Piknik yapmayı sever misiniz?

Çok severim. Eskiden bizimkilerin işi belli olmazdı. Babam öğlen saat 3 gibi gelirdi hadi pikniğe gidelim derdi ve giderdik. Çocukken yine mahallede çocuklar ile evlerden bir şeyler getirirdik ve yeşillikte oturup yerdik. Değişik bir havası olurdu. Şimdi yine fırsat buldukça evden saklama kaplarına bir şeyler koyuyoruz ve gidiyoruz bir yerlere. Açık hava iyi oluyor. İnsana iyi geliyor.

Ben de çok severim 😄 Hele doğanın içinde mangal yapmanın, semaverde çay içmenin huzuru bambaşka oluyor. Şehir kalabalığından uzaklaşıp kuş sesleriyle oturmak insanın psikolojisini gerçekten dinlendiriyor. Bir de hafif esen hava, yeşillik ve güzel sohbet varsa tadından yenmiyor.

Ben pikniğin yemek yemekten çok, kafa dinlemek ve anı biriktirmek demek olduğunu düşünüyorum. Özellikle gün batımına doğru semaver çayı inanılmaz keyifli oluyor 😊

Hocam Piknik de güzel tabii, özellikle sakin bir doğada. Fakat genelde ruh halime göre yer seçerim. Çoğu zaman gezmeyi, keşfetmeyi daha çok severim. Antik kalıntıları, gizemli ve tarihi yerleri, bir de denizi... Sırf macerası için gömü aradığım bile oldu. O anlarda insan kendini tarihin içinde hissediyor. Sizin sevdiğiniz gibi şemsiye altında huzurlu bir güneşlenme de keyiflidir elbette, fakat Alerjim güneşe müsaade etmiyor.

Piknik yapmayı seviyorum. Ancak kimsenin olmadığı bakir bir yerde, havasının, suyunun temiz olduğu , hiç bir insan elinin değmediği, dere veya şelale vb. doğası bozulmamış etrafında envai çeşit meyva ağacının olduğu çiçeklerle bezenmiş bir toprak parçasını piknik yapabileceğim ideal bir ortam olarak ifade edebilirim.