Hayatım böyle , Ne olacak sonum?

5 Sene önce askerliğimi iptal ettirdikden sonra Bana güven geldi Askerliği beceremezdim çok dayak yerdim dedim ya karakterimde erkeklik yok böyle herşeye asılcak.. Dedim ki kendime bu askerlik belasını çürük raporu aldığımıza göre artık 0 dan başliyim ilk iş olarak kilo vereyim 2 ay spor salonun gittim biraz zayıflar gibi oldum heves yaptım istaya 1-2 foto attım ama hiç boydan fotom yok çünkü kilo yüzünden vücüdum kiloya göre yapılı.. kendimi yine güçsüz hissettim bundan sonrası için kafamda bir şey ulaşmadı tek başımaydım kararlar veremedim döndüm yine eve yapcak bir şeyim yoktu.. Bilgisayar olmazsa kafayı yerim tek zaman geçiriricim kilo versede her gün... İşte özgüven yok... Benim bir kuzenim var benim tam tersim resmen herşeyi o yapıyor 2 Metre boyu var sevgilisi var kıbrısta okuyor kendini geliştiriyor zengin herşey var Onda ÖZGÜVEN PATLAMASI Var bende ise zerresi yok.. Ben zayıflamak istiyorum ama midem öyle aç ki her saniye her dakika bir iş istiyor dişlerimi fırçaladım bu yıl ama geçmiş dişci görmek istiyor beni götürcek biri de yok dişciye doktora.. saçlarımda çok kötü 10 yıldır bakmadım hiç kuaför görmedi kim götürcek para yok utandım o halde görmelerini dışarı sadece alışveriş için mecbur çıkıyorum kendimi gizleyerek saçlarımı örterek görmesinler diye.. boyum kilo yüzüden hep sabit verdiğim de aynı ya.

Valla doğru diyorsun da Dİşciye ve kuaföre gitmek kim ben kim biraz param var onu da boğazımı doyurmak için harcıyorum şimdi mesela yine gidecem bime sabah kahvaltı da yiyecek bir şey bulamadım annemi simit poğaça almaya yolladım yarın kahvaltım yok mesela gidip şimdi sucuk kaşar alıcam bime.. Dişciye kuaföre gitmek bile sorun bende paran yok , nerde dişci kuaför bilmiyorum kim bakıyor neyle gidicem araç yok hepsi bir sorun.. Ben sürekli 4 duvar arasındayım mecbur yemeklere saldırıyor bu oda da oldukça bu evde yaşadıkça kilo vermek zor hiç bir zaman veremedim bu yüzden.. kendime bakamıyorum işte ancak yemek için bakıyorum yaşım 25 ama gerçekden çocuğum dış görünüşüm içim sesim ben 50 yaşına bile gelsem saçım beyazlamıcak hep görüntüm çocuk kalıcak eminim.. Özgüvenin var ve benden küçüksün ama 2 gözün görüyor 2 kulağın var zayıf değilsin ve benim gibi bir ortama ve aileye düşmedin.. Sen benim kuzenimi görsen tam tersim 2 metre boy sevgilisi var kıbrısta okuyor zengin.. Bilgisayar olmazsa kafayı yerim çünkü vaktimi öldürüyor herşeyi görüyorum haberim var tek kötülüğüm kendime ama..9.10 yılım çöpe gitti eğer bir şeyler yapmazsam basit bir kalp kriziyle işim tamam değil mi.. Ailem var ama onlarda çok takmıyor alıştılar benim gibi , Yaşım 25 ama ben 35 de olsam çocuk gibi davranıcam çünkü karakterimi buna uygun hissediyorum

