Saray gözüyle kahvehaneler: Tehlikeli bir özgürlük alanı mı, yoksa cahil cesareti yuvası mı?

özgürlük alanı

Saray açısından kahvehaneler daha çok tehlikeli bir özgürlük alanıydı. Çünkü insanlar orada yalnızca kahve içmiyor, devlet işlerini konuşuyor, eleştiriyor ve ortak fikir üretiyordu. İktidarın asıl rahatsız olduğu şey cehalet değil, denetleyemediği sohbetlerdi. Elbette boş konuşan da vardı ama kahvehaneleri bütünüyle cahil cesareti yuvası saymak haksızlık olur.

Kahvehaneler çoğu zaman sadece kahve içilen yerler değil, insanların bir araya gelip siyaset konuştuğu, dedikodu yaptığı ve kamuoyu oluşturduğu mekânlar olarak görülüyordu. Bu nedenle dönem dönem tehlikeli bir özgürlük alanı sayılıp kapatıldılar.

Yani padişahlık döneminde aslında oralar bir nevi bilgi yuvasıydı cahil her yerde cesur sanar kendini cahil olan her yerde özgür sanır kendini o yüzden bu tür yerler sıkıntı olduğu kadar çözüm yeriydi de

Dönemine göre değişiyordu bu. Mesela sultan süleyman zamanında kapatılmıştı dedikodu olayı yüzünden.

İşsiz yuvası demek daha mantıklı olur , oldum olası nefret etmişimdir o ortamdan.

Osmanlı'da kahvehaneler yeniçerilerin toplanma alanıydı yani dolaylı olarak yeniçeri isyanlarının fikirleri buralarda oluşurdu. O sebeple Osmanlı'da kahvehaneler yasaktı.

çok huzurlu bir ortam

O zamanı bilmem şimdiki kahvehaneler siyaset yuvası siyasetin nabzı orada atıyor

Her ikisi de