Niye artık keko şarkılar yapılıyor?

90’lar…Ne zaman bir eski şarkı çalsa, içimde bir şey kıpırdıyor. Sanki zamanın daha yavaş aktığı, insanların birbirine daha çok baktığı, göz göze gelmenin bile bir anlam taşıdığı yıllar. O yıllarda sokaklar daha her anlamda daha temiz ve güvenli ama aynı zamanda kalpler daha gürültülü ve güzeldi. Ev telefonunun çalması heyecan vericiydi. Birinin seni araması, gerçekten seni istemesiydi. Mesaj yoktu, mavi tik yoktu… ama beklemek vardı, özlemek vardı. Ve o özlem, bugünkünden daha gerçekti. Mahallede top oynarken veya saklambaç oynarken resmen zamanı unuturduk. Akşam ezanı okununca eve gitme zamanıydı. Kasetlerin sarıldığı, duyguların dürüst olduğu, aşkların mektupla yaşandığı bir dönemdi. hiçbir şey sahte değildi. Şimdi dönüp bakınca, 90’lar sadece bir zaman değil. Bir his. Bir sıcaklık. Keşke zamanı geriye döndürebilseydim…

Eskinin her seyi guzeldi simdiki zamana bakinca. Sevgilin olmasa bile varmis gibi sarkilar dinleyip melankolige baglardik