylr konuşmaktı hayalim. İnstagramdan dc den twitterdan whatsap gruplarından hep birileriyle konuşarak geçti ömrüm sonra yavaş yavaş düzeldim boy önemli değil boyum vardı kimse ilgilenmedi şişman oldum değişmedi spora gittim önce düzelte bildiğim kadar gittim çatlak gitmesin ama vücudum değiştiği kadar kardır bana boyuma göre kilo elde edeyim benim içi kardır fazlasına gerek yok gözüm için lens kullanılabiliyosa lens kullanırım kulağım içim duyu cihazı takarım bununla yaşamaya mecburum beni böyle kabul etmeleri gerek bende insanım derim çünkü böyle olmayı sen istemedin sen kendini kabul edersen herkes eder kimse kusursuz değil boyu uzun olan bile eksikliklerini başka şeylerle kapatmaya çalış illa ki elinin yatkın olduğu senin yatkın olduğun bir şey vardır kendini keşfet

Benim boyum 1.68 en az 1.85 olsun istiyorum ama nasıl olacak kilo yüzünden hep sabit kaldı kilo boy kısaltıyor 9 senedir eve kapandım ne iş yaptım ne okudum ne de dışarda arkaşlarım oldu buluştum hiç bir şey yapmadım şişman oldum yüzüm bile eğri kimseyle görüşmek istemedim yazışmalarda olsa öyle normal arkadaşlıklar kurmadım kimseyle 31. cilerle ortam yaptım sadece.. öyle beni anlayan biriyle konuşmadım bende pes 2013 oynuyorum ve internet oyunları yaşım 25 benim yaşımdakiler evlenir , futbolcu olur , milyon para götürür , araba kullanır , tatil yaparken ben evimde internet oyunları oynadım veled gibi düşünebiliyor musun özgüvensizlik böyle bir şey. benim boyum en az 1.85 olsun istiyorum ama bu imkansız vücut çatlakları da keza öyle her yerimde dövme gibi beyaz çatlaklar geçmez diyorlar dişlerde çürük dolgu kanal istiyor bende onları tedavi ettircek ne para ne zeka var kardeşim zaten herkes gibi conconlu yaşamıyorum yediğim yemek sı*tım bok. diyelim zayıf olduk spor salonuna gittik eee yine geri alıcaz verdiğimiz kiloyu yine aynı yaşam tarzı içindeyiz

sürekli evdeysen tabi herşeyi fazla fazla yer içeceksin.. nasıl kurtulayım evden aktive yapmasını nerde ne olmasını bilmem hele bu dış görünüşle hiç çıkmam. Göz ve kulak o kadar önemli değil oldum olası 1 taneleri ile yaşamayı öğrendim ben gayette iyi görüyor duyuyorum 1 taneyle ya hiç duymasaydım diye şükür ediyorum ama bir kızla tanışacaksam bunlar bahsedip acınmak istemem kendimi anlamıyorsun. zaten benim ilişki diye bir şeyim söz konusu olamaz kendime göre bir yaşam biçimim yok neyse. hiç bir şeye yeteneğim yok kardeşim ve sen beni adam etmeden gitmicen sözünü bitirmicen galiba , futbol oynayamam astımım var resim yapamam el becerim yok şarkı söyleyemem sesim ince çocuk gibi kendi sesimi bile az duyuyorum.. biz yaşamaya gelmemiş galiba bu dünyaya lisedeyken aklın ermiyorsa derslere işlemlere hayatta bitti orda sanki.. yeniden başlamaya ne mecalin kalır ne bir şey.. yediğim yemek sıçtığım bok ötesini ancak hayallimizde rüyamızda görürürüz.

...

kanka bişey yazmamaya karar verdim sebebi ise hiç bi şekilde bu düşüncelerden çıkamayacak olman. ama sonra düşünüyorum eğer halinden memun değilse buraya soru attıysa gayret eder ama bir yandan istek var çaba olmadığını da görüyorum o yüzden sadece akışına bırak elbet bir yerde patlak vereceksin o gün geldiğinde bakacaz

