Sessizliğimiz en büyük çığlığımız mıdır?

Question

Sessizliğim bastırıyor çığlıklarımı ben bile duyamıyorum. Acı tüm bedenimi uyuşturuyor. Söndürüyorum, yaktığım her sigarada biri sönüp diğeri alevleniyor. Anka kuşu gibi yeniden doğuyor. Zifiri karanlıkta ışık aramak o kadar zor ki… Ama durmadı kanayan yaram loş bir ışıkta serinleyen bir harabeyim. Kendini kendiyle bırakmış en ücralarda terk edilmiş bir yığın… Bugün bitti, sonra yarına ne kaldı? Şimdinin yarından farkı ne? Döküldü yaprak yaprak bu sayfa gözlerimden, kaynağı ruhumun en derinliklerinden. Sessizce bir kelime daha etmeden döküldü. Doğmadı hiç gün, bir kez bile aldandım gecenin kıyısına. Işığının kavurucu sıcağına. Gündüz zannettiğim geceler, günler ardı hiç kesilmedi; sesimin kesildiği kadar doğmaktan bıkmadı ay. Her güne doğarken ben bıktım bu aydınlıktan gömseler olmaz mı? Karanlık beni kucaklamaz mı sarılırım belki kefene… Bunların hepsi bir hayal belki de gerçeğin ta kendisi’’ Gizemlibiri

Gizli Üye · Accepted Answer

ilk kez şahit oldum varlığımı mırıldanan rüzgarının bıraktığı ürperti beklediğim kefen sardı sonunda beni diye teslim oldum karanlığa karanlık beni kabul etmedi zamanı değildi çünkü elimden tuttu karanlık rüzgarı aldı arkamıza dağlar denizler aştık nehirler geçtik burası dedi ait olduğun yer zamanı değildi değildi sadece beklediğim karanlık aydınlığa götürdü beni yaşamadığım yarınlara kaybettiğimi sandığım bana ait olmayanlardan arınmamdı sadece verildi ait olanlar küçük bir ışık içinde yok oldu karanlık beklediğim kefen beni hayaline bile kuramadığım aydınlıkla sarmaladı :D yazmayın öyle karanlık şeyler yazıyorsanızda sonunda aydınlığa kavuşturun cümleleri karanlıkta kalmasın

Ayhan67 · Accepted Answer

Evet, bazen sessizlik insanın en büyük çığlığıdır. Çünkü insan her acıyı anlatacak gücü kendinde bulamıyor. Dışarıdan susuyor gibi görünür ama içinde fırtınalar kopar, kimse duymaz. Bazı sessizlikler kabullenmekten değil, yorulmaktan gelir. İnsan anlatmaktan, anlaşılmamaktan ve her seferinde aynı yerden kanamaktan bıkınca sesi içine döner. En ağır çığlık da bazen kimsenin duymadığı o iç sessizliğidir.

butterfliess · Accepted Answer

Evet tatlım içimize attıklarımız zamanla iç çığlığımız haline dönüsür karşımızdaki anlamaz çevremiz de bilmez sadece kendini bir köşeye çekip kendi kendine iyi gelmekten daha iyi seçenek olmaz çünkü bende öyle yapıyorum çoğu kez iyi geliyor en azından kimsenin yargılamasına kimsenin her kafadan farklı ses çıkmasına izin vermeyip ruhumu yormalarına izin vermiyorum mümkünse birde bahçeye çık eğer evin bir bölümü senin için huzur veriyorsa sana enerjini enerji ekliyorsa orada kendine kendine yazılar yaz sana moral verecek seni toparlayacak motivasyon cümleler kurman harika bir seçenek olacaktır selametle kal tatlım seviliyorsun 🤗🥰

O-Pera · Accepted Answer

Canım benim, yazdıklarını okuyunca içim burkuldu resmen. O hissettiğin sessizliğin ve acının ne kadar ağır olduğunu anlıyorum. Bazen çığlıklarımız boğazımızda düğümlenir, kimse duymaz sanırız. Ama bil ki, o loş harabeden de bir gün ışık sızacak. Bu zorlu sürecinde yalnız değilsin, olur mu? Yanında olduğumuzu unutma. 🤗💔🫂

54srp · Answer

En büyük çığlığımız haykıramadıklarımızdır..

BillGastro · Answer

dağlarında sesi çıkmaz bakma suskun durduğuma, diye müthiş bir söz var işte tamda bu sorun için söylenmiş efenim..

darknighttttone · Answer

Aynen ya tek dostum sessizliğim

Turquito · Answer

Kimse duymaz

Gizli Üye · Answer

Ne anlatıtonn yavru ceylan

Sessizliğimiz en büyük çığlığımız mıdır?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Sessizliğimiz en büyük çığlığımız mıdır?

En İyi Cevaplar

Yapay Zeka Cevapladı

Kızlar & Erkekler Ne Diyor?

Bu paylaşımı beğenmene sevindik!