Gençlik dejenere oluyor mu yoksa Avrupalılara göre daha mı efendi gençlerimiz?

Alamet-i farka/marka hastalığından tut, aşağılık kompleksine, ben polatım edalarına, facebook'ta durumumu/fotoğrafımı beğenir misin gibi saçma sapan ilgi hastalığına kadar hemen her açıdan kötü bir nesil va maalesef. Batıya ayak uydurma biraz farklı bence. Bunun batıcılık ile pek bir alakası olduğunu sanmıyorum. Bu tamamen toplumsal bir sorun. Gerçi batı toplumunda yetişen gençler maalesef ahlaki açıdan daha kötü bir durumda. Akademik açıdan, bakış açısı, yaşam tarzı açısından ise bizim gençlerimiz yanlarına bile yaklaşamıyor. Adamlar kaç yüzyıl önce yaşamış bir kişinin diş etinden zengin mi fakir mi olduğunu, beslenme şeklini çözüyor. Tarihi ve bilimsel alanda ne araştırmalar yapıyor, tanrı parçacığını buldukları cern'de büyük patlamanın simülasyonunu yapıyorlar fakat biz hala saçı kapalı üniversiteye girsin-girmesin. Bunun tartışmasını yapıyoruz. Gençlik maalesef gittikçe daha da fazla dejenere oluyor. Bugün kitapp okumak isteseniz, en basitinden bir suç ve ceza 26-27tl, ortalama haftalığı 50tl olan ve bir dönem haftada 2-3 kitap bitiren ben sürekli korsana yöneliyordum mesela. Farklı alanlarda okumak istiyorsunuz, belgesel izlemek istiyorsunuz. Bir belgesel 25-30tl. Hadi bunları korsandı, akrabaydı, komşuydu derken temin edip kendinizi geliştiriyorsunuz. Ama maalesef insanımız çok çabuk pes ediyor ve özellikle erkekler futboldan, cinsellikten başka bir şey bilmiyor. Kütüphaneye gidip victor hugo'nun bir kitabını soruyorsunuz. 23-24 yaşında kız size dönüp yazarın adını yarım yamalak telaffuz ederek öyle biri mi var diye soruyor. İnsanımız genel-kültürün de ne olduğunu bilmiyor ve gittikçe bilgisiz, karanlık bir toplum haline geliyoruz aslında. Her şey kişinin okuyup araştırmasından ve kendi kendisini geliştirmesinden geçiyor. Evet, her şeyi bilemeyiz, evet, yanlışlarımız olabilir ama bu demek değil ki bizler hatalarımızı düzeltmeyeceğiz. Okulda hoca ders anlatırken lise öğrencisi hocaya laf atıyor ve hoca da gülüyor, sadece uyarıyor. Disiplin, caydırıcı bir ceza yok. Çok rahat bir nesil geliyor maalesef. Ahlaki açıdan avrupalılara göre daha iyi durumda olduğumuzu düşünüyorum gene de.

Bir de biz hep karanlığa, kendi içimizde çatışmaya itildik. Yurdumun insanları savaşlardan, iç kargaşalardan kendisine gelemedi bir türlü. Düşünün mesela, güney doğu'da kaç nesil heba oldu. Kaç aile terör saldırılarından ötürü çocuğunu okula göndermekten korktu, göndermedi -evladını koruyabilmek için-. Yazık değil mi o çocuklara, hepsi eğitim görmesi gerekirken ya aileleriyle tehdit edilip polise taş atmaya zorlandılar ya da okullarında saldırıya uğradıkları için eğitimleri yarıda kaldı veyahut bitti. Kim bilebilir? Belki ne doktorlarımızı, sanatçılarımızı, mühendislerimizi, tercümanlarımızı, yardım severlerimizi... kaybettik orada. Batı bizim kuyumuza bir taş atıyor ve kargaşayı izliyor. Hal böyle iken bir yandan da finlandiya örneğinde olduğu gibi dünya çapında gelişmiş devletler konumuna geliyorlar. Biz ise sadece bu gelişenleri örnek almakla ki onu da yanlış örnek almakla yetiniyoruz. Gençliğimizin özgüvene iihtiyacı var. Kendi benliğimizin bilincinde değiliz maalesef. Bazı şeyler biz gençlerde bitiyor.