İşte 9 sene böyle yaşamışsın alışkanlığın olmuş anlasana bir anda vazgeçemiyorsun.. ama yalnız başıma gecenin sonunda anlıyorum ne boş iş yaptığımı , istek her halukularda var ama çaba ne bileyim boşa kürek çekicez olmuyacak sonunda bu imkansız parasızlık beyinsizlik içinde bütün kusurlarımı örtemeyeceğim felan geliyor aklıma sence 10 Nisan 2012 tarihinden bu yana akışına bıraktığımız yetmedi mi KOCA 9 SENE.. Geç bile kalınmadı mı patlak vermem için illa kalp krizi fazla kilolarımdan beyin kanaması , geçirmem mi gerekiyor illa ders olsun diye sonunda ölüm bile olsa.. o zaman da geç olacak döndüreleyeceğiz iyi ama işte bilgisayarı ve rahat rahat yaşamayı herşeyi yemeyi içmeyi bırakamıyorum o ne olacak.

bunu oku

Kanka ben sigara da içtim hemde tam 6 yı bağımlıydım alışmışım alışmış kudurmuştan zaten beter ama bırakçam dediğim gün bitti sigara bende çok kavga ettim paket alıp alıp kırdım saatlerce pakete baktım ama dayandım pes etmedim çabalamakla istekli olmak arasında dağlae kadar fark var tqbi ki önüne engeller çıkacak bahanelee çıkacak şeytan zaten gitmiyo pes etmen için amuda kalkmış bekliyo peki ronaldo nasıl bu kadar ünlü ve şu an bu duruma geldi sanıyosun azimle çabayla pes etmeyerek 5 sene senin durumundan çıkmaya çabaladım derken kolay gözüküyo ama benim ebem ağladı ebem çok mücadele ettim kendimle sende önce kendinle mğcadele et kazandığın an yol sana açık

Ama ben bu 9 yıldır her gün yaptığım rutin işleri bana zarar verdiğini bilsemde nasıl bırakırım tüm düzenim herşeyim alt üst olacak hayatım bu gibi renksiz olmayacak belki ama çok da rahat olmayacak... İyi de özgüvensizlik var nasıl kendimi herşeye eli uzanan aklı başında sosyalleşmeyi her haltı bile biri yapabilirim bu kafayla dış görünüşüm kötü diye aktive hobi edinmiyorum.. eğitim durumum yok diye insanlarla görüşmüyorum ne istediğimi bilsem zayıf bile olamıyorum.. bir kere istediğimde neden olmadı 5 sene önce ötesini kuramadım da kuramadım. Akrabam var benle yaşıt sayılır ona instagramdan yazıp gittiği spor salonuna gitmeyi ve bana arka çıkmasını düşünüyorum fakat bu rahatlığımda gidecek ve herşeyi döküp anlatacağım acıyacak diye de yazmıyorum ona bir adım atmak istesem.

Kanka ben 5 yıldır sadece bir kişiden yardım aldım oda işin ehliydi. Ama onean önce ne yapmak istediğimi biliyodum. Listem vardı elimde ve yapılacaklae listesi baya kabarıktı nerden başlayacağımı bile bilmiyodum ama sonra dedim ki kendi kendime hangisinden başlarsam başlayım hepsi yapmak istediğim şeyler ne fark eder ki önce spora gittim yemek yemedim kestim kendimle kavga ettim spor hocam saolsun o da yardım etti onunla da çok tartıştım boğazım yüzünden ben ilk başladığımda 4 ay kilo veremedim tutamadığım yüzünden. Sonra üst baş değişikliğine gittim parfüm aldım kendime ait bir koku olsun dedim. Sonra kitap okuycam adap öğrencem insanlarla konuşcam dedim ki orda da işin ehli dediğim yardım aldım dediğim kişi araya girdi çok ortama soktu kızlarla konuşmama yardımcı oldu içime kapanıktım vakit geçire geçire konuşa konuşa önce içe kapanıklığı attım ancak hala özgüven sorunum vardı ve konuşmayı bilmiyodum konuşarak konuşmayı öğreniyosun vakit geçiriyosun bazı şeyleri başardıkça ise özgüvenin artıyo soğukkanlılığın artıyo ayakların yere sağlam basıyo kilo verdim ama sarkıntı oldu vücudumda göğüs bölgemde yine özgüvenim düştü ameliyat oldum tekrar hayata devam ettim. Çünkü benim hayatım benim istediğim olur benim mutluluğum önemli

