Ramazan ayını "aile ve arkadaş sofraları" temasını yaşayamayanlar açısından düşündüğünüz oluyor mu? Aranızdaki bekarlar, yetimler, yalnız yaşayanlar, yalnız yaşamak zoruna kalanlar, boşananlar, terkedilmişler, aldatılmışlar.. sizlerin başlığı olsun bu. Sizlerden dinleyelim, neler hissediyorsunuz bu ayda?
Üniversite de kykdayım arkadaşlarımla yemek yiyorum içiyorum vs vs ama aile ile olan yemek nedense daha tatlı daha zevkli bu hayati en önemli şey ailediri boşuna dememişler bunu burda üniversite okurken yavaş yavaş gerçekten büyüdüğümü hissediyorum.
Ben geçen sene Ramazanın yarışı yalnız yemeği yedim. Çok da güzeldi. Istediğim yemekleri yaptım. Sonra Konyaya gittim, bol bol davetlere katıldım. Iki tarafi da güzeldi.
Meselâ bu gün yanlız kalacaktım az daha. ama kalmadım. Eski bir dostumu iftara davet ettim. Tabi şehirdeki iftar çadırına. Ama güzel bir akşamdı. Yarın da sevdicekle olucek😅