Para mutluluğu satın alabilir mi?

Aşırıya gidersen paranın, pulun kölesi olursun.

İnsanoğlu Nankördür. İste hâ, ister... Yani ölçülü kullanılırsa huzur getirir. Mutluluktan ziyade huzur çok daha önemli. Huzur sabredip şükretmektir. Daha iyisini istemek değil, bu da benim işimi görüyor demektir. Eğer nefsiniz kabarıksa misal verelim; basit android bir telefon işinizi görürken daha pahalı bir telefonu almak size huzur değil, size mutluluk verir.

Çünkü onu çok istemiştin. Aslında ikisi de iş görüyor ama sen daha fazla istediğin için ayni Mutluluk hormonların tavan yapması için illâ o meşhur telefonu alacaksın.

Ben buradaki ayrımda huzuru tercih ederim. Bana sade bir hayat ya da doğada sessiz sakin bir yer huzur verir. Huzurun devamı da mutluluktur.

Ama bir başkası sade bir hayat yerine gösterişli bir ev seçebilir. Bu Huzur değil sadece Nefsin arzusudur. Bu ona Mutluluk getirse de arkası gelmeyecektir. Daha fazlasını her zaman isteyecektir.

Mesela ben; Köye gittiğimde 40 yaşında bir Traktörümüz var ikinci el. Onu kullanmak, tarlaya gitmek, odun taşımak bana huzur veriyor. Arabadan alamadığım keyfi onda alıyorum. ESKİ de olsa bize yetiyor. Çok donanımlı olmasına gerek yok. Köyle yapacağı tarla, odun işi ve yük taşımak.

Benim açımdan Para bir ARAÇ'tır. AMAÇ DEĞİLDİR asla. O yüzden gerektiği kadar PARA...

Paranın mutluluğu doğrudan satın aldığını sanmıyorum ama mutsuzluğu azalttığı kesin. Temel ihtiyaçların karşılıyken, yarını düşünmeden yaşayabiliyorken insan daha rahat nefes alıyor. Bu da mutluluğa alan açıyor. Ama para tek başına yetmiyor; sevgi, huzur, anlam yoksa ne kadar çok olursa olsun bir yerden sonra boşluk hissi başlıyor. Yani para mutluluğun kendisi değil ama bazen yolunu biraz daha düzgün hale getiriyor.