Türkiye'de öğrenci olarak geçiminizi nasıl sağlıyorsunuz?

çünkü her şey para demek değil. bazen bakarsın ve dersin ki burada kaldığım her dakika benim kariyerime eksi yazar. çünkü iyi birtakım değildiler. tüm hedefleri kaçırıyordular. yanlışlar kabul edilmiyordu. bende orada hata yapılmasını önleyen bir unsurdum. fakat ben elimden geleni yaptım. bir şeylerin değişmediğini gördüm. şirketin kötü etkileneceğini ve günün sonunda ekibin dağıtılacağını düşündüm. çünkü böyle bir bilgi zaten verilmişti. 3-4 ay daha çalışsam çalışırdım ama önümde birkaç fırsat vardı. bu fırsatlarda değerlendirilmezse çöp olacaktı. normalde giremeyeceğim kadar büyük bir şirketin, yeni mezunlar için açmış olduğu bir pozisyona 3 yıl deneyimim sayesinde 2 aylık süren bir mülakat sayesinde girmiş bulundum. adamlar teklif gönderdiler. baktım makul geldi. önceki zamsız maaşımın aynısını alıyordum, üstüne sigortam, özel sağlık sigortam, primlerim, yıllık sigorta primim, elektrik-internet yardımı falan, bilgisayarımı da yolluyordular. okey dedim. buraylada konuştum. sözleşme falan da yoktu o dakika istifayı bastım geçtim. kavgalar oldu. gidemezsin patlarız ederiz seni çizeriz muhabbetleri yaşandı. son maaşımı ve işe ilk girişte almadığım yarım maaşımı da vermediler.

aradan 2 ay geçti. içerden arkadaşlar bana bilgi getirdiler. şirket küçülmeye gidiyor diye herkesi çıkarmışlar. her alandan birer kişi bırakmışlar. ben istifa etmeseydim, beni de çıkartırlardı. küçülmeye gitmeseydiler bile, ben istifa ettiğim için bana teklif edilen rakamın yarısı bana teklif edilirdi. her türlü kazançsız çıkacaktım. düşündüğüm gibi de oldu. hayat böyle maalesef. içerde 30 bin liradan fazla param kaldı. bir kaç gün sonra bir tanesinin düğünü varmış, davet yolladı. gideceğim. gitmişken de konusunu açacağım. abi yollayın paramı konusu kapansın diye. hazır herkesi çıkartıyorlar paralarını veriyorlarken benimkini de ödeyiversinler. değilse ben çıkarım bunlar dolandırıcı diye tüm yatırımcılara mesaj atarım :D günün sonunda çok daha kötü bir durumda kalırlar. ben böyle bir şey yapmak istemiyorum. ama vermezlerse beni buna mecbur bıraktıklarını söylerim. o zaman mecbur yollarlar.

ileri görüşlüyüm evet, çocukluğumda bile vardı. ama bu konuştuklarımızla pek bir ilgisi yok aslında. bende de korku vardı. çünkü bir kez zaten denemiş ve yapamamıştım. bölümü bırakmıştım. lisede bu bölümden mezundum yani. üniversiteye başlarken ilk başta makine seçmiştim. baktım o çok daha büyük bir hata benim için. bilgisayarı seçmek istedim. şunu biliyordum. lisede kafam bu işe basıyordu. ama problemlerle yeterince uğraşmıyordum. hatta hiç uğraşmıyordum. benim bu işte ilerlememe engel olan şey buydu, öyleyse ben bunun üzerine düşeceğim. çözene kadar hiçbir problemde yılmayacağım dedim. öyle de oldu gerçekten. bir keresinde 1 hafta boyunca sadece bir hatayı çözmek için uğraşmıştım. her türlü yolu denemiştim. orada da aslında çok büyük hatam vardı ama bir hatayı 1 hafta boyunca çözmeye çalışmak, yöntemlerinin ne kadar yanlış olduğunun bir göstergesi sonuçta. her neyse, ben zaten üniversiteye başladığımda 21 yaşımdaydım. dedim mi bilmiyorum ama ailem karşıydı benim okumama. hemen para görmek istiyorlardı ve parayı da kendilerine vermemi istiyorlardı. çünkü inşaat borçları falan filan vardı. sürekli üstümde bir baskı vardı ve o baskı aynı zamanda makineyi bırakmama da sebep olmuştu. bu sefer niyetimi belli etmiş oldum. eğer uğraşırsanız burayı da bırakırım bu sefer başka üniversiteye başlarım diye. yani benim onların yoluna girmeyeceğimi zor yoldan yıllarımı harcayarak göstermiş oldum. maalesef ebeveynler kafasız olunca, böyle insanın ömründen çalıyorlar. dediğim gibi bana harçlık verilmiyordu. 2-3 lirayı harçlıktan saymıyorum şahsen ben. onu bile çok görüyorlardı bana.

