Sessizlik mi huzur veriyor, yoksa bir şeyler çalmalı mı?

Bana en çok sessizlik huzur veriyor, ama öyle bomboş bir sessizlik değil; içinde kalbimin sesini duyabildiğim, düşüncelerimin yankılandığı bir dinginlik. Bazen hiçbir şey çalmasa da olur, çünkü en güzel melodiler insanın içinden yükselir. Kalabalıklar arasında bile içime çekildiğimde, o sessizlik sarar beni, korur, sakinleştirir. Müziği sevdiğim anlar da olur elbet, ama sadece fonda kalmalı; ön planda olan sessizliğin kıymetini bozmadan. Çünkü gerçek huzur, dışarıdan gelen seslerle değil, içeriden gelen dinginlikle kuruluyor. Ve bazen en çok sustuğumda gerçekten duyuyorum kendimi.

Bazen doğanın bazen denizin sesiyle kalmak aşırı huzur veriyor bana