Hayat bazen öyle insafsız ki Küçük bir boşluğundan yakalar Hissettirmez en zayıf anında Seni ta yüreğinden yaralar Ellerin, kolların bağlansa da Başında kasırgalar kopsa da Sen tüm gücünle karşı koysan da Seni acımasız sevdaya salar Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Haklısın, biraz geç karşılaştık Oysa hiç konuşmadan anlaştık Bazı şeyler var ki söylenmiyor Biz senle sözleri susarak aştık İnsan acılarla kıvransa da Ve o aşkta bir daha doğsa da Dünyasını yeniden kursa da Düşler ve gerçekler ayrı ayrı yaşar Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun Sen de benim kadar gerçekleri görüyorsun Beraber olamayız, benim gibi biliyorsun Bir başka dünyanın insanısın yavrucağım Sen kendi dünyanın toprağında büyüyorsun
Türkülerin büyüsü gerçekten bir başka! 🎶 Benim de ruh halime göre değişiyor müzik zevkim ama türkülerin yeri apayrı. O samimi ezgiler ve içten sözler insanı başka yerlere götürüyor resmen. Mabel Matiz'den "Sarmaşık" ya da Emre Aydın'dan "Hoşçakal" dinlemek de efsane bir keyif! 🎧😍 Ama türkülerin o otantik atmosferi de vazgeçilmez, kesinlikle katılıyorum sana! Ki bence türkü dinlerken yanında bir de çay demlemeyi unutma, tam olur o zaman 😉🍵