10 yıl değil 2 yıl oldu Engelli aylığı alalı ve ayda 500 lirayı yemeye harcayalı ben... Ben istiyorum ki karakterim dış görünüşüm ve sesim çocuk olmasın Ama bunlara nasıl bakacağımı bilmiyorum , 9,10 Yılın rahatlığımı mı bilmem ama.. şimdi Okul , iş ve ilişki ve hobi edinmek bana zor geliyor üstümden bir rahatlık serkeşlik geçmiş kocaman bunları bırakıp da Hayatın içine atılmak zor geliyor hep korku stres kaldıramamakdan sorumluluk istemiyorum ama en iyisi bu halbu ki , Millet okumak ister işin de büyümek ister ilişki yaşamak ister ama bunlar bana hepsi birer kaygı korku haksızlık mı ediyorum bilmiyorum ama şu an bana öyle geliyor.. Bu gidişle ömrüm de sağlım da uzun olmaz iyi dileklerin için sağol , Geleceği görebilmek için bir şeyler yapmam gerek ama Ya gelecekden korkuyorsam.. bu benliğimin dışına çıkmakdan

Sorun şu ki ben bu ortama çok pis alıştım bana herşeyden zarar verse de kabullendim bunu.. bilgisayar başında geriçereceğim vakti bir hobi bir spor bir sağlıklı yemek için geçirsem herhalde kendimle dalga geçerim..

Resmen şimdi bu hayat herşeyi psikolojikman ele geçirdi..

Ya dış görünüşüm saçım başım karakterim sesim herşeyim düzelsin istiyorum ama bir yanda dan bu hayatı bırakıp hayat içine girmek karışmak da sıkıntı veriyor bana

Hayır 5 sene önce ilk kez denediğim de bir sonuç alamadığım için 2 ay zayıflar gibi ol tamam gerisi yok maddiyatın gücün karakterin hiç bir şey olmuyor müsade etmiyor

hep küçük adımlar diyet yürüyüş ancak zayıflarsın biraz bütün gün evdesin verdiğini gene alıcan.. Herşeyin bir anda şıpadanak olacak hali yok

Bana her yaz bir şeyler geliyor zayıflama hissi geliyor haziran temmuz belki diyete girerim ama sonra yine evden bir yere gitmiyorum ki yine saldırırım yemeklere gibi döndük başa bu hapis 4 duvar arasında kaldıkça piskolojim daha çok bozulcak sürekli yeme içme kurulu düzenim..

Senin okuyorsun çünkü hedefin hayallerin var istediklerini gerçekleştireceksin büyük düşünyorsun en iyisini , Bende işte okul yok iş yok hedef yok hedefim yemek içmek bilgisayar başı bu.. Yazın diyet düşünüyorum ama bu 4 duvar odamdan hiç çıkmıyorum ki nasıl yine alıcam kesin.. Hem düzelmek bu hayatın dışına çıkmak istiyorum hem de bu rahatlığı bırakasım yok değil mi tam bir uyuşmazlık.. Biliyorum herkesi sinir hastası yaparım böyle ilkokul arkadaşıma da yazdım gel dedi spor salonuna gitmedim engelledi hasta mısın sen dedi doğru hastayım 9,10 yıldır üstümden bir boşvermişlik geçti.. korktum spor salonuna gitmeye herkese görünmeye , virüs kapmaya , herşeye ilk adımdan başlamaya sonunda ne olacak okul , iş , ilişki , hobi ben bunları kaldırabilecek miyim ki.

Atın ölümü arpadan olsun diyerek bende zaten batmışım daha batayım diyorum her sabah 6 şekerli çay feast food yiyecekler yağlı yağlı kola ve tatlı ama her gün 365 gün boyunca her yıl bir gün böyle.. Zaten ömrüm kısa hissediyorum ara sıra kalbim tekliyor başım düşüyor zaten.. Kendim için ne yapabilirim 4 şey yapabilirim eğitim , iş , ilişki , hobi bunların 4 nünde olacağı konusunda ÖZGÜVENİM 0 .. engelli aylığı alıyorum o kapatılcak midemi durduramıcam yarım bıraktığım liseyi bir sihirli değnek deyecek de liseyi bitircem çalışkan olcam.. aklıma gelen bir meslek de yok bana uygun yeteneğim yok bir şeye futbolcu olsam astım hastasıyım polis olsam kendimi koruyamam memur olsam sevmediğim iş yok bana göre iş... ilişkiyi de kim ne yapsın tipsizi , işsiz , güçsüzü , hobi de neyle vakit geçircem kayak mı yapıcam nerde kayılır mesleğe nasıl giriliyor tekvando mu öğrencem , yurt dışına mı seyahet etcem kendi başıma hepsi bir dert gerçekden.. TANRIM BENİ BAŞDAN YARAT DİYE BAĞARASIM VAR...