YA BEN... Ben diye bir şey hiç düşünmedim kendimi özel zannetmedim kendi ayaklarım üzerinde durma gereksinimi hiç bilmedim... Ama sen okumuşsundur lise mezunu bile değilsin ya okumuşsundur elbet bir geleceğin olacak ama ben ne bileyim lise 1 deyken 2012 yılında herşey bitti gözüyle baktım bir kulağımdan girdi öbüründen çıktı dersler işlemleri yapmak zor geldi fizik , kimya , matematik ne bileyim çıkardıkları bulacağım sonucu neyle hesaplayıp yapıcam antun kuntin işler kafam basmadı o gün işte dönüm noktam oldu anladım ki ben dışarda insan gibi yaşamaya uygun değilim okulu bıraktım o günden sonra yaşamıyor gibiyim tüm evimdeki acılara zararlara katlandım * ne bileyim biraz değişiklik istiyorum bu 9 yıllık süreçte bir kez olsun zayıflayamadım bile rahat uyutamadım uyku düzenim beslenme alışkanlığım diye bir şey yok.. sağ gözüm şaşı sol kulağım duymuyor böyle kim ne yapsın seni diyorum hangi kız ya da iş senin içinde çalışma arzusu yok elinde bir iş gelmez diyorum kendime

Senin böyle problerin yok ki gözün kulağın sağlam okumuşsun lisede bile tökezlememişsin felan benim bunlar bile yok kendimi hedef koymadım kendimin neler başarabileceğinin bile farkında olmadım.. herşeyden korktum iş yapmak çalışmak hayatın gerçeğide olsa kendime yediremedim kaçmayı tercih ettim sen beceremezsin sen yapamazsın sosyalleşmekde öyle dış görünüşün kötü böyle insan içine çıkamazsın çıkacaksanda neyle iletişim kuracaksın lise mezunu bile değilsin.. bir de şu var benim işim gücüm olması , kendimi sevmem dış görünüşüme çeki düzen vermem kız arkadaşım olması , okumam , çevrem olması her aklıma gelen aktiviteyi hobiyi edinmek yapmak uygulamak kendimi bir şey sanmam instagramım olması felan ne bileyim olsada hep bir endişe duyuyorum.. kuzenim öyle mi amcamın oğlu o hiç bu işlere dokunmadan aldı yürüdü 2 metre boy sevgili kıbrısta üniversite okuma sesi kalın yakışıklı zengin kendini bir şey sanıyor aklı herşeye yetiyor benim gibi obez ve herşeyden korkan birisi değil parası da var herşeyi seve seve mutlu ola ola tadını çıkara çıkıra hayatın öyle mutlu oluyor bense ezik kafamla bedenimle odamdan çıkmıyorum çıkmaya korkuyorum

Senin yerinde olsam önce açıktan lise bitiririm sonra engelli kpss sine girer bi puan alırım bir maaşım bir düzenim olur onean sonra dışardan üni okur hayatıma bakarım sen bi düzene sok herkes seni kabul eder önce sen kabul et yaşın geç değil ama geçiyo hızlı davran

Boyun bş önemi yok kaç kere söylüycem 188 boyum var senin gibi yaşadım kimse de bakmadı.. ben önce kendime baktım sonra bana baktılar

BENİM YERİMDE OLSAN... Zayıflamadan obez mideni durdurmadan dişine saçına vücuduna dış görünüşe baktırmadan nereye Açıkdan liseyi bitiyorsun.. Engelli kimliğin ve maaşın ve DAMGAN VAR BUNU UNUTMA... Engelli kpss girer ve puan alırsın öyle mi BANA SORAR MISIN Kpss biliyor muyum beni aklım eriyor mu öyle ince işlere söyler misin.. Dışardanda ünüversite okursun AKDENİZ Üniversitesi ve gelsin görkemli hayat ne kadar kolay değil mi bırak üniversite okumayı nerden nasıl gidilir akdeniz üniversitesine yolunu bile bilmem aracım aklım yok. bu sefil gecekondu evinle sağ şaşı göz sol kulak felç halinle kim kabul edebilir ki , Sanki herşeyi düzeltmek hemen elimde aklıma gelmiyor bile fazlasını ötesini kuramıyor hayal edemiyorum aktım uygulayacak şeylerimde tıkanıyor müsade etmiyor ne nasıl oluyora.. boy çok önemli eğer 1.68 istemiyorsam olmayacaksın öyleyse.. iyi bende bakayım kendime saçlarımı evde makasla uzadığında kestireyim , her feast food yağlı yiyecekleri içecekleri sırf midem istiyor dayanamıyor diye ha bire yiyeyim daha fazla kilo alayım hiç geçmeyecek vücut çatlaklarımı görünce ve hiç uzamayacak olan boyumu ve engelli damgamda aklıma gelince daha bir keyifli olayım.. YERİMDE OLSAN EMİNİM HERŞEYİ YAPARSIN Ama son 9 yılda bir hayat sürmüşsün kötü de olsa alışkanlığın olmuş nasıl bir kalemde silebiliyorsun.

