Cemal Süreya'nın ''Keşke yalnız bunun için sevseydim Seni '' şiiri , etkileyici mi?

aylar önce başka bir hesaptan başka bir kullanıcının sorduğu benzer bir soruya cevap vermiştim. hesabımı açtığımın ikinci gününde aynı şiir ile tekrar karşılaşmak... hoşuma gitti :)

"
mutsuzluk gülümseyerek
(...)
iki çay söylemiştik orda, biri açık,
keşke yalnız bunun için sevseydim seni."

hepsi birbirinin aynısı olarak biten yirmi adet şiirin sonu:
"keşke yalnız bunun için sevseydim seni."

bütün bu şiirlerin aynı şekilde bitmesinin yanında, hikayeleri de bağlıyor bu şiirleri.

çok derinlemesine bir anlam aramaya - çıkartmaya gerek yok. ne söylese eksik kalıyor işte. yirmi şiirin yirmisinde de başka bir sebep söylüyor, ama o sebep ne tek, ne de son, kendisi de biliyor. dersin ya hani: "ben senin gözlerini seviyorum." ya da "ben o kadının gülüşüne aşığım." fakat şairin buradaki derdi çok başka, "keşke yalnız bunun için sevseydim." diyor.

keşke... keşke, bence dünyadaki en insani kelimelerden birisi.

dediğim gibi çok basit düşünüyorum. şair aşık, belli ki bir karşılığı yok ya da geçmişte kalmış; ama hala hissettiklerinden zerre yitirmemiş. yaşadığı her şeyde, ya da yaşanmışlığında onu sevmek için bir sebep buluyor.

"
kanto!
ben nerde bir çift göz gördümse
tuttum onu güzelce sana tamamladım
sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu.
(...)"

saflığı da burada ya.

Bir anlamı yok bence. Birbiriyle ilişkisi doğrudan olmayan hatta dolaylı da bulunamayan kafiyeli cümleler bütünü benim gözümden. Şöyle bir sıradan yazı gibi okuyup ne diyor bu diye düşününde anlamsızlığı ortaya çıkıyor direk.