Kitap yazmaya başladım?

Kitabımın başı Okur musunuz başı nasıl olmuş

Birinci Bölüm

Genç kız yeteri kadar uyusada... Küçük gözlerini açar açmaz düşündükleri onu yormaya yetiyordu aslında, küçük bir bebeğin dünyaya gözlerini açınca ağladığı gibi , ama Tanem karıncanın bile duymadığı seste ağlıyordu. Küçük bir kasabada genç bir kız için yaşamak zordu. Tanem bu küçük kasabada her türlü zorluklarla baş etmeye çalışan bir kızdı. sevginin olmadığı ama sevgisizliğin olduğu, kavganın olduğu ama barışın olmadığı bir evde büyüdü hayla büyümeye de devam ediyordu, onun için hayat normal insanların yaşadığı gibi değildi. Çabuk büyüyüp filizlenmek istiyordu. Çok güzel bir kızdı, buğday tanesi gibi teni, güneşi anımsayan kumral uzun saçları. Ama kaderi ve şansı onun kadar güzel değildi. Evde abisiyle iyi anlaşan, ablasıyla hiç anlaşamayan, babasıyla tek kelime konuşmayan , annesinden herşeyi saklayan, bir kızdı. Okulda'da en yakın arkadaşı naz ve hayat'ı ve başka okulda Okuyan ela henüz 9 cu sınıfa gidiyordu. En güzel yaşlarıydı, en çokta hata yapılan yaşlarıydı, sevgisiz büyüyen günahsız bir kalp, vahşetleri gören içi dolmuş masum gözler. Ailesi okumasına karışıydı bu durum Tanem'i çok üzmüştü. Çünkü o okumak istiyordu ve bir hayali vardı. Sabahın erken saatleriydi, uyanır uyanmaz hemen pencereye karın güzelliğini sevinç içinde izliyordu, her şeye rağmen üç yaşında küçücük bir çocuk gibi kalbi seviniyordu. Tanem okul için hazırlanıyordu büyük abisi okumasına çok karşıydı, bir an karşısına çıktı

Abi;

Öfkeli ve sert bakışlarla, nereye dedi?

Tanem, umutsuz ve korku bir ses tonuyla

Okula diye mırldandı.

Tanem'min o yaşta korktuğu en korkunç an oydu aslında. ama kimseyi dinlemeyen çok cesur bir kızdı. Hemen çantasını omzuna atıp hızlı adımlarla evden çıktı, soğuktan kızaran burnu ve yanakları onu dahada tatlı göstermişti, yüzüne vuran kar taneleri onu yürümekte zorlandırıyordu. Ve nihayet okula vardı.

Naz ve hayat; neden geç kaldın

Gözlerini kaçırarak uykuda kald

ım dedi.