Hayatının bir filmi çekilse, sence türü ne olurdu?

Sanırım dramla kara mizahın karıştığı, yer yer de felsefi tarafı olan bir film olurdu. Dışarıdan bakınca sıradan görünen ama karakterin içinde sürekli başka hesaplaşmaların yaşandığı bir hikâye gibi. Biraz aşk, biraz kayıp, biraz tesadüfler ve bolca “Ben buraya nasıl geldim?” sorgulaması olurdu. Finali de mutlu ya da mutsuzdan ziyade, izleyeni kendi hayatını düşünmeye bırakan türden olsun isterdim.

Muhtemelen dramla komedinin karıştığı, yer yer felsefi tarafı olan bir film olurdu. Başlarda her şey normal ilerlerken hayatın getirdiği küçük kırılmalar, tesadüfler ve insan ilişkileri hikâyeyi değiştirirdi. Sonunda da izleyenin “aslında mesele yaşananlar değil, insanın onlardan ne öğrendiğiymiş” diyeceği bir final isterdim.