Allahtan korkarak Din sevilir mi?

Buradaki korku kelimesi aslında Allah'tan korkmamız gerektiği değil. Eğer biz bu dine inanıyorsak O' na verdiğimiz sözden geri dönmenin ne kadar ağır olduğunu bir ifadesidir.

Şimdi sen evlisin ve eşini aldattığını düşün. Biri sana dese ki senin yaptığın ayıp, yanlış, ahlâksızlık, eşinin yüzüne nasıl bakacaksın, bu yaptıklarından dolayı eşinden utanmayacak mısın? yüzün kızarmayacak mı?

Aslında bu sözün eyleminin karşılığı budur. Telkinde bulunmaktır.

Şimdi eskiden çocukların odası bile olmazdı. Aynı odada yer sofrasında yemek yenir, aynı odada soba karşısında ısınır ve aynı odada hep birlikte konuşur dertleşir ve derslerimizi yapardık. Aslında ister istemez birbirimizi gözetirdik. Yani ister istemez karakteriniz oluşur ve aile içinde sosyalleşmiş olurduk.

Ama şimdi aynı evde odalar ayrı, aynı evde herkes ayrı yemek yiyor ve o aynı evde herkes kovuğuna çekilmiş.

Zaman böyle maalesef. Eskiden annemiz ve babamızın gözetiminde olduğumuz için yanlış yapamazdık. Bu bizi hem tutucu hem de ahlaklı bir insan olmamızı sağlıyordu aslında.

şu an bile muhafazakar kültürle düşünüyorsun. muhafazakar kültürle düşünmemen için tamamen yeni bir ütopyada doğman gerekir. korku gerçektir. insanın en dipte kontrol edemediği duyguları gibi gerçektir. elbette gerçek olanın payı mutlaka olmalıdır. kaldı ki bu dünyadaki duygular tamamen değersiz bir deneme tahtası da olabilir ki o zaman değer kazanır

4 sınır vardır; somut olarak bu dünyaya dayanan akıllılar ve akılsızlar, soyut olan ve hiçbir kanıta dayanmayan bu taraf ve öteki taraf

Korkunun şöyle faydası var, başına gelmesini istemediğin şeyi başkasına yapma.
Her sözün sana döneceğini bil, bu korku için yeterli değil mi? Birine fakir diye hakaret etsen, bunu yaşayacağını bilsen korkmaz mısın?