Günümüzde herkesin ilişki kriteri neden karakter değil de para oldu?

Samimiyet olduktan sonra gerisi hikâye aslında. Ama insanın yaşaması için gereken asgari şartlar var. Temiz korunaklı bir ev. Sağlık. Kaliteli gıdaya ulaşmak. Kaliteli sosyal ortam. Cinsellik. Kendine ayırabileceğin zaman. İki üç ayda bir alışveriş, haftada bir etkinlik, yılda bir tatil gibi insani ihtiyaçlar...

Şimdi Türkiye koşullarında her şeyden önce akıl sağlığı sıkıntısı var. İnsanlar yoksullukla, şiddetle, yorgunlukla, bağımlılıklarla mücadele halindeler. Trafikte araba kullanmak bile zor. Haliyle stres ve buna bağlı gelişen durumlar, hayatı zorlaştırmakta.

Şimdi para demek, erkek için yine çok bir şey ifade etmese de kadın için özerk bir hayat anlamına gelebilir. Çalışmama gibi bir hakları var neticede. Tabi art niyetli olanlar, nafaka dolandırıcıları, dırdırcılar, kontrolcüler de var. İyi ve uyumlu olanlar için, kafa dinlenebilecek, çocuklarını dilediği gibi yetiştirebilecek, kendine zaman ayırabilecek imkân demek.

Bir evin geçimi kabaca otuz bin lira. Kiraysa elli bin lira. Tutumlu bir yaklaşımla. Gezmedin, giymedin, bir koltuğun taksidini iki sene ödedin falan. Ortalama gelirli biriysen geçinemezsin. İki kişi çalışacak. Bu sefer iş yorgunluğu iki tarafa da yayılacak. İş ortamları belli. Mobing, az para çok iş, işine gelirse tavırları... Başında bir müdür, kölelik yani. Yüreğinin çok geniş olması lazım.

Son olarak da inanç ve sosyal kültür konularına değinmek isterim ama konumuz para. Önceden bir hırka bir hurma takılabiliyorlarmış. Tımar sistemi var. Her şey padişahın herkes kul falan. Aslında sosyal bir eşitlik sağlanmış. Zaten kazanma ihtimalin sıfır. O zaman insani özellikler fark yaratabiliyormuş. Şimdi iyi biri olduğun zaman, işin zor ya. En yakın arkadaşınla bile yeri geliyor rakipsin. Bir çıkar olsun bakıyım. Farklı katmanlarını görüyorsun insanların ve yalnızlığa itiliyorsun. Haliyle insanlık para etmiyor. Para insanlık ediyor mu? Bir havası var sadece. Bir hedef. Yoksa bir değeri yok.

Merhabalar öncelikle. Günümüzde ilişkinin odağının karakterden paraya kayması, sadece bireysel tercihlerle değil, değişen dünya düzeni ve dijitalleşmeyle açıklanabilir. Modern çağda ekonomi, sadece bir geçim kaynağı değil, aynı zamanda bir güvenlik ve prestij sembolü haline geldi. Özellikle sosyal medyanın yarattığı "mükemmel hayat" illüzyonu, insanlarda yüksek standartlara sahip olma baskısı yaratarak finansal durumu birincil kriter konumuna getirdi. Bu yüzden herkes rahat yaşamak için paraya yöneliyor. Para bir araçtır amaç olmamalı.

Para hayatın idamesi için sadece bir araç az da olsa çok da olsa araç bunu hayatın tek amacı görüp paraya tapan kişilere zerre ilgim sevgim ve hoşgörüm yok. Servet sahibi olmak ayrı bir şey başarılı olmak zenginlik vs vs onlar tabiki güzel şeyler lafım yok gel gelelim hayatın tek amacı tek doğrusu para gibi yaşamak saçma ve boşuna heleki buğday ambarı hayaliyle kendini ziyan eden aç tavuklar için üzülmekten başka bir şey gelmiyor elden.

Sırf güzel yakışıklı diye fakirle de olmaz sırf iyi insan diye de fakirle olmaz iki kişinin birbirine yakın olması lazım örnek ben memurum karşı tarafta memur olsun ha ben lisans olurum o önlisans olabilir bana fark etmez o kadar takmam düşünce yapım zaten uyması lazım görselliğe bu zamanda takılmamak lazım fazla çünkü zaten bir işe yaramıyor kişisel bakım ayrı meseledir