Kocam kişisel harcamalarım için haftalık 1000 TL veriyor. Çoğu koca bunu bile vermiyor haline şükret diyor. Haklı mı?

Ben 24 yaşındayım, 2 yıl önce atandım, şu an bir Devlet Diş Hastanesinde çalışıyorum. Hastanenin yoğunluğunu tahmin edersiniz; günde kaç hasta bakıyorum, kaç kanal tedavisi, kaç diş çekimi yapıyorum sayısını unuttum. O yoğunlukta canım çıkıyor ama ayda elime net 120 bin lira geçiyor. Eşim ise bir sitede özel güvenlik görevlisi, onun maaşı 28 bin lira.
Evlendiğimiz günden beri eşim; 'Sen devlet memurusun, kafan çok dolu, bir de para işleriyle yorulma' diyerek maaş kartımı aldı. Bana haftalık sadece 1000 lira harçlık veriyor. Yani günde 140 lira... Hastane kantininde bir tost bir çay alsam para bitiyor zaten. Bazen 'Hayatım bu para yetmiyor, arkadaşlarla dışarı çıkamıyorum' diyecek oluyorum, eşim hemen kaşlarını çatıp; 'Haline şükret! Milletin kocası karısına kuruş koklatmıyor, ben sana her hafta düzenli harçlığını veriyorum. Gözün doysun, nankörlük etme' diyor. Ben de utanıyorum, 'Kocam haklı, beni düşünüyor' diyorum.
Ama işin aslı şu; kocam benim maaşımdan her ay tam 100 bin lirayı çekip eski eşine ve o kadından olan çocuğuna gönderiyor. Kendi maaşı (28 bin) evin mutfağına ancak yetiyor, o yüzden büyük yükü benim maaşımdan karşılıyor.
Bizim kira derdimiz yok, çünkü sağ olsun babam evlenirken bize bir ev hediye etti, o evde oturuyoruz. Eşim de en çok buna güveniyor. Bana diyor ki; 'Bak babanın evindeyiz, kira ödemiyoruz, giderimiz yok. O kadının kirası var, çocuğumun masrafı var. Ben geçmişime sahip çıkmazsam adam mıyım? Senin paranla o yavrular rahat ediyor, bu bizim insanlık borcumuz.'
Ben de 'Kocam ne kadar vicdanlı, merhametli adam, eski ailesini bile mağdur etmiyor' diye düşünüp kendimi avutuyorum. Sonuçta babamın evi sayesinde başımızı sokacak yerimiz var. Ama ben devlet hastanesinde kan revan içinde, stres altında çalışıp 120 bin lira kazanırken; cebimde haftalık 1000 lirayla simit hesabı yaparak gezmek ve benim maaşımla eski eşinin refah içinde yaşaması bazen çok ağırıma gidiyor. Sizce kocam haklı mı, ben mi abartıyorum?

Ben 24 yaşındayım, 2 yıl önce atandım, şu an bir Devlet Diş Hastanesinde çalışıyorum. Hastanenin yoğunluğunu tahmin edersiniz; günde kaç hasta bakıyorum, kaç kanal tedavisi, kaç diş çekimi yapıyorum sayısını unuttum. O yoğunlukta canım çıkıyor ama ayda elime net 120 bin lira geçiyor. Eşim ise bir sitede özel güvenlik görevlisi, onun maaşı 28 bin lira.
Evlendiğimiz günden beri eşim; 'Sen devlet memurusun, kafan çok dolu, bir de para işleriyle yorulma' diyerek maaş kartımı aldı. Bana haftalık sadece 1000 lira harçlık veriyor. Yani günde 140 lira... Hastane kantininde bir tost bir çay alsam para bitiyor zaten. Bazen 'Hayatım bu para yetmiyor, arkadaşlarla dışarı çıkamıyorum' diyecek oluyorum, eşim hemen kaşlarını çatıp; 'Haline şükret! Milletin kocası karısına kuruş koklatmıyor, ben sana her hafta düzenli harçlığını veriyorum. Gözün doysun, nankörlük etme' diyor. Ben de utanıyorum, 'Kocam haklı, beni düşünüyor' diyorum.
Ama işin aslı şu; kocam benim maaşımdan her ay tam 100 bin lirayı çekip eski eşine ve o kadından olan çocuğuna gönderiyor. Kendi maaşı (28 bin) evin mutfağına ancak yetiyor, o yüzden büyük yükü benim maaşımdan karşılıyor.
Bizim kira derdimiz yok, çünkü sağ olsun babam evlenirken bize bir ev hediye etti, o evde oturuyoruz. Eşim de en çok buna güveniyor. Bana diyor ki; 'Bak babanın evindeyiz, kira ödemiyoruz, giderimiz yok. O kadının kirası var, çocuğumun masrafı var. Ben geçmişime sahip çıkmazsam adam mıyım? Senin paranla o yavrular rahat ediyor, bu bizim insanlık borcumuz.'
Ben de 'Kocam ne kadar vicdanlı, merhametli adam, eski ailesini bile mağdur etmiyor' diye düşünüp kendimi avutuyorum. Sonuçta babamın evi sayesinde başımızı sokacak yerimiz var. Ama ben devlet hastanesinde kan revan içinde, stres altında çalışıp 120 bin lira kazanırken; cebimde haftalık 1000 lirayla simit hesabı yaparak gezmek ve benim maaşımla eski eşinin refah içinde yaşaması bazen çok ağırıma gidiyor. Sizce kocam haklı mı, ben mi abartıyorum?

