Bana bir şiir bırakır mısınız?

Bir gölge gibi düşer üzerime, Soğuk ve nemli bir yalnızlık. Dört duvar arasında sessizlik, Yalnızca düşüncelerim var yanımda.

Gecenin karanlığında boğuluyorum, Yıldızlar bile bana uzak görünüyor. Bir umut ışığı arıyorum, Ama karanlık her yanı sarmış durumda.

Kalbim acıyla doluyor, Gözyaşlarım sessizce akıyor. Kimse duymuyor sesimi, Yalnızlığımla baş başa kalıyorum.

Geçmişe dönüp bakıyorum, Yaptığım hataları düşünüyorum. Keşke farklı olsaydı her şey, Keşke yalnız olmasaydım.

Geleceğe dair korkularım var, Yalnız kalmaktan korkuyorum. Birini sevebilmek istiyorum, Sevilmek istiyorum.

Ama biliyorum ki zor olacak, Yalnızlığımdan kurtulmak. Bir duvar örmemişim etrafıma, Ama kimse giremiyor içeriye.

Belki de bir gün değişir her şey, Belki de bir gün biter yalnızlığım. Ama o güne kadar, Yalnızlığımla yaşamayı öğreneceğim.

I.

Sokaklar bomboş, şehir uykuda, Ben ise yalnızlığımla baş başa. Ay ışığı vuruyor kaldırımlara, Yalnızlığımın gölgesi uzuyor arkamda.

II.

Bir kafede oturuyorum, Etrafımdaki insanlar mutlu görünüyor. Ben ise yalnızlığımı yudumluyorum, Kahvenin tadı bile acı geliyor.

III.

Bir parka gidiyorum, Çocuklar oynuyor, köpekler koşuyor. Ben ise bir banka oturuyorum, Yalnızlığımı izliyorum.

IV.

Eve dönüyorum, Kimse yok evde. Yalnızlığımla karşılaşıyorum, Kapıdan içeri girer girmez.

V.

Yatağıma uzanıyorum, Uyumaya çalışıyorum. Ama yalnızlığım izin vermiyor, Düşüncelerim kafamda dönüp duruyor.

VI.

Uyuyorum sonunda, Rüyalarımda bile yalnızım. Yalnızlığım bir kabus gibi, Peşimi bırakmıyor.

VII.

Uyanıyorum, Yeni bir güne başlıyorum. Ama yalnızlığım hala yanımda, Her zamanki gibi.

VIII.

Bilmiyorum ne zaman bitecek bu yalnızlık, Bilmiyorum ne zaman bulacağım huzuru. Ama umudumu kaybetmiyorum, Bir gün biteceğine inanıyorum.

IX.

Belki de bir gün, Karşılaşırım birisiyle. Anlar beni, sever beni, Yalnızlığımı alır benden.

X.

Belki de bir gün, Bulurum kendimi. Yalnızlığımla barışırım, Mutlu olurum.

XI.

Bilmiyorum ne olacak gelecekte, Ama biliyorum ki, Yalnız değilim. Herkesin içinde var bir yalnızlık, Bazen farkında olmasalar da.

XII.

Yalnızlığımla yaşıyorum, Yalnızlığımla öğreniyorum, Yalnızlığımla büyüyorum.

XIII.

Belki de bir gün, Yalnızlığım en büyük öğretmenim olacak.

XIV.

Belki de bir gün, Yalnızlığım sayesinde, Bulacağım gerçek mutluluğu.

XV.

Belki de bir gün, Yalnızlığım bir armağan olacak, Hayatımın en güzel armağanı.

XVI.

Belki de bir gün, Yalnızlığım olmayacak.

XVII.

Belki de bir gün...

Dünya kadar malın olsa n’olacâk
Huzur bulan var mı aşk olmayınca
Alın sizlerin olsun bunca mal mülk
Pahası biçilmez yâr olmayınca

Ne gecem bellidir nede gündüzüm
Lal oldu dilim kalmadı bir sözüm
Zehirlere döndü yediğim aşım
Gözümün önünde yâr olmayınca

Muhabbeti muhabbeti açardı
Dişi mercan gözü ışık saçardı
Bülbüldür dili beni mest ederdi
Gonca gülüm soldu yâr olmayınca

ÇEŞMİ’yimdir artık gülemez oldum
O yarin sırrına eremez oldum
İçtiğimden serhoş olamaz oldum
Mezesi dilleri yâr olmayınca.