Saç Koparma Hastalığı “Trikotilomani” Nedir? Bu Hastalıkla Verdiğim Savaş!

Tam 10 yıldır (13 yaşımdan beri) verdiğim bu savaşı asla kazanamıyorum!

Kazandığımı zannettiğim anda yeniden girdap gibi çekiyor içine. En ilginç psikolojik rahatsızlık olarak biliniyor ve büyük sabır istiyor...

Saç koparma hastalığı nedir?

“Psikiyatride dürtü bozukluğu olarak geçiyor. Dürtü kontrol bozuklukları, kendine ve başkalarına zarar verici şeyler yapmak için duyulan dürtü veya isteğe karşı koymada ve kontrol etmede yetersizliktir. Gerginlik, sinir, bir olayın içinden çıkamama durumu söz konusu olduğunda saçları ‘tel tel’ yolma ile rahatlama ve gerginlikten kurtulma hissi uyandırıyor.”

15 yaşlarımda yabancı bir uzmanın yaptığı ilaç sayesinde bu hastalıktan birkaç seneliğine kurtulmuştum.

Saçlarım inanılmaz gür, parlak ve bir bakanı bir daha baktıran cinstendi.. Durum böyle olunca küçücük bir çocukken öz güvensizlik sonucu kendimi eve kapattım ee haliyle bu beni daha çok etkiledi!

Bu durumda asla yalnız kalmamak ve stresten kesinlikle uzak durmak gerekiyor..

Tedavisi mümkün sadece sabır gerektiren bir olay..

En hüzünlü ve çıldırtan kısma geliyorum!

Saçlarımı kopardığımı koparırken fark etmeyip büyük bir hazla rahatladığımı hissettikten sonraki o an!

Saçlarımı etrafta gördüğüm o an, dünyam her seferinde başıma yıkılıyor!

”Neden yıkılıyor alışman lazım” diyenleri çok duydum. Dürtü bozukluğu psikolojik rahatsızlıklarının en ön sıralarında yer alıyor ve kısır döngü gibi aynı şeyi durmadan yapsan dahi büyük pişmanlık hissi de uyandırıyor. Haz ve pişmanlık duygusunun dozu da eşdeğer!

Ağlıyorsun, kendini parçalıyorsun ama yine de bundan kurtulamıyorsun.

Her şeyi deniyorsun, bütün doktorlara gidiyorsun!

Saçma sapan ilaçlarla bedenini uyuşturuyorsun, dürtülerini değil.

Korkunç bir durum!

Aslında gayret edip sadece 1-2 yılda eski güzelliğime kavuşabileceğimi biliyorum ama bunu bile bile öz güvensizlikten midir bilmem, yapamıyorum!

Güzel bir kadınım veya kadındım!

Çarelerin tükendiği anda elinize bir makine alıp defalarca ayna karşısına geçiyorsunuz “Bu sefer olacak, koparmayacağım!” cümlesini ayna karşısında kendime kaç kere söylediğimi bilmiyorum! Peruklar, kaynaklar bir işe yaramıyor!

10 yılda 5 kere saçlarıma kıydım kendi ellerimle.

Saçlarım hala gür ve omuzlarımda.

Bu sefer son, düzeleceğime inanıyorum!

İnandırıcı geldi mi?

Ben inanıyorum ve insanların bana inanmasına da ihtiyaç duyuyorum!

Aile, okul, arkadaş gibi olayları kafanıza takıp hayatınızın rotasını bir kara deliğe çevirmeyin, hayat mutlu olmak için çok kısa...

Sağlıcakla kalın güzel insanlar...:)