İçiniz açılsa, içinizden ne çıkardı?

İçim açılsa, yıllardır susup da söyleyemediğim cümleler dökülürdü önce, sonra kırık hayaller, yarım kalan hevesler… Belki biraz özlem, biraz gurur, belki de affedemediğim birkaç hatıra çıkardı. Kimseye belli etmeden taşıdığım yükler, en çok gülerken canımı yakan sessizlikler olurdu. Bir de içimde tuttuğum ama hiçbir yere sığdıramadığım sevgi, dokunamadığım ama unutmaktan da vazgeçemediğim o hissi taşıyan bir kalp… Dışarıdan sakin görünen ama içinde fırtınalarla barışık yaşamayı öğrenmiş bir ben çıkardı. Sustuklarımın dili olsaydı, belki çok şey değişirdi ama içimde kaldığı için hâlâ kendimle tamamım.

Güzel soru la gardeslik, valla benim içimi parça parça bulurdunuz, dağınık yıkık simsiyah ama dışarıdan neşeli , organ olarak bakarsak safra kesem hariç hepsi yerinnde şükür 😅😅

İçimden belki uzun zamandır suskun kaldığım düşünceler, hisler ve bazen de korkular çıkar. Açık olmak, rahatlamak ve kendimi daha iyi hissetmek için lazım bence.