hal böyleyken benim çalışmama gibi bir durumum olamazdı. mecbur para bulmak zorundaydım. ve birileri işsizlikten bahsediyordu. o zaman gözlem yaptım. kim bu şikayet edenler diye. bakıyorum bu insan mühendis vasfı taşıyor mu? yoo. bakıyorum normal birisi gibi duruyor. kahvehane ağzı var. bir şeylerden şikayetçi. ben de lisedeyken şikayetçiydim. demek ki bu adamın kafa benden 3-5 sene geriden geliyor dedim. baktım neden olmadı abi diye sordum. dedi ki atanamadım. memuriyetin olmadığı bir alanda atanmaya çalışmak zaten başlı başına bir hata. baktım memur zihniyeti var bu adamda. neden işsiz kaldığı ortada dedim. sonra gittim öğrencilerle tanıştım. lay lay lom takılıyorlar. şuna emin olabilirsin, tüm sınıfla da kütüphaneye gitme teklifinde bulundum. çalışırız bir şeyler öğreniriz diye. kimsenin çükünde olmadı bu teklifim. onlar anca vize-final için çalışırsa çalıştılar. ben o gün dedim, neden işsizliğin olduğu belli diye. selman kahya diye bir adam var. adamın dediği bir söz vardı çok hoşuma gitti.

"bugün yaptıklarının karşılığını 10 sene sonra alacaksın" diye. yani uzun vadeli bir yatırım bu. birden yapılabilecek bir şey değil. bu adamlar ben 5 sene boyunca çalıştıktan sonra, bunun açığını 3-5 ayda kapatmaya çalışacaklar yapamayacaklar. işsiz kalacaklar. iş bulsalar işi yerine getiremeyecekler, şirketten şutlanacaklar. yani ben 5 senelik bir emek koydum ortaya. iyisiyle kötüsüyle. bu adamların da en az benim kadar emek koymaları gerekiyor ki sektör adamı olsunlar. e şimdi ben kovulma deneyimi de yaşadım. ilk işimde kovulmuştum 2 gün çalıştım sadece. e bu adam kovulduğunda demeyecek mi benim 4 yıllık-5 yıllık emeğimin karşılığı bu mu diye? e gidecek firmaya deneyimsizsin diyecek işe almayacak. bir başka yer alacak ama harçlık veririm uyarsa diyecek. bu adam bu mesleğin içinde barınır mı? çok inatçı olması lazım gururunu bir kenara bırakması lazım. e ailen var? sana bakıyorlar para getiriyor musun diye kazanıyor musun diye? kız arkadaşın olacak belki? çulsuz erkeğe kaç kadın erkek gözüyle bakıyor?

adam mecburen gidecek, güvenlik olsa oturduğu yerde 11.400 lira. kıçını yırttığı mühendislikte aldığı asgari ücretin altında komik rakamlar. ne yapacak tabi ilk gördüğü işe yerleşecek. ondan sonra film kopuyor zaten bir daha asla sektöre giremiyor. niye? hadi çalıştı etti diyelim ortaya bir şeyler çıkartmaya çalışıyor. iş başvurusunda sgk hizmet dökümü isteniyor. bi bakacaklar güvenlik olarak çalışmış, depo görevlisi olarak çalışmış, beden işçisi olarak çalışmış. bu tarz şeyler hoş değil. iş veren adam buradan çıkartacağı yorum bu adam sokaktan geçen bir adamdan farksız. ben bu adamın yerine çok daha iyilerini alabilirim. yetiştirmeme de gerek kalmaz. bitti yani. bunu görmek için ileri görüşlü olmaya gerek yok. bu tamamen düz mantık. bölüme giriyor adam, bakıyor her sene 10.000 mezun veriyor. bunlardan kaçı iş buluyor? 1000 tanesi. ulan 9000 tane işsizlik çok fazla. o zaman benim bir şeyler yapmam gerekiyor demiyorsa kusura bakma yani bu adamda mantık falan yoktur. ve emin ol insanların çoğu mantık dediğimiz şeye sahip değiller. ne demek istiyorum? 1+1=2 etmiyor bizim ülkede. adama 1 artı 1'in 2 ettiğini kanıtlayamıyorsun. böyle insanlarla aynı ortamda bulunuyorsun işte. o yüzden etrafında mentaliteleriyle seni aşağa çekecek, faydasız insanları şutlamak gerekiyor. kendilerine faydası olmayan insanlardan sana faydada bulunmalarını bekleyemezsin. onlarla yaşayacağın sosyallik max kafeye gidip boş yapmak olur. vaktin varsa gider yaparsın ama daha ilerisi olmaz. beraber vakit geçirmek çok daha farklı bir şeydir. beraber vakit geçireceğin adam kadın neyse, birbirinize destekte bulunmalısınız. karşılıklı destek yoksa, gerekirse tek başına ol ama doğru yolda ilerle. bu çok önemli..

bu arada yanlış görüşe yazmışım ya :D buraya yazmıcaktım :D kusura bakma