Şeker Portakalı bittiğinde siz ne hissettiniz, bu Zeze travmasından nasıl çıktınız?

O kadar üzüldüm ki bu kitabı okurken küçücük bir kalbin neler hissettiğine bu kadar detaylı şahit olmak ağlattı beni. Hayatı bu kadar derinden hisseden ve yaşayan bir canın ne kadar ağır travmalara maruz kaldığını izledikçe ağladım... Ümitleri beni nasıl neşelendirdiyse hayal kırıklıkları da bir o kadar acıttı ruhumu. Babam diye sevdiği birini kaybedip hayatın tüm renklerini yitiren bir kalbe veda ettim ben de acı bir şekilde. Ah Zeze... Senin gibi bir bızdığı, o akıl küpünü asla unutmayacağım. Bir günüme ne kadar çok anlam kattın bilemezsin.😔

Ve böyle bir kitap nasıl bu kadar kısa biter ya... Tam tadına varıyorken kesmek bize de haksızlık değil mi? Portuga ile Zeze'nin hayallerini biraz daha dinlemek istiyordum ben, mutlu bir sonla bitmesini çok istemiştim. Zeze'yi sanki orada yapayalnız bırakmışım gibi hissediyorum şimdi. Peki ben nasıl çıkacağım bu travmadan, keşke bunu da düşünseydi saygıdeğer yazarımız! Yine de tebrik ediyorum; zihinlerde harika deneyimler bırakacak, sonsuz ve muhteşem bir eser var etmiş cidden.🥺🫠

Şeker Portakalı bittiğinde siz ne hissettiniz, bu Zeze travmasından nasıl çıktınız?
Cevapla