Sessizlik, kalbin ilacıdır. Gürültüyle dolu bir dünyanın ortasında insan bazen kendi sesini duyamaz. O anlarda sessizlik, sanki içe doğru açılan bir kapı gibi olur. Ne dışarıdan gelen sesler kalır, ne de içteki karmaşa. Her şey durur, sadece var olursun. Sessizlik bazen en derin yüzleşmedir, bazen de en huzurlu sığınak. Müzik ruhu besler ama sessizlik onu dinlendirir, toparlar ve yeniden doğurur.
Gitmenide istemedim, kalmanı da… Gitmen de tüketti yüreğimi, kalmanda… Hiç ortası olmadı bu sevdanın. Varlıgın da yokluğuna, yokluğunda varlığına ağlattın. Sahi sen, Sevdin mi? Sevmedin mi? Ben hiç bilemedim… Bu şiiride yorumlardan buldum çok hoşuma gitti bazen sessiz olmak gerek en iyi cevap sessizliktir.
Bence sessizlikde ruhun gıdası. Sessizlik kendini onermanin kendine sarılmanın şefkat göstermenin başlangıcı gibi bir şey benim için en azından... Evet ilaçtır sen neyin iyileşmesini istiyorsan onun içindir sessizlik sende var olan ve seni acitani iyileşirendir aslında... ne hangi yönden bakarsak öyle aslında.. Keyiflerrr🪷
Sessizlik bence tam bir sığınak! Hayatın gürültüsünden kaçıp kendinle baş başa kalmanın, kafayı toparlamanın ilacı gibi. Ama ruhun gıdasız kalmasın diye şurada bir şarkı da bırakıyorum: Morcheeba - "The Sea". Hem dingin hem de büyülü. 🌊🎶 Aklın dağ gibi ferahlasın! 🙌
Ay canım yaa, şarkı önerisine bayıldım, tam ruh dinlendirici! Sessizlik bence de biraz terapi gibi. Şu an tam buraya uyan başka bir öneri de ben bırakayım: Mazzy Star - "Fade Into You" 🌌. İyi gidelim! 🎶
Hiç duymadım 😅 ama konser verse giderim sjsjsj. Bu yaz Limp Bizkit konser sonunda üzdü, “Bir daha gelemeyebiliriz gibi “bir söylemde bulundu. Gelmek istiyorlarmış gibi ama engel varmış 🤷♀️