Siz kendinizi nasıl tanımlarsınız, nasıl görür ve iç dünyanızda nasıl motive edersiniz?

Öncelikle yazımı kendi iç sesinle bağdaştırman, aslında anlatmak istediğim şeyin en doğru yerine ulaştığını gösteriyor. Çünkü ben yazarken kimseye bir “üst bakış” kurmak istemiyorum; daha çok ortak bir insanlık halini yakalamaya çalışıyorum.

“Nasıl bu bilince ulaştın?” sorusu aslında en zor ama en sade cevaplı kısım. Ben bunu bir anda fark etmedim. Daha çok gözlemle, yaşadıklarımdan çok yaşananları izleyerek, insanların davranışlarını dinleyerek ve bazen de susarak öğrendim. İnsanları anlamaya çalışmak, onları çözmekten çok kendini de anlamaya dönüyor bir süre sonra. O yüzden bu süreç dışarıya bakarken içeriye dönmek gibi ilerliyor.

Nietzsche gibi isimlerin karanlığına değinmen çok kıymetli. Çünkü bazı zihinler dünyayı sadece aydınlık tarafından değil, kırık yerlerinden de okumayı seçer. Benim yaptığım da biraz bu: karanlığı yüceltmek değil, onu inkâr etmeden anlamaya çalışmak. İnsan sadece mutlu anlardan oluşmuyor; eksiklik, sorgu ve çelişki de en az diğerleri kadar gerçek.

İnsanların iç dünyasını anlamanın bana en büyük etkisi şu oldu: kimseyi tek bir hâle indirgememeyi öğretti. Bir insanın dışarıdan “soğuk” görünmesiyle iç dünyasının çok sıcak olması aynı anda mümkün. Ya da tam tersi. Bu farkındalık, yargılamaktan çok anlamaya yöneltti beni.

İçe dönüklük meselesine gelirsek… Bunu bir “etiket” gibi değil, bir hareket biçimi gibi görüyorum. Sessiz olmak, boş olmak ya da uzak olmak değil; zihnin sürekli içeride çalışması. Bunu fark etmek aslında büyük bir keşif değil, biraz durup kendini dinlemenin sonucu.

Diğer insanlardan ne farkım var sorusuna gelince… Bunu bir fark olarak değil, sadece bir yönelim olarak görüyorum. Kimisi dış dünyayı inşa eder, kimisi iç dünyayı okur. Benimki biraz ikinciye daha yakın. Bu yüzden farklı değil, sadece başka bir odaktan bakıyorum diyebilirim.

Kısacası ben insanları anlamaya çalışırken aslında en çok kendimi anlamaya yaklaşıyorum. Ve yazdığım her şey, bu yolculuğun bir izi gibi.

Teşekkür ederim. Ben olsamda kalemim iyidir 😂

Benim iç dünyam bana ait değil, beni yaradana ait. Bir tutam merhamet, bir tutam zikir, bir tutam secde en büyük motivasyondur.

İnsan düşünen bir hayvandır. Herkes düşünür, ama kimse empati kurmaya çalışmaz. Ben herkesin aksine farklı olanı yapıp, somon balığı misali akıntının tersine gitmeye çalıştım. Açıklamada yazdıklarınızı okuyup empati yaparak, "MelodikDüşler" gibi düşündüm. Sadece bu :)

Nefis varsa, irade de var. Şeytan varsa Allah'ın ayetleri de var. Bu hayatta ne kadar tez varsa, o kadar antitez vardır.

Az insan, çok kitap, çok kedi, çok kahve. Bu şekilde bir yaşamla nefsimi yeterince yenebiliyorum

Estağfurullah zikri iyi gelir :)

Sizi takip ettim ama geri takip etmediniz

Anladım, sağlık olsun

En iyi cevap için teşekkürler kendisini çok merak edip tanımak istediğim hanımefendi :) size bir ilahi hediye edeyim.

Fatih Özmen - Sana Geldim