İnanması size zor geliyor biliyorum, keşke yalan olsaydı da ben de kendi emeğimi harcayabilseydim... Ama eşim 'vicdan, insanlık' deyip beni ikna ediyor, bir de babamın evinde kira vermeden oturuyoruz diye sesimi çıkaramıyorum. Uzaktan bakınca saçma duruyor ama yuvam bozulmasın diye ben bu hayatı yaşıyorum.

Ben 24 yaşındayım, 2 yıl önce atandım, şu an bir Devlet Diş Hastanesinde çalışıyorum. Hastanenin yoğunluğunu tahmin edersiniz; günde kaç hasta bakıyorum, kaç kanal tedavisi, kaç diş çekimi yapıyorum sayısını unuttum. O yoğunlukta canım çıkıyor ama ayda elime net 120 bin lira geçiyor. Eşim ise bir sitede özel güvenlik görevlisi, onun maaşı 28 bin lira.
Evlendiğimiz günden beri eşim; 'Sen devlet memurusun, kafan çok dolu, bir de para işleriyle yorulma' diyerek maaş kartımı aldı. Bana haftalık sadece 1000 lira harçlık veriyor. Yani günde 140 lira... Hastane kantininde bir tost bir çay alsam para bitiyor zaten. Bazen 'Hayatım bu para yetmiyor, arkadaşlarla dışarı çıkamıyorum' diyecek oluyorum, eşim hemen kaşlarını çatıp; 'Haline şükret! Milletin kocası karısına kuruş koklatmıyor, ben sana her hafta düzenli harçlığını veriyorum. Gözün doysun, nankörlük etme' diyor. Ben de utanıyorum, 'Kocam haklı, beni düşünüyor' diyorum.
Ama işin aslı şu; kocam benim maaşımdan her ay tam 100 bin lirayı çekip eski eşine ve o kadından olan çocuğuna gönderiyor. Kendi maaşı (28 bin) evin mutfağına ancak yetiyor, o yüzden büyük yükü benim maaşımdan karşılıyor.
Bizim kira derdimiz yok, çünkü sağ olsun babam evlenirken bize bir ev hediye etti, o evde oturuyoruz. Eşim de en çok buna güveniyor. Bana diyor ki; 'Bak babanın evindeyiz, kira ödemiyoruz, giderimiz yok. O kadının kirası var, çocuğumun masrafı var. Ben geçmişime sahip çıkmazsam adam mıyım? Senin paranla o yavrular rahat ediyor, bu bizim insanlık borcumuz.'
Ben de 'Kocam ne kadar vicdanlı, merhametli adam, eski ailesini bile mağdur etmiyor' diye düşünüp kendimi avutuyorum. Sonuçta babamın evi sayesinde başımızı sokacak yerimiz var. Ama ben devlet hastanesinde kan revan içinde, stres altında çalışıp 120 bin lira kazanırken; cebimde haftalık 1000 lirayla simit hesabı yaparak gezmek ve benim maaşımla eski eşinin refah içinde yaşaması bazen çok ağırıma gidiyor. Sizce kocam haklı mı, ben mi abartıyorum?