Silebiliyorum çünkü bu zaman kadar yaşadığım o 9 yıl bana bir şey kazandırmamış o zaman vazgeçebilirim bunu biliyorum. İstediğini yap hayat senin pişman olacakta mutlu olacakta sensin nasıl istiyosan öyle davran kanka

İşte bu o kadar kolay değil yaşamamışsın belli ki 9 sene her gün yaptığın bildiğin şeyler alışkanlığın olmuş yapmazsan 1 gün çok kötü hissediyorsun yaşamadığın için bilemiyorsun tabi ne olarak anlıyorum.. hem biraz kendi dışıma çıkmam tatmadığım şeyleri tatmak mutlu hissetmek hemde bunu yaparken binbir zorluklara girip yorulasım yok.. ama işte gördüğün gibi de hep şikayetçiyim özgürlüğümü almışlar hissediyorum..

Sen sadece ağlayan bir çocuksun ağlamayana süt vermezler biliyosun ancak onlarda sana yaşının büyüdüğünü o sütü kendin alabilecek yaşta olduğunu söylüyolar ama buna sen kendini inandıramıyosun yanıldığın nokta bura.. çok yaşadım çok yaşadım ondan biliyorum hayat benimse ben nasıl yönlendirirsem öyle gider bunu da tecrübe ettim yaşarken

Yanılmayayımda ne yapayım hayatta uğraştığım odaklandığım tüm işlerde becereksizliğim tembelliğim yüzünden başlamadan bitti.. benim ilkokul arkadaşlarım ingilizce öğretmeni olmuş mühendis olmuş benden küçük futbolcular kaç paraya transfer oluyorlar , evleniyorlar , çocukları oluyor araba kullanıyorlar herkesin kendine göre bir hayatı var. ama bana bunlar hiç yaşamadığım için hep tuhaf ilginç ve korku geliyor büyüyemiyorum bunların hepsi bende olsa hep bir korku endişe anlatamıyorum ki kaldıramama korkusu sarıyor her yanımı herkes büyür büyük işler başarır ama ben dünyada kendimi dev aynasında göremiyorum işte görsemde başardıklarım ortada... benim gibi bunalım bir hayat yaşamadın ama neler düşündürüyor psikolojiyi bunu görmezden geliyorsun ben değişmeye farklı biri olmaya herşeye sahip olmaya korkuyorum gerekse olarak bu 9 yıldır yaşadığım depresyon hali eğer hiç bu hale düşmeseydim normal korkmadan yılmadan biri olurdum gibime geliyor ama böyle zoru zoruna herşey.

Korkarak yapacaksın zaten korkarak yapacaksın ki bir yandan kaybedeceklerini düşüneceksin korkmadan olmaz zaten ama sen yürüyeceksin kanka kendini o aynaya sığdır

geride bıraktığımla , ilerde kazacaklarım varsada her neyse keşke bu ruh halimle korkutmuyor desem.. Öyle bir korku ki ne adım attırıyor ne de geçmişini bırakabiliyorsun.

O zaman geçmiş olsun

Bir akrabam var spor salonuna gidiyor instagramdan yazdım konuşalım dertleşelim diye acıyacak bana ve utancam bir sürü şeyi söylücem başka çarem yok ama.. yazdım ona instagram hesap açtım mesaj attım ama sildim gel bana dicek spor salonlarına ortamlara sokacak belki ama geride bir çok şeyi bırakıp göze alıp gitmeli ve bu yüzden attığım mesajı sildim.

Hiç bir şey bilmiyorum hayatta belki ama bir tek bir şey biliyorum bu 9 senelik vaziyette artık böyle devam edemeyeceğim.

Helal bir yeeden başlamak lazım bencede

Aşırı kilolarımdan ve hiç çıkmadığım hücrede daha fazla yaşamayacağımı anladım anlamasına fakat işte yoluna koymak için herşeyi çok büyük kafa ve para istiyor.. Akrabama bugünler mesaj atmak derdimi içimi dökmek çözüm bulmasını istiyorum ancak bu kadar rahat olamayacağımdan ona bile demeye çekiniyorum...

..

