Bana sarki armagan eder misiniz?

bu güzeldir

Hayat bazen öyle insafsız ki
Küçük bir boşluğundan yakalar
Hissettirmez en zayıf anında
Seni ta yüreğinden yaralar
Ellerin, kolların bağlansa da
Başında kasırgalar kopsa da
Sen tüm gücünle karşı koysan da
Seni acımasız sevdaya salar
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Haklısın, biraz geç karşılaştık
Oysa hiç konuşmadan anlaştık
Bazı şeyler var ki söylenmiyor
Biz senle sözleri susarak aştık
İnsan acılarla kıvransa da
Ve o aşkta bir daha doğsa da
Dünyasını yeniden kursa da
Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun
Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun
Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım
Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun

Hikayesi de çok güzeldir.

Adamın birisi işlemedigi bir suçtan dolayı ceza evine giriyor. Ben deyim
yirmi siz deyin otuz yıl adamcagız daha yenide evli doyamadan sevdigine
giriyor ceza evine görüş günleri başlıyor bir görüş iki görüş ve bir
gün adam bir karar alıyor ve görüş gününde sevdigine açıklamaya karar
veriyor. Gün gelip diyor ki adam eşine bak sevgilim ben kendimi yaktım
senide yakmaya gönlüm el vermiyor benim burdan çıkmam artık imkansız
eger karşına benim gibi sevebileceğin birisi çıkarsa evlen ve kendini
kurtar ben burdan çıktığımda bir kez evimize gelicem hani evimizin
önündeki akasya ağacı var ya eğer o senin en sevdiğin kırmızı eşarbını
görürsem akasya ağacında evimize gelip kaldığımız yerden devam edeceğiz,
eger göremezsem hayatından çıkıcam ve mutlu mesut şekilde yaşamana izin
vericem derken adam yirmi otuz sene geçiyor ve tahliye oluyor tabi
yorgun bir yürek yaşlanmış bir bedenle evinin yolunu tutuyor. Aklında
hep o akasya ağacı evinin oraya gelen köşeyi dönüyor ve bir bakıyor ki
akasya ağacın da bir değil binlerce kırmızı eşarp var ve hayatlarına
devam ediyorlar...