Siz de O Malum "Her 4 Kişiden Biri" olabilirsiniz! #BirElDeSenUzat

Yazar notu:

Aşağıdaki hikaye tamamen gerçek ve alıntıdır. Arkadaşımızın yaşadıklarını çektiklerini daha ayrıntılı merak edenler BURAYA tıklayarak hikayenin tamamını okuyabilirler. Hikayeyi neden paylaştığımı, hikayenin sonunda açıklayacağım. İyi okumalar.

EKİM 2003
ÇAPA TIP FAKÜLTESİ ONKOLOJİ..

Şimdi bir hastane odasındayım anne.. Çok canım yanıyor .. Bedenim bu yükü kaldırmakta zorlanıyor..
Gözlerimi kapatamıyorum.. Gözlerimi kapattığımda yine o kabuslarda boğuluyorum çünkü..
Doktorlar beni muayene ettiklerinde dayanamıyorum aslında.. Gözlerini bir an olsun üstümden ayırmıyorsun.. Senle göz göze gelmekten korkuyorum anne.. Yüzümdeki gülümsemenin sahte bir maske olduğunu anlarsın da üzülürsün diye..
Nefes bile alamıyorum yaralarımdan.. Kollarım acıyor anne,damarlarım istemiyor artık ilaçları,söyle vermesinler, yalvarırım anne,diyemiyorum.. Ama ne olur yardım et anne çok acıtıyorlar canımı..
Durdursunlar serumları ben saçlarımı istiyorum..
O kocaman makinelerden çok korkuyorum aslında biliyor musun anne? Ama belli etmiyorum sizin için.. Bunların altında boğulduğumu bilmiyorsunuz.. Söylemiyorum canınız daha fazla yanmasın diye..
Ama ne olur yardım et anne.. İzin verme ne olur çok acıtıyorlar canımı..
Ben sadece on altı yaşındayım.. Görmek istemiyorum artık bu yüzleri.. Bu kokuyu istemiyorum.. Akşam olduğunda eve gitmek istiyorum. Kalmak istemiyorum bu aptal yerde..
Sen şimdi bana ilaç almaya gittin.. Vücuduma sokmasınlar o zehri, alma anne, midemi bulandırıyor,dayanamıyorum.. diyemiyorum..
O çok sevdiğim aynalara boş bakıyorum artık.. Çok yoruldum anne ama diyemiyorum..
Direniyorum..
Biliyorum bunu başarabilirim.. İstiyorum çünkü..
Sağlığımı geri alıcam..
Size,sana söz veriyorum anne..
Seneler sonra bugünkü savaşım için kendimle gurur duyucam.. Gurur duyacaksınız benimle..
Sizi çok seviyorum..

Duygu...

1-7 Nisan Dünya Kanser Haftası

İşte böyle sevgili arkadaşlarım. Öncelikle bu hikayeyi neden paylaştığımı açıklayayım. Önümüzdeki hafta (1-7 Nisan) Dünya Kanser Haftası. Elimden geldiği kadarıyla özel günler ve haftaların hemen hepsinde konu ile ilgili farkındalık yaratmaya çalışıyorum. Çünkü çoğu zaman biz farkında olmadan o günler gelip geçiyor.

Ailesinde görme engelli bir birey bilir ancak Dünga Görme Engelliler Haftasını ya da şöyle sorayım yakalara takılan bir pembe kurdalenin Meme Kanseri adına farkındalık yarattığını kaçımız biliyoruz? Ya da kırmızı kurdalenin Aids hastalığına farkındalık yaratığını? Bu nedenle bu günlerde iki satırda olsa bir yazı yazmak boynuma borç gibi hissediyorum.

Yukarıda hikayesini paylaştığım Duygu kardeşime ulaşmaya çalıştım ama ulaşamadım. Bir yerde tıkandım. Umarım iyidir. Tanıyan bilen varsa haberini getirirse mutlu olurum. Lakin onun gibi nice Duygular var aramızda.

Dünya üzerinde buyuk ya da küçük her 4 kişiden birinin kanser denilen illete yakalanmış olduğunu biliyor musunuz? Kimisi o kadar sinsi ilerliyor ki? Tespit bile edilemeden canlara kıyıyor. İşte bu nedenle toplum olarak biraz daha bilinçlenmeliyiz. Ailesinde kanser hikayesi olan kişilerin kansere gen olarak yatkın olduğu düşünülüyor. O nedenle ailenizde herhangi bir kanser hastası varsa sizin de en azından o hastalık adına 6 ayda bir check up dan geçmeniz gerekiyor.

Yaşamayan bilemez ama yaşayanlara moral olmak da bizim elimizde. Unutmayın belki de yarın sıra size gelebilir. Bugun siz kime ne kadar destek olursanız yarın da sizin yanınızda o kadar kişi olacaktır. O yüzden en azından bu hafta hepinizi biraz daha duyarlı olmaya davet ediyorum.

Sağlık dolu musmutlu günler dileklerimle. #bireldesenuzat

Saygılarımla...