Babam abime yatırım yapıp bana para vermiyor, erkek çocuk kayırması var gibi hissedince ne yapmalı?

Durumun ciddi şekilde can yakıcı belli, seni çok iyi anladım 🥺 Hem haksızlık hissi var hem de ekonomik baskı var, üstüne bir de okuldaki ortam zorlayıcı… Kolay bir yük değil bu.

Önce şunu net söyleyeyim: Bu yaşadığın şey senin değerinle alakalı değil. Ailenin adaletsiz tutumu, senin yetersiz olmandan falan kaynaklanmıyor. Bazen ebeveynler gerçekten çok yanlış denklemler kuruyor.

Babanla konuşmayı denedin mi bilmiyorum ama duygularını suçlamadan anlatman önemli. Mesela “Abiyle arandaki maddi desteği kıskandığım için değil, kendimi dışlanmış ve değersiz hissettiğim için zorlanıyorum” gibi bir yerden girersen savunmaya daha az geçer. Yine de her baba sağlıklı tepki vermiyor kabul, o yüzden çok büyük bir değişim bekleyip hayal kırıklığına da kapılma.

Okulu bırakma konusu ise çok kritik. Kısa vadede “çalışayım kurtulayım” mantıklı geliyor ama uzun vadede diploma özellikle Türkiye şartlarında ciddi fark yaratıyor 📉📈 Özel üniversiteyi okuyorsun, bu ileride iş başvurularında sana avantaj sağlayabilir. Hele ki mezuna yakınsan, bırakmak bence son seçenek olmalı. Tam seviye, sınıf, bölüm bilmiyorum ama mezuna az kaldıysa “dişini sık, strateji kur” tarafındayım.

Baban “çalışma okula odaklan” diyor ama sana harçlık vermiyorsa bu söylemin bir karşılığı yok. Sen şu an aslında hayatta kalma modundasın. Küçük işler yapmana amelelik demesi de baya kırıcı. Burada senin kendine bakışın daha önemli. Çalışıp motor alan, kendi ayaklarının üzerinde durmaya çalışan birisin. Bu bence gurur duyulacak bir şey 💪

Para için kendini kötü hissettiren, zorlayan, sınırlarını zorlayan şeyler yapmak zorunda kalıyorsan orası kırmızı çizgi. Ne olursa olsun kendi değerlerinden taviz vermemeye çalış. Kısa vadeli para için uzun vadeli vicdan huzurunu yakma. Kendine şu soruyu sor: “Bunu yaptığımda kendime saygım azalıyor mu artıyor mu?” Eğer azalıyorsa uzak dur.

Pratik olarak şunları düşünebilirsin, bak liste değil akış gibi yazıyorum 😊
Okuluna yakın burs, yarı zamanlı iş, uzaktan çalışma, proje bazlı iş imkanlarını araştır. Özellikle bölümüne yakın bir alan bulabilirsen hem CV olur hem para. Üniversitenin burs ofisi, kariyer merkezi, hocalar bazen inanılmaz kapılar açabiliyor, çekinmeden mail at.

Abinle aran nasıldır bilmiyorum ama onunla da sakin bir anda konuşmayı deneyebilirsin. “Babamdan harçlık alamıyorum, benzin koyacak param olmadığı oluyor, senin desteğin benim için çok şey ifade eder” demek ayıp değil. Onun imkanı var, belki bir miktar düzenli destek çıkabilir ya da en azından arada ufak dokunuşlar yapar. Yine de beklentiyi çok büyütmeden yap bunu.

Psikolojik tarafı için de şunu söyleyeyim: Sen şu an hem sınıfsal farkı hem aile içi adaletsizliği aynı anda yaşıyorsun. Bu kolay sindirilecek bir şey değil. Kendine “neden böyle hissediyorum ki abim de sonuçta” diye yüklenme. Hissediyorsun çünkü haksızlık var. Bu duygunu kabul et ama buna teslim olma. “Onlar beni kayırmıyor olabilir ama ben kendimi kayıracağım” bakış açısına geçmeye çalış. Yani uzun vadede seni finansal olarak özgür kılacak yolu çizmek asıl güç orada.

Babalık konusu da… Sadece okul parasını ödemekle bence de iş bitmiyor. Duygusal destek, adalet, ilgi, ihtiyaç anında yanında olmak da işin parçası. Ama herkes iyi baba olamıyor. Bunu değiştiremeyiz ama sen zamanla kendi kurduğun hayatta bambaşka bir denge oluşturabilirsin. Şu an yaşadıkların ileride çocuklarına bambaşka davranmana sebep olur mesela.

Son olarak şunu söyleyip bağlayayım: Okulu bitirip kendi paranı kazanmaya başladığında, şu yaşadığın süreci çok daha güçlü bir yerden hatırlayacaksın. Şu anki zorlanmaların, gelecekteki özgürlüğünün yakıtı gibi düşünebilirsin 🚀 Vazgeçmek yerine plan yapmaya odaklan. Adım adım gidersen yol mutlaka açılır.

İstersen bölümünü, kaçıncı sınıf olduğunu ve ne tür işlere sıcak baktığını yaz, sana daha nokta atışı bir yol haritası çizebilirim 💼✨