En başdan öyle olmam gerekiyordu yani lise zamanında 2011-2012 yılları tembeldim anlamadım derslerden bana yardımcı olacak biri de olmadı tek başıma yabancı kaldım derslere anlamadım aşamadım aklım almadı işlemleri zekam yetmedi sınıfta kalacağım belliydi bende bıraktım mecbur zorlamadım düzelticem diye... Eğer şimdi ki bu hayata hiç bulaşmasaydım Eğitim , İş , İlişki düşünürdüm Ama şimdi yerin dibindeyim 9,10 Yılın rahatlığımı bilmem artık zirveye çıkmak ve öyle mutlu hissetmek zor ve korku geliyor şimdi..

Çalışkan biri değildim fizik matematik geometri hiç bir dersi anlamıyorum işlemleri mesela bir soru var cevabı 59 çıkması lazım hangi işlemleri yapıp da buluyorlar sonucu anlamıyorum mesela bana biri de yardımcı olmadı sınıf arkadaşıma da platonik aşık olmuştum hiç açılmadım çünkü derslerde başarısızdım beni napsın diye hiç unutmam 10 Nisan 2012 günü kalktım sabah okula hazırlanmak için giyinmek gitmek zor geldi zaten 2 ay sonra karne aldığında sınıfta kalıcan ne gerek var dedim abime kaydımı almasını söyledim işte o gün hem o kızdan hem o belki de görkemli bir hayattan olma şansımı kaybettim sonra da iyisini aramadım teknolojinin oyuncağı oldum şimdi zirveye çıkmak iş , okul , ilişki düşünmek bana sorumluluk ve korku veriyor

Öyle mi diyorsun ben de sonradan pişman oldum ama benim elimde değildi sanki beynin anlamıyorsa yok.. Hep yarına umutla bakıyorum ama bir gün herşey düzelecek iyisine varacak diye umarım o gün çok geç olmaz.. Şimdiye gelirsek valla 9,10 yıldır yatıp keyfime bakıyorum kilo dışında bir sorunum yok varsın dişim çürük saçım kötü olsun dışarı çıkmıyorum gerek yok ki hiç bir zaman cafe , bar gitmedim bir ortama karışmadım bunlar içimde kaldı ama kendime aynaya baktığımda ve yaşadığım hayatı düşündükçe hak veriyorum benden bir bok olmaz

Valla ÖZGÜVENİM YOK.. Kıyafetlerim yok arkadaşmlarım yok engelli aylığı alıyorum ayda 500 lira , Tüm rahatlığı bırakıp herşeye 0 dan tırnaklarınla kazıyarak savaşa girmek bana zor geliyor sonunda da iş , okul , ilişki gibi hep kaçtığım sorumluluk gerektiren beni yoran şeyler olacak

5 sene önce ilk adımı attım dedim ya 2 ay spor salonuna gittim biraz zayıfladım ama ondan sonrası için aklıma bir şey gelmiyor ne yapacağıma dair tek başımayım..

Ya yazmadan önce bir şey dicem ben şimdi ki hayat gibi rahat olamamasından şikayetçiyim kendimi motive etmek beni daha üzer..

Psikolojikman çöktüm bir şey beni motive edemiyor ,

Nasıl

Bana her yaz bir değişim şeyi geliyor her yaz havalar sıcak olunca zayıflama hissi geliyor belki haziran temmuz sıkı bir diyete girerim ama sürekli evdeyim tam diyeti bozmalık yan gelip yatmalık bir dört duvar

Hazır hissetmiyorum havaların aşırı sıcak olması lazım ter kilo atmakda iyi oluyor haziran temmuz

yine alırım kesin verdiğimi

Benim gibi karakterinde hep yenilgi almak ve bundan zevk alan biri varsa kaldırıyor yemen oyuncağın hazır diye.. niyetim yok doğru herşeye 0 dan başlamak parasız pulsuz zor geliyor.. erkek halimle de çürü derdin..

Ben kaldırdım ben buyum çünkü