Hayallerimde yaşayan kızıl saçlı kadına yazdığım şiir sizce nasıl?

bırak kaldır şu duvarı perdeyi
bıktım usandım uzaktan
hasretle izlediğim pırıl pırıl ışığını
görüp özlemekten...
gözlerim görür ellerim dokunmak ister
lakin uzanmaz uzaklıktadır kızıl kadın
dünyanın sonunda olsa
ayaklarım yürümek ister
tenim kavuşmak
dilim konuşmak ister
fakat o kızıl kadın
inat eder kaldırmaz perdeyi
yıkmaz duvarı
oysa güneş doğmak ister
ay ışığı değince bile
gökleri aydınlatan tenine
acep güneş değince aydınlatır mı
dünyayı
oysa kızıl kadın
inat eder
değmesin güneş tenine
aydınlatmasın dünyayı
aydınlatmasın diye kalbimi...
oysa yüreğim dinler mi
kızıl kadının inadını?
yürür dünyanın sonunda olsa ayakları
görür gözleri en görünmez pelerinin ardında saklı
kalsa ışığı
seslenir dili en duyulmaz olsa bile
kadının yeri
yıllar sürsede susmaz
o koca devin kızıl kadına
hissettiklerini yazmak için kalemi...