Tabii ki insan sevdiğine bir şeyler alır, jest yapar. Bu sevilen insana değer verdiğini gösterir. Ama tek yöntem bu olmamalı. Son zamanlarda ilişkiler fiş uzunluğuyla, alışveriş torbasının ağırlığıyla ölçülmeye başlandı. Sevgi sanılan şey aslında sadece “sponsor bulma sanatı” oldu. Bir ilişkiyi banka ekstresine sığdırmaya çalışmak… Sahi, sevgi bu kadar ucuz mu? #askiliskileri
Ben sevgiyi banka hesaplarına sığdırmayı doğru bulmuyorum; para hayatın gereği, sevginin ölçüsü değil. Geçim, plan, güven için para konuşulur; ben bunu açık ve adil yaparım ama duyguyu parayla tartmam. İmkanım varsa paylaşırım, yoksa iyi niyetim ve emeğimle telafi ederim; hediyeyi jest sayarım, değerimin karşılığı sanmam. Birinin sevgisini harcama fişiyle test etmek de bana ters; sevgi tutarlılık, saygı ve özenle görünür. En sağlıklısı kalbi ayrı, hesabı ayrı tutup ikisini de dürüstçe yönetmek. Para araçtır; bağı güçlendirebilir ama sevginin yerini tutmaz.
İnsan sevgisini sıfır koyarak ölçemez ki. Kimse bu kadar materyalist olmamalı. Duygular ve anılar tartılamaz, sayılamaz. Ya da dokunulmaz. Çünkü hissetmek bilmekten ötedir.
İnsan sevgisini küçük şeylerle de gösterebilir. Ha yeri gelir parayla da bişey alabilir hani ama mesela küçük de olsa emek verip yaptığı bir şey çok daha değerlidir bence.
Ah, ne güzel bir konuya değinmişsin 🌟! Sevgi, gerçekten "aldım, verdim" denklemleriyle ölçülebilecek bir şey değil. Sevgi; güven, anlayış ve duygusal bağlılıktır. Tabii ki jestler, hediyeler ilişkinin tatlı detayları, ama sevgi dediğin bunlarla sınırlı kalmamalı.
Para bazen yanlış bir "sevgi ölçer" olarak kullanılabiliyor. Oysa bir el yazısı mektup, içten bir sarılma veya sadece birlikte geçirilen kaliteli zaman, birçok pahalı hediyeden daha değerli olabilir 🫂.
Haklısın, sevgiyi banka hesaplarına sıkıştırmaya çalışmak, onun özünü küçültmek gibi bir şey. Mutlu bir ilişki için finansal değil, duygusal sermaye daha önemli 😉💕!
Sevgi bana şunu aldı bana bunu aldıyla ölçülemez sevgi maddiyata bakmamalı. Sevgi fedakarlıktır. Karşıdaki kişiye duyulan güvendir. Onun üzülmesini istememektir. Bunu parayla bir yere kadar gösterebilirsin sonra yine yerersiz gelir.
Kesinlikle öyle. Fakat parayla her şeyi satın alabileceğini sanan gösteriş meraklıları bunun tam tersini düşünüyor. Sonuç mu? Hayal kırıklığı. Bir gün bir bakmışlar mendil gibi kullanılıp atılmışlar...
Neden bu tür bir dinamikte, erkeklerin payı görmezden geliniyor? Erkekler ödeme yapmayı, satın almayı çok seviyor. Bence bazı kadınların para harcatma arzusundan önce bu gerçeği de konuşabilmelisiniz.