Bu zamanlarda yalnız ve borçsuz olmak büyük avantaj galiba, değil mi?

Yaş 35’i geçti. iş güç birikim her şey tamam. Yıllardır planım 35 yaşına kadar takılıp, evliliği 35 sonrası düşünmekti.

Ama durumu iyi olan için bile öngörülemez şartlar yok mu? Neyse ki bekarım ama yalnız değilim diyorum. 1 yıldır görüştüğüm yabancı kız arkadaşımla evlenmeyi düşünmüyoruz (onun evlilik fobisi benden fazla). Bu belirsizlikte bir kişinin daha sorumluluğunu almak bana çok zor ve mantıksız geliyor.

Borcu olmayıp, bekar olmak hiç bu kadar avantajlı görünmemişti gözüme. Her şey daha fena olsa, anında yurtdışına gitmeyi planlıyorum (vizem var). Çoluk çocuğu, eşi olan benle eş seviyede kazanan arkadaşlarım hep sıkıntıda. Masrafları 4 kat fazla ve plan yapamıyorlar.

Bekarlığın sultanlığı sanırım ekonomik krizde ortaya çıkıyor. Yoksa çift olmak ve krize karşı güçleri birleştirmek daha mı iyi oluyordur?