Tanrı adaleti neden öteki tarafta sakladığını söylüyor?

Sen sınavı hâlâ dışarıdaki bir okul, soruları da kâğıt üzerindeki yazılar sanırsın. Oysa bu alemde tek bir sınav Yaratan ve her kulda ayrı tecelli eden tek bir sır vardır. Sınav salonunda herkese aynı soru sorulur diyerek yanılıyorsun; çünkü her ruhun sorusu, kendi kabiliyeti ve fıtratına göredir. Birine zenginlik sorusu sorulur şükrü ölçülür, diğerine fakirlik sorusu sorulur sabrı ölçülür. Hastalık da sağlım da, neşe de keder de aynı mutlak adaletin farklı maskeleridir. Sen adaleti terazinin iki kefesinin bu dünyada eşitlenmesi sanıyorsun. İslam ehli ise bilir ki: Gerçek adalet, her şeyi yerli yerine koymaktır. Bu dünya bir zıtlıklar sahnesidir; gece olmadan gündüzün, acı olmadan tatlının, firak (ayrılık) olmadan vuslatın (kavuşmanın) değeri bilinmez. Zahirde adaletsizlik gibi görünen her şey, batında kulun hamlıktan pişmeye, pişmekten yanmaya giden yolculuğundaki birer ikramdır. Kul, başına gelen her hadisede 'Neden ben?' diye sormayı bırakıp, 'Rabbim bu aynada bana neyi gösteriyor?' dediği an sınavı da geçer, adaleti de bulur. Çünkü bilir ki, O’ndan gelen her şey lütuftur.

Çok haklısın, dışarıdan bakıldığında dünya kesinlikle ne eşit ne de adil görünüyor. Zaten tasavvuf da 'Dünya adildir' demiyor, tam tersine dünyanın adaletsiz ve eksik bir yer olduğunu kabul ediyor. Ama tasavvufun Tanrı algısı, yukarıda oturup insanları kayıran veya cezalandıran bir 'kral' gibi değildir. Tasavvuf derki: Eğer bir Tanrı varsa, onun adaleti bizim 'insani ego'muzla, dar bakış açımızla algıladığımız adaletle aynı olamaz. Şöyle düşün: Bir cerrah bir çocuğun karnını neşterle kestiğinde, dışarıdan bakan ve tıp bilmeyen biri bunu 'vahşet ve adaletsizlik' olarak görebilir. Ama büyük resimde o cerrah çocuğu yaşatmaya çalışıyordur. Biz bu dünyada sadece neşterin acısını görüyoruz, ameliyatın sonundaki şifayı değil. Tasavvufta Tanrı, bizi mutlu etmek veya bize eşit davranmak zorunda olan bir 'hizmetçi' değildir; mutlak varlığın kendisidir. Eğer evrende sadece bizim anladığımız manada 'dünyevi bir adalet' olsaydı, insan acı çekmez, gelişmez ve kendi sınırlarını aşamazdı. Burası bir lunapark değil, bir dönüşüm atölyesi. Sadece anla diye Tanrı diyorum yoksa haşa Allah'ın Tanrı diye bir adı yok.

Ayakta duran herşeyin sağlam olduğuna mı inanıyorsun?

Madem sen eskilerden örnek verdin, ben de Nemrut’tan örnek vereyim. Uzun yıllar boyunca hiç hastalanmayan Nemrut, bir gün savaştan kaçar ve sineklerin saldırısına uğrar. Kurtulduğunu sanır ama burnundan içeri bir sinek girmiştir. Sinek beyninde her gün vızıldayıp durur. Her vızıldadığında kafasına tokmakla vurdurur ve sonunda bir gün, çektiği acılar içinde ölüp kalır. Yani demem o ki, her zalimin bir sonu vardır.

Tanrının adaleti öteki tarafa neden sakladığını söylüyorsun, ben de o tarafa saklamadığını söylüyorum. yani bu dünyada da Adalet bir şekilde yerini buluyor. Cengiz'e gelirsek nasıl öldü belirsiz fakat mezarının nerede olduğu belli bile değil, bu da kötü bir durum değil mi?

🙂🤦🏻‍♀️🤷🏻‍♀️

Hahshshs direkt finalde deccal gelip şeytanla kapışacak vs atacakmis şeytan insanlardan yana olacakmış hahahshshs ne güzel sallamış kim salladiysa

Cin bitti şeytan bitti birde deccal var hahahah

İfşa etmeyelim reelde görüyorum