iki çay söylemiştik orda biri açık keşke yalnız bunun için sevseydim seni ne demek

Küçük bir düzeltme ile başlamak istiyorum:
"
Mutsuzluk Gülümseyerek
(...)
İki çay söylemiştik orda, biri açık,
Keşke yalnız bunun için sevseydim seni."

Bu bir söz değildir, bu bir şiirin sonudur; hatta hepsi birbirinin aynısı olarak biten yirmi adet şiirin sonudur:
"Keşke yalnız bunun için sevseydim seni."

Bütün bu şiirlerin aynı şekilde bitmesinin yanında, hikayeleri de bağlıyor bu şiirleri.

Çok derinlemesine bir anlam aramaya - çıkartmaya gerek yok. Ne söylese eksik kalıyor işte. Yirmi şiirin yirmisinde de başka bir sebep söylüyor, ama o sebep ne tek, ne de son, kendisi de biliyor. Dersin ya hani: "Ben senin gözlerini seviyorum." ya da "Ben o kadının gülüşüne aşığım." Fakat şairin buradaki derdi çok başka, "Keşke yalnız bunun için sevseydim." diyor.

Keşke... Keşke, bence dünyadaki en insani kelimelerden birisi.

Dediğim gibi çok basit düşünebilirsin. Şair aşık, belli ki bir karşılığı yok ya da geçmişte kalmış; ama hala hissettiklerinden zerre yitirmemiş. Yaşadığı her şeyde, ya da yaşanmışlığında onu sevmek için bir sebep buluyor.

"
Kanto!
Ben nerde bir çift göz gördümse
Tuttum onu güzelce sana tamamladım
Sen binlerce yaşayasın diye yaptım bunu.
(...)"

Ben böyle anlıyorum :)
Bir başkası başka şekilde elbette yorumlayabilir.

Paylaşım için teşekkürler. Güzel bir pazar gününde Cemâl Süreya’ yı yâd etmiş olmakla beraber, bu güzel sözü yorumlamış olacağız.

Fikrimce, berraklıktan ve saflıktan bahsediyor. Çay gibi saf ve temiz olan bir nasihat anlatmak istemiş. Çay’ a olan sevgisini, betimleyerek insan ‘ a olan sevgisini benzetmek istemiş. Gel, çay koyalım, tüm saflığıyla dertleşelim figürü belirtmek istemiş kânaatindeyim.