Evimde Televizyona Yer Yok!

Merhaba arkadaşlar. Size insanlarda kişilik, karakter ve davranış problemlerine neden olan bir virüsten bahsedeceğim. Bahsetmem benim için çok önemli çünkü ileride inşaAllah benimde bir evladım, öğrencilerim ve yeğenlerim olacak. En azından bu konuda sizlere de fikirlerimi açıklarsam bir nebze de olsa kendimi rahatlamış hissedeceğim.

Ne zamandan beri "kötü" olmak için çaba harcar olduk?

Önceleri hayatımızda hastalıklardan kurtulmak ve uzaklaşmak için her şeyi yapardık. Türlü önlemler alır ve o hastalığa sebebiyet verecek şeyleri kendimizden uzak tutardık.

Şimdilerde bizi hasta eden şeylerle iç içe yaşamaya çok alıştık. Hastalıkları önemsemiyor ve hasta olmamak için gerekli tedbirleri almıyor olduk. Belki siz beden sağlığınız için gerekli şeylere az da olsa önem veriyorsunuzdur. Onu bilemiyorum ancak hastalıklı, problemli ve yanlış davranışlardan uzak durma çabaları çoğu kişi için "HİÇ" e düştü. Uzak durmak yerine o hastalıklı ve problemli diye bahsettiğimiz davranışlara ulaşmak için insanlar büyük bir yarışa girer oldu.

Ne zamandan beri "kötü" olmak için çaba harcar olduk? Ne zamandan beri yanlış ve hastalıklı davranışları över olduk? Yanlış, problemli davranışlara ulaşmak için niye varımızı yoğumuzu döker olduk?İnanın bilmiyorum. Zamanını tam olarak kestiremesemde televizyon gibi araçlar bu olayı/süreci başlattı ve hızlandırdı diyebiliriz.

Televizyonlarınızı açın(?)

Akla sahip olan her insan izlediği gördüğü şeyleri irdelemeyi bilir. Bilmiyor iseniz de ben sizin için irdeliyorum. Haydi açtınız televizyonunuzu. İnsanları öldürmeye, açık saçık giymeye teşvik eden, ahlaksızlığı, aileye karşı isyanı, alkol kullanmayı öven ve güzel göstermeye çalışan ve bunları izleyen bir sürü insan var.

Bu tarz programlar, diziler, showlar kişileri olmadığı biri haline getiriyor. Bu kıyafetten karaktere kadar etkili oluyor malesef. Tamam, sizin karakteriniz oturmuş olabilir. Size etkisi sadece düşüncesel yolla oluyor. İzleyip izlememek kendi elinizde. Uygulayıp uygulamamakta.

Peki ya çocuklarımız?

Ufacık bir bebekken bile annesiyle veya ona bakan kişiyle beraber TV karşısında çeşitli abuk subuk programların etkisine maruz kalıyor. Çocukların zihni ıslak bir beton gibidir. Ne düşerse onun izi kalır. Siz bir şey olmaz diyerek kendinize bile uygun olmayan programları izliyor ve çocuğun da sizle beraber izlemesine sebep oluyorsunuz. Bu kadar savunmasız bir insan yavrusuna bu eziyeti yaparak ne kazanıyoruz bilmiyorum. Siz biliyorsanız söyleyebilirsiniz ama ebeveynler olarak çocuğunuza yapacağınız en kötü darbe de bu oluyor bence.

O yüzden bir anne, öğretmen, hala, teyze, nine adayı olarak "Evimde televizyona yer yok". Mümkünse sizin de olmasın yeriniz. Onun yerine döşeyin evinizi kitaplarla. Bırakın özgür kalsın çocuklarınızın ve kendinizin zihni.

Okuduğunuz için teşekkürler.