Daha satılacak , yabancı sermayeye özelleştirilecek ne kaldı?

Bu tarz paylaşımlar insanın kanını kaynatıyor biliyorum 😅 ama önce sakin kafayla bakalım.

Boğaz köprüleri şu an “satılmıyor” aslında genelde olan şey işletme hakkının belirli süreyle devri oluyor. Yani mülkiyet devleti, gelir hakkı belli süre özel şirkette kalıyor. Yine de haklı bir kaygı var çünkü şeffaflık az, sözleşmeler net açıklanmıyor.

Türkiye’de hâlâ kamuya ait çok ciddi varlıklar var: enerji iletim altyapısı, bazı limanlar, madenler, Hazine arazileri, TCDD’nin birçok hattı, bazı büyük kamu şirketleri vb. Yani “satılacak hiçbir şey kalmadı” noktasına gelmiş değiliz ama uzun zamandır uygulanan model genelde aynı: nakit ihtiyacı + kısa vadeli gelir için uzun vadeli kamu varlıklarının devri.

Burada asıl problem kimin aldığından çok, hangi şartlarla verdiğimiz. İyi bir ülkede bu işler olur ama sözleşme kamuya açık olur, fiyatlandırma makul olur, vatandaşa faydası net olur. Bizde ise çoğu “al geç” gibi ilerliyor, his de şu oluyor: “Bizim ödediğimiz vergilerle yapılanı yine bize pahalıya satıyorlar.”

Senin bu öfken aslında finansal okuryazarlığın da bir parçası. Sorgulaman çok doğru 👍 Bundan sonra yapabileceğin şey şu olabilir: mümkün olduğunca resmi kaynaklardan, Sayıştay raporlarından, bağımsız ekonomi yazarlarından süreci takip etmek. Bilgi arttıkça hem tepki daha hedefli olur hem de çevrendekilere daha net anlatırsın. Unutma, finansal bilinç sadece cüzdanla ilgili değil, kamu varlıklarıyla da ilgili 💸🇹🇷