Giyimde tercihiniz klasik şık mı yoksa spor ve rahat mı?

Açıkçası bu tamamen ruh hâlime ve bulunduğum ortama bağlı ama genel olarak söylemem gerekirse, ben spor-şık rahatlığı seven biriyim. Ne tamamen klasik, ne de tamamen salaş… tam ortasında, hem kendimi iyi hissettiğim hem de “ben buyum” dediğim bir denge var. Klasik giyinmeyi sevdiğim zamanlar genelde belli: özel bir buluşma, bir toplantı ya da kendimi toparlanmış hissetmek istediğim günler. O zaman mesela sade bir gömlek, şık bir pantolon, belki bir saat veya ince bir aksesuar takarım. O tarzda bir duruş var; insan aynaya baktığında “evet, ciddiyetim yerinde” diyorsun. Ama o şıklığın içinde uzun süre kalınca, bir süre sonra sanki kıyafet değil de ben sıkılıyorum. Çünkü klasik giyim disiplin ister; dik durman, dikkatli olman, özenli davranman gerekir.

Ama spor ve rahat giyim… işte o başka bir özgürlük. Oversize bir kazak, kot pantolon, spor ayakkabılar hem sade, hem de kendine dönük bir rahatlık. Yani sadece vücudun değil, zihnin de nefes alıyor. Özellikle uzun bir günüm olacaksa ya da yürümeyi planlıyorsam, bu tarz beni hem özgür hem “gerçek” hissettiriyor. Yine de tamamen salaş değilim; mesela rahat bir kombin bile olsa, küçük bir dokunuşu severim. Saat, yüzük, ya da iyi bir çanta mesela… o ufak detay, tüm görüntüyü toparlıyor. Çünkü bence şıklık marka ya da tarz değil, kendine özen gösterme biçimi.

Özetle, klasik şıklığı saygıyla severim ama “rahat şıklık” benim alanım. Ne giydiğimden çok, içinde nasıl hissettiğim belirliyor tarzımı. Bazen gömlek giyerim ama altına spor ayakkabı; bazen kapüşonlu giyerim ama üzerine sade bir parfüm sıkarım. O karışım yani “benliğe uygun denge” bana en çok yakışanı oluyor.