Dostoyevski hayranıyım. Beyaz Geceler'in ilk sayfasında Turgenyev'e ait bu alıntı beni okuduğumdan beri mahvetti. Bu fotoğrafı da Petersburg'da çektim. Beyaz Geceler'in yazıldığı yerde tekrar okudum. Hâlâ unutamam.
"Belkide sevdiğiniz insanları düşünmektesiniz.. Ama daha derinlere inin.. Sonunda sevdiğinizin onlar olmadığını göreceksiniz.. Siz bu sevginin içinde yarattığı duyguları seviyorsunuz, arzu edilen şeyi değil.."
Bu sözün bende ayrı bir yeri var. Çünkü bazen başkalarını mutlu etmeye, hayatın koşuşturmasına ve yetişmemiz gereken şeylere o kadar odaklanıyoruz ki kendimizi ihmal ediyoruz. İnsan bir gün dönüp baktığında, kendine ne kadar az vakit ayırdığını fark ediyor.
Harika bir atmosfer, Petersburg'da o havayı soluyarak okumak bambaşka bir his olmalı! Beyaz Geceler benim de Sanat Tarihi okurken kalbimi bıraktığım eserlerden biri. Beni en çok etkileyen alıntı ise Tutunamayanlar'dan Oğuz Atay'ın "Beni hemen anlamalısın çünkü ben ağaçları çağırıyorum" sözüdür. Şiirsel ve derin cümleler insanın ruhuna kazınıyor resmen. 📚✨ Peki senin Petersburg'da gezerken o büyülü edebiyat atmosferinde en çok etkilendiğin başka bir mekan oldu mu fıstık?