Bilmeyenler için özetle
Anoreksiya: yoğun bir kilo alma kaygısı
Bulimia: Yeme-çıkarma bağımlılığı
Ortoreksiya: sağlıklı beslenmeyi takıntı haline getirmek, zamanla yenilen yiyecek çeşitliliğinin azalması
Annem, kardeşim ve arkadaşlarım kilo vermeyi bırakmama çok ısrar ediyor ve zayıf olduğumu söylüyorlar. Beden kitle endeksine göre de normal kilomun en altında gözüküyorum. Ancak tokken kendimi kilolu hissediyorum. Açken ve spor sonrasında fit hissediyorum. Aç olmayıp tatlı yediğim zaman (sağlıklı besinlerle yapılmış "fit" tatlılar) kusma isteğim oluyor ve bunu durduramıyorum. Sağlıklı şeyler yemeyi ve kilo vermeyi takıntı haline getirdiğimin farkındayım ama kendimi durduramıyorum. Daha çok kilo vermek istiyorum. Ama bu beslenme bpzukluklarını araştırdım ve gözümü çok korkuttu fotoğraflar falan. İskelet gibi gözükecek seviyeye gelmek istemiyorum. Annem kustuğumu bilmiyor.
Ya ama şöyle bir şey var ki; anoreksiya olabilirim desem, yemekleri sağlıklı oldukları sürece yiyorum. Bulimiayım desem, her yediğimi kusmuyorum sadece gerektiğinden fazka yersem kusuyorum. Ortoreksiya bana en yakını geldi. Bir psikolojik rahatsızlığım varsa bunu aşmak istiyorum. Ama psikiyatra gitmek istemiyorum. Kendi kendime bu durumu aşabilir miyim. Anlattıklarıma göre siz ne düşünüyorsunuz?
Hepsini okuyanlara çok teşekkür ediyorum💕
Anoreksiya: yoğun bir kilo alma kaygısı
Bulimia: Yeme-çıkarma bağımlılığı
Ortoreksiya: sağlıklı beslenmeyi takıntı haline getirmek, zamanla yenilen yiyecek çeşitliliğinin azalması
Annem, kardeşim ve arkadaşlarım kilo vermeyi bırakmama çok ısrar ediyor ve zayıf olduğumu söylüyorlar. Beden kitle endeksine göre de normal kilomun en altında gözüküyorum. Ancak tokken kendimi kilolu hissediyorum. Açken ve spor sonrasında fit hissediyorum. Aç olmayıp tatlı yediğim zaman (sağlıklı besinlerle yapılmış "fit" tatlılar) kusma isteğim oluyor ve bunu durduramıyorum. Sağlıklı şeyler yemeyi ve kilo vermeyi takıntı haline getirdiğimin farkındayım ama kendimi durduramıyorum. Daha çok kilo vermek istiyorum. Ama bu beslenme bpzukluklarını araştırdım ve gözümü çok korkuttu fotoğraflar falan. İskelet gibi gözükecek seviyeye gelmek istemiyorum. Annem kustuğumu bilmiyor.
Ya ama şöyle bir şey var ki; anoreksiya olabilirim desem, yemekleri sağlıklı oldukları sürece yiyorum. Bulimiayım desem, her yediğimi kusmuyorum sadece gerektiğinden fazka yersem kusuyorum. Ortoreksiya bana en yakını geldi. Bir psikolojik rahatsızlığım varsa bunu aşmak istiyorum. Ama psikiyatra gitmek istemiyorum. Kendi kendime bu durumu aşabilir miyim. Anlattıklarıma göre siz ne düşünüyorsunuz?
Hepsini okuyanlara çok teşekkür ediyorum💕
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
Merhabalar,
Vücut kitle indeksinin en altında olduğunuzdan, çevrenizdekilerin zayıf olduğunuzu söylemesine rağmen devamlı kilo vermek için aşırı uğraş verdiğinizden bahsetmişsiniz.
Öncelikle belirtiğiniz hastalıklarla ilgili küçük ekleme yapmak istiyorum. Anoreksiya nervoza rahatsızlığında kişi ne kadar zayıf olursa olsun amacı hep daha zayıf olmaktır.
Bulimiya nervoza rahatsızlığında şölen (aşırı yeme/tıkınırcasına yeme) ve arınma (kusma) davranışları sürekli yinelenir.
Ortoreksiya nervoza rahatsızlığında ise sağlıklı beslenmenin takıntı haline gelmesi süreci vardır. Ancak burada önemli nokta; bu kişiler kilo almaya dikkat etmezler. Onlar için önemli olan yiyeceğin kaliteli olup olmadığıdır yalnızca.
Bana kalırsa burada önemli nokta tanının hangisi olduğu değildir. Bahsettiğiniz kadarıyla hem sizin hem ailenizin endişelendiği, rahatsız olduğu ve sizin geleceğe yönelik de korkularınızın olduğu bir süreç. Dolayısıyla burada sizin için bir rahatsızlık kaynağı var diyebiliriz.
Kendi kendinize durumu aşmanız sorunun tam olarak çözüldüğü anlamına gelmez.
Size şöyle bir örnek vereyim; bir çocuğun tırnak yeme sorunu vardır. Anne ne yaparsa yapsın engel olamıyordur. En sonunda tırnak yeme sorununu çözmek için çocuğun tırnaklarına acı oje ya da acı biber sürer. Anneye göre amaç tırnak yeme davranışının son bulmasıdır.
Ama bu davranışın sonlanmasında odaklanılması gereken ana nokta; tırnak yeme davranışının sonlanması değil, çocuğu tırnak yemeye iten şeydir. Neden tırnak yediğinin saptanması ve buna göre değişim sağlanmasıdır.
Yalnızca acı ojeyle tırnak yeme sorununa son verebilirsiniz. Ancak çocuğu tırnak yemeye iten faktör hala oradadır. Bu faktör değişmemiştir ve kendisini farklı, bambaşka bir noktaya yöneltecek, başka bir soruna sebep olacaktır.
Dolayısıyla amacınız bu sorunu evde kendi kendinize sonlandırmak değil. Önce nedeni bulmak, ve bulduğunuz nedeni çözmek sizin için daha sağlıklı ve sizi daha doyuma ulaştıran bir yol olacaktır.
Naçizane önerim. :)
Sağlıklı günler dilerim.
Uzman Klinik Psikolog Cansu YURTSEVEN
Yaa gerçekten çok teşekkür ederim bir uzman tarafından cevaplanmayı hiç beklemiyordum. Covid-19 durumunu atlatınca bir uzmana görüneceğim mutlaka. 💕💕