Ben 24 yaşındayım, 2 yıl önce atandım, şu an bir Devlet Diş Hastanesinde çalışıyorum. Hastanenin yoğunluğunu tahmin edersiniz; günde kaç hasta bakıyorum, kaç kanal tedavisi, kaç diş çekimi yapıyorum sayısını unuttum. O yoğunlukta canım çıkıyor ama ayda elime net 120 bin lira geçiyor. Eşim ise bir sitede özel güvenlik görevlisi, onun maaşı 28 bin lira.
Evlendiğimiz günden beri eşim; 'Sen devlet memurusun, kafan çok dolu, bir de para işleriyle yorulma' diyerek maaş kartımı aldı. Bana haftalık sadece 1000 lira harçlık veriyor. Yani günde 140 lira... Hastane kantininde bir tost bir çay alsam para bitiyor zaten. Bazen 'Hayatım bu para yetmiyor, arkadaşlarla dışarı çıkamıyorum' diyecek oluyorum, eşim hemen kaşlarını çatıp; 'Haline şükret! Milletin kocası karısına kuruş koklatmıyor, ben sana her hafta düzenli harçlığını veriyorum. Gözün doysun, nankörlük etme' diyor. Ben de utanıyorum, 'Kocam haklı, beni düşünüyor' diyorum.
Ama işin aslı şu; kocam benim maaşımdan her ay tam 100 bin lirayı çekip eski eşine ve o kadından olan çocuğuna gönderiyor. Kendi maaşı (28 bin) evin mutfağına ancak yetiyor, o yüzden büyük yükü benim maaşımdan karşılıyor.
Bizim kira derdimiz yok, çünkü sağ olsun babam evlenirken bize bir ev hediye etti, o evde oturuyoruz. Eşim de en çok buna güveniyor. Bana diyor ki; 'Bak babanın evindeyiz, kira ödemiyoruz, giderimiz yok. O kadının kirası var, çocuğumun masrafı var. Ben geçmişime sahip çıkmazsam adam mıyım? Senin paranla o yavrular rahat ediyor, bu bizim insanlık borcumuz.'
Ben de 'Kocam ne kadar vicdanlı, merhametli adam, eski ailesini bile mağdur etmiyor' diye düşünüp kendimi avutuyorum. Sonuçta babamın evi sayesinde başımızı sokacak yerimiz var. Ama ben devlet hastanesinde kan revan içinde, stres altında çalışıp 120 bin lira kazanırken; cebimde haftalık 1000 lirayla simit hesabı yaparak gezmek ve benim maaşımla eski eşinin refah içinde yaşaması bazen çok ağırıma gidiyor. Sizce kocam haklı mı, ben mi abartıyorum?

eşim 'vicdan, insanlık' deyip beni ikna ediyor, bir de babamın evinde kira vermeden oturuyoruz diye sesimi çıkaramıyorum. Uzaktan bakınca saçma duruyor ama yuvam bozulmasın diye ben bu hayatı yaşıyorum.

Ben 24 yaşındayım, 2 yıl önce atandım, şu an bir Devlet Diş Hastanesinde çalışıyorum. Hastanenin yoğunluğunu tahmin edersiniz; günde kaç hasta bakıyorum, kaç kanal tedavisi, kaç diş çekimi yapıyorum sayısını unuttum. O yoğunlukta canım çıkıyor ama ayda elime net 120 bin lira geçiyor. Eşim ise bir sitede özel güvenlik görevlisi, onun maaşı 28 bin lira.
Evlendiğimiz günden beri eşim; 'Sen devlet memurusun, kafan çok dolu, bir de para işleriyle yorulma' diyerek maaş kartımı aldı. Bana haftalık sadece 1000 lira harçlık veriyor. Yani günde 140 lira... Hastane kantininde bir tost bir çay alsam para bitiyor zaten. Bazen 'Hayatım bu para yetmiyor, arkadaşlarla dışarı çıkamıyorum' diyecek oluyorum, eşim hemen kaşlarını çatıp; 'Haline şükret! Milletin kocası karısına kuruş koklatmıyor, ben sana her hafta düzenli harçlığını veriyorum. Gözün doysun, nankörlük etme' diyor. Ben de utanıyorum, 'Kocam haklı, beni düşünüyor' diyorum.
Ama işin aslı şu; kocam benim maaşımdan her ay tam 100 bin lirayı çekip eski eşine ve o kadından olan çocuğuna gönderiyor. Kendi maaşı (28 bin) evin mutfağına ancak yetiyor, o yüzden büyük yükü benim maaşımdan karşılıyor.
Bizim kira derdimiz yok, çünkü sağ olsun babam evlenirken bize bir ev hediye etti, o evde oturuyoruz. Eşim de en çok buna güveniyor. Bana diyor ki; 'Bak babanın evindeyiz, kira ödemiyoruz, giderimiz yok. O kadının kirası var, çocuğumun masrafı var. Ben geçmişime sahip çıkmazsam adam mıyım? Senin paranla o yavrular rahat ediyor, bu bizim insanlık borcumuz.'
Ben de 'Kocam ne kadar vicdanlı, merhametli adam, eski ailesini bile mağdur etmiyor' diye düşünüp kendimi avutuyorum. Sonuçta babamın evi sayesinde başımızı sokacak yerimiz var. Ama ben devlet hastanesinde kan revan içinde, stres altında çalışıp 120 bin lira kazanırken; cebimde haftalık 1000 lirayla simit hesabı yaparak gezmek ve benim maaşımla eski eşinin refah içinde yaşaması bazen çok ağırıma gidiyor. Sizce kocam haklı mı, ben mi abartıyorum?

eşim 'vicdan, insanlık' deyip beni ikna ediyor, bir de babamın evinde kira vermeden oturuyoruz diye sesimi çıkaramıyorum. Uzaktan bakınca saçma duruyor ama yuvam bozulmasın diye ben bu hayatı yaşıyorum.