Ağustosun bile şarkısı varken bu mevsim neden bu kadar hüzünlü geliyor?

Ağustos bana biraz vedaya benzeyen bir ay gibi geliyor. Yaz hâlâ devam ediyor ama insan bir yandan sonunun yaklaştığını biliyor; akşamlar değişmeye, tatiller bitmeye, hayat yeniden eski düzenine dönmeye başlıyor. Güzel bir şeyin içindeyken biteceğini bilmek de tuhaf bir hüzün bırakıyor. Belki de Ağustos’un hüznü kötü olmasından değil, yazın son güzel günleri olduğunu hissettirmesinden geliyor.

Çünkü artık yaz bitiyor. Artık sonbahara doğru yelken açıyoruz. Bir yılın daha ikinci yarısından eksiltiyoruz. Bundan sonra gelecek aylarda sadece havaları değil, bizim yaşamlarımızıda sorgulayacağız. Onun için bu ayları yavaş yavaş yudumlayarak, içimize sindirerek, onlarla birlikte olmayı düşünmek seninde, benimde yapmamız gereken bir şey olmalıdır.

Sana sımsıkı sarılan, sana güvenen ve seni sevdiğini bildiğin gerçek bir arkadaşın varsa bu mevsim sana hüzünlü değil mutluluk verir. Ben sorundaki görselde mutlu bir kadın var ve bu kadın arkadaşlarını bile mutlu edecek enerjiye sahip. 🚀

Bugün Barış Manço'nun evinin önünden geçmiştim. Görünce insan hayatının bir gün biteceğini, geriye bıraktıklarının anılarında kalacağını hissettirdi.