En beğendiğiniz kitap alıntısı nedir?

Zaten küçüklüğümden beri saadeti israf etmekten korkar, bir kısmını ilerisi için saklamak isterdim. bu hal gerçi birçok fırsatları kaçırmama sebep olurdu, fakat fazlasını isteyerek talihimi korkutmaktan her zaman çekinirdim.

Umursamaz tavrın arasında riyakar sitemler barınıyor. Bir şekilde sıyrılmayı öğreniyorsun zamanla, bir yolunu bulup alay ediyorsun her şeyle. Kocaman kalın kaplı mutsuzluklar bile engel olamıyor, gülünecek bir tarafına rastlıyorsun. Cümleler dudaklara fermuar olmuşken bile hafif bir tebessüm yanıyor anarşizmin doruklarına. Fermuar açılsa bile cümleler kuytu köşelerde saklanacak dile gelmemek için, işte o zaman kaçamayacaksın hiçbir şeyden. Ayakların parçalanana kadar da koşsan kendinden kaçamayacaksın. Alay edemediğin şeyler öldürecek seni. Boğazına parmak atıp kusacaksın içindeki tüm nefreti. Birilerini öldürmek isteyeceksin, küfür etmek, birilerine sarılmak isteyeceksin. Herkesten kaçarken parçaladığın ayaklarınla tekrar o yolu dönemeyeceksin.

‘Bugünkü ben’ in ertelediği yükümlülük, ‘yarınki ben’ in başına iş açar. Gün günden ertelenen yükümlülükler, önceki benlerin bencilliği ve vurdumduymazlığı sonucu, en sonunda benlerden birinin kafasında patlar.
Bu korkunç boşlamada payı bulunan her önceki ben, şiddetle cezalandırılmayı hak eder. Ne var ki ‘son ben’ (iş kafasında patlayan), cezalandırmak istediğinde, suçu yükleyebileceği önceki benleri bulamaz.
Varoluş sürecinde, insanın varlık ortaya koyabilmesinde, her günkü benin ödevcil bir disiplinle parlatılması esastır. Ertelemek, bu yönüyle korkunç bir cinayettir.