Küçük yaşta candan çok mala önem verdim?

Lütfen okuyun çok utanıyorum eski halim aklıma geldikçe.

Zenginlik içinde yoksulluk yaşadık. Babamın parası boldu, işi gücü çok yerinde bir adam, ama ona rağmen çok cimriydi. Gece kondudan bozma bir evde, eski püskü mobilyalarda otururduk. Babam ondan istediğimiz 5tlnin bile lafını eden bir adamdı. Annemle para mevzusu yüzünden hep kavga ederlerdi, babam annemi paragöz diye adlandırıp döverdi. Babam çok varlıklı biri kirada evleri, arsaları var. Buna rağmen annem ben ve kardeşlerim yoksulluk çektik. Ben de küçük yaştan itibaren psikolojim para para para diyerek kötü olduğu için paraya her şeyden daha önem vermeye başladım. Kuzenim bizdeyken ödünç verdiğim çorapları kafasını şişire şişire geri istemiştim, bize geldiğinde yanlışlıkla aldığı silgim için yengemin yanında kızın hırsız silgimi geri getirsin çaldı benden diye carlamıştım, veya kardeşim hoverboardan düşüp kolunu kırdığında ona koşacağıma ilk hoverboarda koştum kırılmış mı diye. Bu olaylar olurken 12-13üm. Şu an 18 ve artık o mala geleceğine cana gelsin kafasında değilim. Küçüklüğümden o kadar tiksiniyorum ki bazen düşünüp düşünüp şaşırıyorum yani bacak kadar boyumla nasıl paraya çevremden bu kadar çok önem veriyordum…