Kanka kolaya ete para vereceğine biriktir kendine ver mesela o kadar da paralı şeyler değil bahsettiğimiz şeyler yaparsın kendini aldırmadan git konuş sana acıyarak da bakmayacak hal çaresine bakıp yardımcı bile olacaktır çık artık o dört köşeli evden

Bugün yine gidiyorum kola , et almaya , biriktir diyorsun bi de aldığım engelli maaşını biriktirsem 15 bin lira param olurdu 2 sene de ama bu mideyle bu ortamla nereye biriktiriyorsun ayın ortasında bütün para bitiyor. Kim yardımcı olacak. herkes yaşantısısında kolaysa gel kendin çıkar.

Kanka diyet yaparken yemeğine dikkat ederken birikir o zaten o para her şey sende başlar sürekli soru sorup kaçmakla olmaz bu işler haberin olsun

Bu kapalı ortamda diyorum neden kısıtlıyorsun kendini herşeyi fazla fazla yeme içme arzusu duyuyorsun nereye birikiliyormuş obez mideyle hiç anlamıyorsun. bırakın artık bu klasik lafları herşey senin elinde , bahane ediyorsun , herşey sende başlar biter felan... Korku sarmış içimi değişme şeyi bile korkutuyor alışkanlıkların olmayacak diye hiç piskolojiden anlamıyorsun.. Bir akrabam var spor salonuna gidiyor fikir de verebilir ama boyuna mesaj atıp siliyorum cesaret edemiyorum zaten çocuk kendi hayatında beni mi sikleyecek utancam bir sürü kusurumdan bahsedicem felan mesajı siliyorum dertleşemiyorum.. yine otur evinde.

Bütün kusurundan bahsetmene gerek yok çatlağım vae kilo vercem yardım et nasıl yaparız diycen eğee samimi gelirse devamınıda anlat ee şimdi düzenini bozunca tekrar düzen yapılmıyo mu hayat lan bu hayat makine değil makine bile olsa tekrar açılıp tekrar ona göre dizayn ediliyo o yüzden korkmana da gerek yok şu saatten sonea skmişm düzeni de çık işte o zaman başardığın an

Ama ben bütün başıma gelenleri anlatmak içimi dökmek istiyorum.. iyi de ilk kez dışıma çıkmam kilo vermem rahat hareket etmem olsa da ne bileyim garip hissedicem hiç çıkmayan evinden ben başka yerlerdeyim felan korktuğum yerleri anlamıyorsun ki belki bu kilolar yüzünden bilmiyorum ama içim rahat değil korkuyor endişe duyuyur 9 sene bir kötü de olsa düzen kurmuşsun sudan çıkmış balık gibi şimdi herşey iyiye de gitse garip hissedeceksin eskisi gibi rahat geçmeyeceğini hayatın farkındasın ve bu her türlü her istediğim şeyi fazla fazla yiyor içiyorsam ötesi zor geliyor demektir. sen 9 sene bir odada kapalı kalmamışsın belli bu çünkü öyle sikmişim bu alışkanlıkarı hadi farklı olsun de mi herşey ne kolay işte alışkanlığın bağımlılın olmuş sürekli evde vakit geçirmek ev ve rahat yaşam sana diyor bir yere gidemezsin sen alıştın buna zaten istesende diğer gençler gibi olamazsın diyor tutuyor barındırıyor içinde bağımlılık alışkanlık dediğim bu sigara gibi kolay bir anda bırakamıyorsun ama bırakmadığım içinde şikayet ediyorum ya neyse psikolojim bozuk.

Her ne kadar bu yaşantıdan kurtulmak istemesem yeme içmeden rahat edemicem galiba olmayacak böyle ha bir huzursuzum..

Kanka aynı soeuyu ikinci kez sorduğunu gördüm istersen böyle devam et istersen dur de sana kalmış ama bence kır o zincirleri filleri küçükken bağlıyolarmış o küçük filler ne kadar tepinirse tepinsin küçükken ordan çıkamıyomuş ancak büyüyüp dev gibi olunca bırak o ipi zinciri ağacı söker atar ancak küçüklükten o inançlarını kaybettiklerinden o zincirlerle ömür boyu yaşıyomuş onun hesap o zincir sadece göstermelik kır

2. Kez değil yaklaşık 2 aydır her gün.. burdakiler sürekli görmekden ilAllah etti Aynı soruyu.. Ben bu kafayla herşeye yabancı hisseden hayatımla nasıl büyüyebilir her beni tutanı kopar atabilirim bu evden de kurtulabilir miyim gece yine burdayım.

.